Uzasadnienie
- 1. Postanowieniem z dnia 23 grudnia 2019 r., sygn. akt I SA/Op 470/19, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu odrzucił skargę B. sp. z o.o. w O. (dalej: Skarżąca lub Spółka) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Opolu (dalej: Dyrektor IAS) z dnia 4 września 2019 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za marzec 2013 r.
- 2. W uzasadnieniu postanowienia Sąd podał, że: - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 4 listopada 2019 r. wezwano Skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 1.777 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi; - wezwanie doręczono Spółce w dniu 20 listopada 2019 r.; - skarga nie została opłacona, a nadany przez Skarżącą w dniu 29 listopada 2019 r. wniosek o przyznanie prawa pomocy został złożony po terminie do uiszczenia wpisu od skargi; - w takich okolicznościach skargę należało odrzucić stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r. poz. 2325, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.)
- 3. Na powyższe postanowienie Spółka pismem z dnia 7 stycznia 2020 r. wniosła zażalenie. W jego uzasadnieniu oceniła zaskarżone orzeczenie Sądu pierwszej instancji jako krzywdzące. Ponadto Skarżąca przedstawiła okoliczności, które jej zdaniem uniemożliwiły złożenie wniosku o przyznanie prawa pomocy w terminie do uiszczenia wpisu od skargi. Na ich tle wniosła o "przywrócenie terminu do skargi" oraz o "przyjęcie wniosku o przyznanie prawa pomocy i zwolnienia z kosztów sądowych od uiszczenia wpisu od skargi w wysokości 1.777 zł i przyjęcie skargi".
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. W pierwszej kolejności odnotowania wymagało, że pismo Spółki z dnia 7 stycznia 2020 r. zatytułowane "Zażalenie" zawierało w sobie trzy elementy. Po pierwsze, zaskarżało jako krzywdzące postanowienie Sądu pierwszej instancji z dnia 23 grudnia 2019 r. o odrzuceniu skargi. Po drugie, nawiązywało do złożonego już wniosku o przyznanie prawa pomocy. Po trzecie, formułowało także wniosek "o przywrócenie terminu do skargi", który w kontekście motywów pisma należało odczytywać jako wniosek Spółki o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu od skargi (skarga została odrzucona z powodu braku uiszczenia od niej żądanej opłaty). Z podanych kwestii Naczelny Sąd Administracyjny merytorycznie mógł jedynie rozpoznać pierwszą, czyli zając się zażaleniem na postanowienie z dnia 23 grudnia 2019 r. Właściwym bowiem adresatem dwóch pozostałych zakresów złożonego pisma, czyli wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu, tudzież wniosku w przedmiocie prawa pomocy, jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu.
- 4.2. Zażalenie jako oczywiście pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.
- 4.3. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu.
Z akt sądowych wynika, że Spółkę prawidłowo wezwano do uiszczenia wpisu od skargi. Odpis zarządzenia w tym przedmiocie doręczono Skarżącej w dniu 20 listopada 2019 r., co w zażaleniu nie jest podważane. Spółka mimo wyznaczonego terminu na uiszczenie wpisu i stosownego pouczenia o skutkach zaniechania tej czynności, nie opłaciła skargi.
Na etapie wymagającym wykonania wezwania do uiszczenia wpisu od skargi (w wysokości 1.777 zł) Spółce nie przysługiwało zwolnienie od kosztów sądowych. Skarżąca wprawdzie wniosła o zwolnienie od kosztów sądowych, ale uczyniła to dopiero w dniu 29 listopada 2019 r., czyli 2 dni po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
W przedstawionych okolicznościach Wojewódzki Sąd Administracyjny w Opolu prawidłowo zatem odrzucił skargę jako nieopłaconą w wyznaczonym terminie.
- 4.4. Podane przez Spółkę w zażaleniu z dnia 7 stycznia 2020 r. przyczyny nadania przez nią wniosku o przyznanie prawa pomocy po upływie terminu do uiszczenia wpisu od skargi nie zmieniają tego, że w wyznaczonym czasie skargi nie opłacono, choć istniała taka powinność. Twierdzenia Spółki o przyczynach takiego stanu rzeczy nie mogą więc mieć jakiegokolwiek znaczenia dla oceny prawidłowości zaskarżonego postanowienia. Co najwyżej Skarżąca może do nich nawiązywać w kontekście uprawdopodobnienia braku winy w niedokonaniu czynności w terminie. Wątek ten nie mieści się jednak w granicach niniejszej sprawy i dlatego nie podlega dalszym rozważaniom.
- 4.5. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.