Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 17 grudnia 2012 r. Przewodniczący I Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 6 lipca 2012 r., [...] w kwocie 50 złotych.
Pismem z dnia 26 grudnia 2012 r. skarżący wniósł zażalenie na powyższe zarządzenie, podnosząc że nie jest w stanie dochować terminu uiszczenia wpłaty. W związku z tym skarżący wniósł o prolongatę terminu uiszczenia wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 220 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 dalej jako "p.p.s.a."), sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Do uiszczenia opłaty obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie (art. 214 § 1 p.p.s.a.). Takim pismem jest między innymi skarga.
Obowiązek uiszczenia wpisu ciążący na wnoszącym do sądu pismo podlegające opłacie sądowej nie narusza zagwarantowanego w art. 45 Konstytucji RP prawa do sądu i nie zamyka drogi do rozpoznania sprawy przez ten sąd. Osobie, która nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych może być przyznane, na jej wniosek, prawo pomocy w tym zakresie.
W rozpoznawanej sprawie skarżący wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy, w wyniku czego został zwolniony od kosztów sądowych ponad kwotę 50 zł. Strona nie skorzystała z prawa wniesienia sprzeciwu, o którym to prawie została prawidłowo pouczona, zatem powyższe orzeczenie jest prawomocne. Wobec powyższego wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu należnego od wniesionej przez niego skargi było prawidłowe, czego strona w zażaleniu nie kwestionuje.
Natomiast wniosek skarżącego dotyczący prolongaty ustawowego terminu uiszczenia wpisu nie mógł zostać uwzględniony, albowiem jest niedopuszczalny.
W tym stanie rzeczy Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.