Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 27 września 2007 r., sygn. akt III SA/Gl 1207/06 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach odrzucił skargę kasacyjną K.H.W. SA od wyroku tegoż Sądu z 26 marca 2007 r. wydanego w postępowaniu zainicjowanym skargą ww. spółki na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. w przedmiocie podatku od towarów i usług.
W pisemnych motywach orzeczenia Sąd pierwszej instancji podał, że w związku z zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału III Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach pełnomocnik spółki został wezwany do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej w stosownej wysokości. Wezwanie to doręczono pełnomocnikowi spółki w dniu 23 lipca 2007 r. Wobec bezskutecznego upływu siedmiodniowego terminu zakreślonego w wezwaniu Sąd – w oparciu o art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej w skrócie nazywana "p.p.s.a." - odrzucił skargę kasacyjną.
Pełnomocnik spółki w zażaleniu na powyższe postanowienie sformułował zarzut naruszenia przez Sąd pierwszej instancji art. 220 § 3 p.p.s.a., wnosząc przy tym o uchylenie tego orzeczenia. Argumentując swoje stanowisko pełnomocnik skarżącej podał, że według jego wiedzy mocodawca uiścił wpis w stosownym terminie, a zatem za bezzasadne należy uznać rozstrzygnięcie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w niniejszej sprawie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy przytoczyć treść art. 214 § 1 p.p.s.a., z którego wynika, że do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie lub powodujące wydatki. Z przepisów ustawy wynika także, że sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata (art. 220 § 1 p.p.s.a.). W takim przypadku przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, a w przypadku skargi, skargi kasacyjnej, zażalenia i skargi o wznowienie postępowania pod rygorem ich odrzucenia, uiścił stosowną opłatę (art. 220 § 1 w zw. z art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Z akt niniejszej sprawy wynika, że wezwanie, o którym mowa powyżej, zostało pełnomocnikowi skarżącej spółki prawidłowo doręczone w dniu 23 lipca 2007 r. Pomimo upływu siedmiodniowego terminu zakreślonego w tym wezwaniu strona nie uiściła wpisu od skargi kasacyjnej, wskutek czego Sąd pierwszej instancji w oparciu o ww. przepisy postanowił skargę odrzucić.
Autor zażalenia – pełnomocnik skarżącej, oświadczył wprawdzie, że stosowna opłata została uiszczona przez jego mocodawcę, jednakże nie przedstawił żadnych dowodów na potwierdzenie tej okoliczności. Takie uzasadnienie stanowiska nie może być jednak uznane za wystarczające. Samo bowiem stwierdzenie pełnomocnika w zakresie posiadanej wiedzy nie stanowi dla tutejszego Sądu argumentu przemawiającego za pozytywnym rozpatrzeniem zażalenia, tym bardziej, że pełnomocnik nie sprecyzował ani w jakim terminie, ani w jakiej formie (gotówką w kasie właściwego sądu administracyjnego, bądź przelewem na rachunek bankowy – art. 219 P 2 p.p.s.a.) wpis miałby zostać uiszczony.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie dopatrzył się zarzucanego Sądowi pierwszej instancji naruszenia przepisów ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi i w oparciu o treść art. 184 w zw. z art. 197 § 2 tej ustawy postanowił oddalić zażalenie.