Uzasadnienie
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie z dnia 30 stycznia 2009 r., sygn. akt I SA/Lu 13/09, wezwano B. B. do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez nią skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia 25 listopada 2008 r. Wysokość wpisu w kwocie 100 złotych ustalono stosownie do § 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 221, poz. 2193).
Skarżąca wniosła zażalenie na powyższe zarządzenie. W jego uzasadnienia podniosła, że z uwagi na przedmiot zaskarżenia, w jej sprawie nie powinno pobierać się żadnego wpisu.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Należy zauważyć, że strona nie kwestionuje wysokości należnego wpisu, a jedynie celowość jego uiszczenia. Wymaga zatem podkreślenia, że generalna zasada wyrażona w art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej w skrócie p.p.s.a.), stwierdza, że to strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Regułą jest zatem, że to na stronie spoczywa obowiązek uiszczenia koszów postępowania. Wyjątki od tej reguły muszą wynikać z przepisów szczególnych. Przepisem takim jest art. 239 p.p.s.a., który określa katalog podmiotowo-przedmiotowy zwolnień od kosztów sądowych, a więc również od wpisu. W myśl tego przepisu nie mają obowiązku uiszczenia kosztów sądowych:
- 1) strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach:
- a) z zakresu pomocy i opieki społecznej,
- b) dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej,
- c) dotyczących chorób zawodowych, świadczeń leczniczych oraz świadczeń rehabilitacyjnych,
- d) ze stosunków pracy i stosunków służbowych,
- e) z zakresu ubezpieczeń społecznych,
- f) z zakresu powszechnego obowiązku obrony,
- 2) prokurator i Rzecznik Praw Obywatelskich;
- 3) kurator strony wyznaczony przez sąd orzekający lub przez sąd opiekuńczy dla danej sprawy;
- 4) strona, której przyznane zostało prawo do pomocy w postępowaniu przed sądem administracyjnym (prawo pomocy), w zakresie określonym w prawomocnym postanowieniu o przyznaniu tego prawa.
Strona, żadnej z wymienionych przesłanek nie spełnia. Stąd też Przewodniczący Wydziału prawidłowo postąpił wzywając stronę do uiszczenia wpisu.
Nie można również dopatrzyć się nieprawidłowości w wysokości ustalonego wpisu. W myśl bowiem art. 231 p.p.s.a., wpis stosunkowy pobiera się w sprawach, w których przedmiotem zaskarżenia są należności pieniężne. W innych sprawach pobiera się wpis stały. Skoro zaś skarga została wniesiona od decyzji utrzymującej w mocy decyzję stwierdzającą nadpłatę w podatku akcyzowym, to spór w jaki wdała się strona sprowadza się w istocie do zakwestionowania konkretnej należności pieniężnej, określonej zaskarżoną decyzją. W takim zaś przypadku wysokość wpisu określa, powołany w zaskarżonym zarządzeniu, § 1 rozporządzenia z dnia 16 grudnia 2003 r.
Z uwagi na powyższe należy uznać, że wpis od skargi ustalony został przez Sąd I instancji prawidłowo, dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.