Uzasadnienie
Postanowieniem z 2 lipca 2018 r., sygn. akt I SA/Gd 784/17, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odrzucił zażalenie T.S. (zwanego dalej: "skarżącym" lub "stroną skarżącą") na postanowienie WSA w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 15 lutego 2018 r. pozostawiające wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania.
Uzasadniając przyczyny odrzucenia zażalenia Sąd pierwszej instancji stwierdził, że z art. 260 § 1 i 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.; dalej –"p.p.s.a.") wynika wprost, iż od postanowień wojewódzkich sądów administracyjnych wydanych w wyniku rozpoznania sprzeciwu od zarządzenia bądź postanowienia referendarza sądowego nie przysługuje żaden środek zaskarżenia.
W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia i rozpoznanie sprawy.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 260 § 1 p.p.s.a. sąd, rozpoznając sprzeciw od zarządzenia lub postanowień referendarza sądowego w przedmiocie prawa pomocy, wydaje postanowienie, w którym zaskarżone zarządzenie lub postanowienie zmienia lub utrzymuje w mocy. W tych sprawach sąd orzeka jako sąd drugiej instancji, stosując odpowiednio przepisy o zażaleniu (art. 260 § 2 p.p.s.a.).
Z powyższych regulacji wynika, że postanowienie sądu I instancji o utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia referendarza sądowego jest ostateczne i nie przysługuje od niego zażalenie.
W związku z tym zaskarżenie postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego utrzymującego w mocy zarządzenie referendarza sądowego pozostawiające wniosek strony o przyznanie prawa pomocy bez rozpoznania będzie skutkowało odrzuceniem wniesionego zażalenia z uwagi na niedopuszczalność tego środka zaskarżenia. Sąd pierwszej instancji, stosując odpowiednio art. 178 p.p.s.a., który stanowi, że "Wojewódzki sąd administracyjny odrzuci na posiedzeniu niejawnym skargę kasacyjną wniesioną po upływie terminu lub z innych przyczyn niedopuszczalną, jak również skargę kasacyjną, której braków strona nie uzupełniła w wyznaczonym terminie", działając jako sąd II instancji, zobligowany był zatem do odrzucenia zażalenia wniesionego na postanowienie WSA w Gdańsku z 4 kwietnia 2018 r. utrzymujące w mocy zarządzenie referendarza sądowego z 15 lutego 2018 r. Oznacza to jednocześnie, że na obecnym etapie postępowania nie ma podstaw aby dokonywać kontroli oceny wydanej w zakresie przyznania prawa pomocy.
Z wymienionych wyżej względów, Naczelny Sąd Administracyjny uznał zaskarżone postanowienie Sądu I instancji za prawidłowe i na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. oddalił zażalenie.