Uzasadnienie
Postanowieniem z 13 grudnia 2016 r., sygn. akt I SA/Gd 1178/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił skargę W. S. (dalej "skarżąca") na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w G. z 13 lipca 2016 r. w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania.
Sąd I instancji przedstawiając okoliczności faktyczne, w jakich zapadło powyższe rozstrzygnięcie wskazał, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z 27 września 2016 r. skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu w wysokości 100 zł z pouczeniem, że nieuczynienie zadość wezwaniu w terminie 7 dni od doręczenia odpisu zarządzenia skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca powyższe zarządzenie została doręczona pełnomocnikowi strony w dniu 9 listopada 2016 r., w związku z czym termin do uiszczenia należnego w sprawie wpisu upływał w dniu 16 listopada 2016 r. Wpis nie został jednak uiszczony.
Mając na uwadze ww. stan faktyczny i prawny, WSA w Gdańsku, na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), dalej w skrócie: P.p.s.a, orzekł o odrzuceniu skargi.
W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżąca wniosła o jego uchylenie i przekazanie sprawy sądowi I instancji do ponownego rozpoznania. Reprezentujący W. S. małżonek, M. S., argumentował, że w dniu 9 listopada 2016 r. nie odebrał zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, a jedynie wezwanie do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych w postaci złożenia pełnomocnictwa (które wykonał) i odpis odpowiedzi na skargę. Oba pisma datowane były na 29 września 2016 r. Natomiast nie otrzymał zarządzenia z 27 września 2016 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
Dla oceny zasadności zażalenia istotne jest ustalenie, czy skarżąca wezwana do uiszczenia wpisu od skargi, uiściła go w zakreślonym w wezwaniu terminie. Jak bowiem stanowi art. 220 § 3 P.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Z akt rozpoznawanej sprawy wynika, że zarządzenie z dnia 27 września 2016 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od skargi doręczono przebywającemu w Areszcie Śledczym pełnomocnikowi skarżącej w dniu 9 listopada 2016 r. wraz z zarządzeniem o wezwaniu do złożenia pełnomocnictwa, odpowiedzią Dyrektora Izby Skarbowej w G. na skargę oraz pouczeniem o treści przepisów art. 46, art. 47, art. 70, art. 210 i art. 35 P.p.s.a. (zwrotne potwierdzenie odbioru na k. 27 akt sądowych). W zarządzeniu o wezwaniu do uiszczenia spisu (k. 2 - zarządzenie, k. 13 - pismo z 29 września 2016 r. podpisane przez starszego sekretarza sądowego, C. K.. w wykonaniu zarządzenia z 27 września 2016 r.) wskazano, że wymienioną w nim kwotę należy uiścić w kasie Sądu, bądź na rachunek bankowy Sądu, przy czym zostały wskazane zarówno godziny otwarcia kasy, jak i numer rachunku bankowego, a także termin w jakim należy wykonać zobowiązanie sądu.
W terminie siedmiu dni od doręczenia wezwania skarżąca nie uiściła jednak należnego wpisu. W takiej sytuacji sąd I instancji prawidłowo przyjął, że z uwagi na treść art. 220 § 3 P.p.s.a., należało odrzucić skargę.
Pełnomocnik skarżącej twierdzi, że przesyłka odebrana przez niego w dniu 9 listopada 2016 r. nie zawierała wezwania do uiszczenia wpisu, czemu jednak przeczy - podpisane własnoręcznie przez M. S. – zwrotne potwierdzenie odbioru ww. przesyłki (k. 27 akt sądowych). Zwrotne potwierdzenie przesyłki wskazuje bowiem: "Rodzaj przesyłki: wezw. do uzup. braków form. sk., poucz. o art., dor. odpis odp. na sk., wezw. o wpis. Termin: 7 dni". Pod wskazaniem zawartości przesyłki znajduje się wpisana przez odbiorcę data "09.11.2016" i podpis odbiorcy "S. M.". Ani w zażaleniu z dnia 29 grudnia 2016 r., ani w piśmie profesjonalnego pełnomocnika skarżącej z dnia 5 maja 2017 r., stanowiącym uzupełnienia zażalenia, nie wskazano na żadną okoliczność pozwalającą dać wiarę pełnomocnikowi skarżącej co do braku w korespondencji wezwania do uiszczenia wpisu.
Wobec powyższego Naczelny Sąd Administracyjny stwierdzając, że zaskarżone postanowienie odpowiada przepisom prawa, w oparciu o art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.