Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 15 stycznia 2013 r., sygn. akt I SA/Łd 1274/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi postanowił, na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270) zwanej dalej "P.p.s.a.", zawiesić postępowanie sądowoadministracyjne w sprawie ze skargi M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 kwietnia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2004 r.
Sąd I instancji, wyjaśniając podstawy swojego rozstrzygnięcia, wskazał, że postanowieniem z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1140/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi skierował do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej pytania prejudycjalne w zakresie tego:
- a. czy art. 4 ust. 1 i ust. 2 w związku z art. 5 ust. 1 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku (Dz.U.UE.L.1977.145.1) należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on uznaniu za dostawę towarów sprzedaży dokonanej przez podmiot, który za zgodą innej osoby, w celu zatajenia własnej działalności gospodarczej, posłużył się firmą tej osoby?
- b. czy art. 17 Szóstej Dyrektywy Rady z dnia 17 maja 1977 r. w sprawie harmonizacji ustawodawstw Państw Członkowskich w odniesieniu do podatków obrotowych – wspólny system podatku od wartości dodanej: ujednolicona podstawa wymiaru podatku, należy interpretować w ten sposób, że sprzeciwia się on odliczeniu podatku z faktury wystawionej przez osobę, która jedynie firmowała sprzedaż towaru dokonaną przez inny podmiot, bez wykazania, że nabywca wiedział lub na podstawie obiektywnych okoliczności mógł przewidzieć, że transakcja, w której uczestniczy, wiąże się z przestępstwem lub innymi nieprawidłowościami, jakich dopuścił się wystawca faktury lub podmiot z nim współdziałający?
W ocenie Sądu I instancji odpowiedź Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej na przedstawione powyżej pytania, z uwagi na zbliżony stan faktyczny oraz prawny, ma istotne znaczenie dla prawidłowego rozstrzygnięcia sprawy zainicjowanej skargą M.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 kwietnia 2011 r. w przedmiocie określenia zobowiązania w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2004 r.
W złożonym zażaleniu Dyrektor Izby Skarbowej w Ł. uznał, że powyższe postanowienie, którym zawieszono postępowanie sądowe narusza treść art. 125 § 1 pkt 1 P.p.s.a. i z tego względu wniósł o jego uchylenie. Autor zażalenia wyjaśnił, że sprawa ze skargi M.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 kwietnia 2011 r. dotyczy określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2004 r., a więc obejmuje okres, w którym regulacje prawa wspólnotowego nie stanowiły źródła prawa w Polsce.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 125 § 1 pkt 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym. Regulacja powyższego przepisu dotyczy kwestii prejudycjalnej, czyli sytuacji, w której uprzednie rozstrzygnięcie określonego zagadnienia, będzie miało wpływ na wynik innego postępowania. Rozstrzygnięcie tego zagadnienia musi być istotne z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego oraz powinno mieć bezpośredni wpływ na wynik tego postępowania. Jednakże zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości, jak również ekonomiki procesowej. (patrz B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka-Medek: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, Zakamycze 2005, s. 301-303).
Za słuszne należy uznać argumentację organu zawartą w zażaleniu. Zawieszenie postępowania i oczekiwanie na rozstrzygnięcie w sprawie dotyczącej kwestii przedstawionych w pytaniu prejudycjalnym WSA w Łodzi sformułowanym w postanowieniu z dnia 12 grudnia 2012 r., sygn. akt I SA/Łd 1140/12, było nieprawidłowe, gdyż ewentualna odpowiedź udzielona przez Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej nie może mieć wpływu na wynik sprawy zainicjowanej skargą M.C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 kwietnia 2011 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2004 r.
Jak zasadnie argumentował autor zażalenia w orzecznictwie sądów administracyjnych za ugruntowany należy uznać pogląd, że ani akty prawa wspólnotowego, ani orzecznictwo ETS nie mają mocy wstecznej i nie mogą obejmować okresu sprzed przystąpienia Polski do Unii Europejskiej (por. wyrok NSA z dnia 4 stycznia 2006 r., I FSK 959/05, LEX nr 177255, wyrok NSA z dnia 24 marca 2006 r., I FSK 767/05, LEX nr 202187). Zresztą Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wskazywał niejednokrotnie, że nie jest właściwy w zakresie wykładni dyrektyw wspólnotowych dotyczących podatku VAT jeśli chodzi o okres rozliczeniowy dotyczący podatków będących przedmiotem sprawy przed sądem krajowym, sprzed przystąpienia państwa członkowskiego do Unii Europejskiej. Stąd też brak było podstaw, aby w oparciu o wskazaną przez Sąd I instancji podstawę zawieszać postępowanie wszczęte skargą M. C. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w Ł. z dnia 22 kwietnia 2011 r. wydaną w przedmiocie określenia zobowiązań w podatku od towarów i usług za styczeń, luty, marzec i kwiecień 2004 r.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.