Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem z 5 marca 2019 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, w sprawie o sygn. akt I SA/Go 66/19, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, ze zm.), dalej: p.p.s.a., odrzucił skargę A.G. (dalej: strona lub skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Zielonej Górze z 14 listopada 2018 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za październik, listopad i grudzień 2013 r. Powyższe orzeczenie zapadło w następującym stanie faktycznym:
Pismem z 18 grudnia 2018 r. skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim skargę na wymienioną na wstępie decyzję organu podatkowego. Zarządzeniem z 23 stycznia 2019 r. Przewodniczący Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim (dalej: Przewodniczący Wydziału) wezwał skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 2.000 zł. W wezwaniu zawarto pouczenie o trybie i terminie uiszczenia wpisu, a nadto wskazano skutki niedopełnienia tego obowiązku (odrzucenie skargi). Skarżącego pouczono również o prawie i trybie realizacji prawa pomocy. Przesyłka zawierająca odpis ww. zarządzenia, wysłana na wskazany przez skarżącego w skardze adres zamieszkania, została po dwukrotnym jej awizowaniu zwrócona do nadawcy i na mocy zarządzenia Przewodniczącego Wydziału z 18 lutego 2019 r. uznana - na podstawie art. 73 § 4 p.p.s.a. - za doręczoną 13 lutego 2019 r. Wyznaczony zaś przez Sąd termin do uiszczenia wpisu od skargi upłynął bezskutecznie 20 lutego 2019 r. W rezultacie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim, wskazanym na wstępie postanowieniem, odrzucił skargę strony.
Na powyższe postanowienie skarżący złożył zażalenie, w którym wskazał, że w okresie od 18 stycznia do 4 marca 2019 r. przebywał w celach zarobkowych za granicą i nie mógł odebrać pism dotyczących wezwania do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej skargi. Z uwagi na powyższe skarżący wniósł o uchylenie postanowienia z 5 marca 2019 r. oraz wyraził gotowość uiszczenia wpisu od skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw, przez co należało je oddalić.
Na wstępie - mając na uwadze treść zażalenia - zakreślić należy granice sporu w sprawie poddanej rozpoznaniu przez Naczelny Sąd Administracyjny na skutek zażalenia skarżącego. Podkreślenia zatem wymaga, że przedmiotem zażalenia jest postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 5 marca 2019 r., sygn. akt I SA/Go 66/19, o odrzuceniu skargi na decyzję organu podatkowego. Powodem odrzucenia było zaś nieuiszczenie w wyznaczonym terminie należnej opłaty (wpisu od skargi).
Zgodnie z art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 3 p.p.s.a.).
Mając na uwadze tak określone ramy prawne i faktyczne rozpoznawanej sprawy wskazać należy, iż na obecnym etapie postępowania (zażalenie na postanowienie o odrzuceniu skargi) przedmiotem oceny Sądu drugiej instancji jest zasadność odrzucenia skargi przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gorzowie Wielkopolskim.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że wnosząc skargę na decyzję organu podatkowego skarżący nie uiścił jednocześnie wymaganego prawem wpisu od skargi (okoliczność ta jest przy tym bezsporna). W związku z tym prawidłowo Przewodniczący Wydziału - zarządzeniem z 23 stycznia 2019 r., wydanym na podstawie art. 220 § 1 p.p.s.a. - wezwał go do uiszczenia ww. opłaty, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie - po uprzednim dwukrotnym awizowaniu (30 stycznia 2019 r. oraz 7 lutego 2019 r., k.
26) - została zwrócona do nadawcy 14 lutego 2019 r. z uwagi na jej niepodjęcie w terminie przewidzianym przepisami prawa. Co istotne, okoliczności powyższe nie są kwestionowane przez skarżącego. Z uwagi zaś na spełnienie warunków określonych w art. 73 § 1 - 4 p.p.s.a. wezwanie uznano za doręczone 13 lutego 2019 r. (tj. z upływem ostatniego dnia 14-dniowego okresu awizowania przesyłki). Skutkiem powyższego termin do uiszczenia wymaganego wpisu, zgodnie z zasadami obliczania terminów przewidzianymi w art. 83 § 1 p.p.s.a., upłynął 20 lutego 2019 r. Skarżący nie uczynił jednak zadość wezwaniu Przewodniczącego Wydziału (informacja z Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim - k. 28). Sąd pierwszej instancji zatem zasadnie odrzucił skargę.
Podkreślenia wymaga przy tym, że odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie z 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10, CBOSA), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., sygn. akt SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m. in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, § 20 i n.).
Niezależnie od powyższego Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że okoliczności powoływane przez skarżącego w zażaleniu nie dotyczą w istocie zaskarżonego postanowienia, ale stanowią wyjaśnienie przyczyn braku odbioru przesyłki zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu. Kwestie te wykraczają zatem poza ramy prawne i faktyczne postępowania wywołanego wniesionym zażaleniem, przez co pozostały poza oceną Sądu kasacyjnego.
Wskazując na powyższe Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., postanowił jak w sentencji.