Uzasadnienie
Zaskarżonym zarządzeniem z dnia 4 grudnia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wezwał A. S. do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w K. z dnia 5 stycznia 2012 r. w kwocie 2.000 zł stosownie do § 1 pkt 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) dalej: rozporządzenie.
Na powyższe zarządzenie skarżący wniósł zażalenie domagając się jego uchylenia i przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych.
W uzasadnieniu strona opisała swoją sytuację majątkową i rodzinną. Skarżący podniósł, że nie pracuje, nie korzysta ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego, nie ma zdolności kredytowej, nie posiada żadnych oszczędności, ani majątku, pozostaję na utrzymaniu rodziny.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie jest zasadne i podlega oddaleniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270) dalej: P.p.s.a., od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Wysokość wpisów sądowych w sprawach rozpatrywanych przed sądami administracyjnymi została uregulowana rozporządzeniem Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
O rodzaju wpisu sądowego decyduje w zasadzie charakter sprawy, w której wniesiono skargę, a dokładnie to, czy przedmiot skargi - a więc rozstrzygnięcie organu - wiąże się z określonymi świadczeniami pieniężnymi. Jeżeli tak jest, to w sprawie powinien zostać pobrany wpis stosunkowy. Natomiast, gdy skarga nie dotyczy aktu powiązanego z należnością pieniężną, należy pobrać wpis stały.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wpis stosunkowy powinien zostać pobrany od skargi na akt, który w sposób bezpośredni wiąże się z należnością pieniężną. Bezpośredni związek między należnością pieniężną a obejmującym ją aktem zachodzi wtedy, gdy w danym akcie organ konkretyzuje (z reguł określa wysokość) tę należność.
W niniejszej sprawie strona wniosła skargę na decyzję organu odwoławczego z dnia 5 stycznia 2012 r., którą utrzymano w mocy decyzję organu I instancji z dnia 5 sierpnia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania podatkowego w podatku od towarów i usług za październik 2007 r. w kwocie 124.689,00 zł. Zatem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie prawidłowo określił wysokość opłaty od skargi, która stosownie do przepisu § 1 pkt 4 rozporządzenia wynosi 2.000 zł.
Z powyższych przyczyn orzeczono, jak w sentencji na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 i art. 198 P.p.s.a.
Odnosząc się z kolei do wniosku strony, zawartego we wniesionym zażaleniu, o przyznanie prawa pomocy podkreślić należy, że zgodnie z art. 254 § 1 P.p.s.a. rozpoznawanie wniosków o przyznanie prawa pomocy należy do wojewódzkiego sądu administracyjnego, w którym sprawa ma się toczyć lub już się toczy. W przepisie tym określono zatem właściwość sądu administracyjnego do rozpatrzenia wniosku strony o przyznanie prawa pomocy.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 254 § 1 w związku z art. 193 i art. 59 § 1 P.p.s.a. orzekł o przekazaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy według właściwości do rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie.