Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w dniu 15 listopada 2004 r. wydał postanowienie I SA/Ka 1154/03 pozostawiające bez rozpoznania wniosek o zwolnienie Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością ARG w D.-G. od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, że wniosek o zwolnienie od obowiązku uiszczenia wpisu sądowego od skargi kasacyjnej nie został złożony na urzędowym formularzu. Z uwagi na to, że skarżąca Spółka reprezentowana była przez adwokata, wniesiony przez niego w sposób nieprawidłowy wniosek, skutkował pozostawieniem go bez rozpoznania. Zdaniem Sądu w myśl art. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi /Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm./, sąd administracyjny powinien udzielać stronom występującym w sprawie bez adwokata lub radcy prawnego potrzebnych wskazówek co do czynności procesowych oraz pouczać ich o skutkach prawnych tych czynności, a contario wskazówek takich nie powinien udzielać, gdy w sprawie występuje jeden z wymienionych wcześniej profesjonalnych pełnomocników.
W dniu 1 grudnia 2004 r. skarżąca Spółka, reprezentowana przez adwokata, wniosła zażalenie na powyższe postanowienie żądając jego uchylenia i rozpoznania zażalenia w trybie art. 195 par. 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że strona skarżąca prowadzi równolegle dwie sprawy o sygnaturach: I SA/Ka 1155/03 i I SA/Ka 1154/03. Złożony wniosek o zwolnienie z obowiązków ponoszenia kosztów sądowych nie dotyczył niniejszej sprawy ale drugiej I SA/Ka 1155/03. Ponadto skarżąca Spółka podniosła, że wezwanie do opłacenia wpisu od skargi kasacyjnej w sprawie I SA/Ka 1154/03 w ogóle nie dotarło, dlatego też w ogóle nie doszło do upływu terminu. Jedyne wezwanie w zakresie opłacenia wpisu, jakie otrzymał pełnomocnik, dotyczyło sprawy prowadzonej pod sygnaturą I SA/Ka 1155/03.
Jednocześnie strona wskazała, iż art. 257 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest adresowany do stron, nie wyodrębniając czy chodzi o osoby fizyczne czy osoby prawne. W związku z tym, zdaniem strony skarżącej, całkowicie nieuzasadnione jest wprowadzenie praktyki prowadzącej do różnego traktowania strony w zależności czy jest ona osobą fizyczną czy też osobą prawną. Jej zdaniem, strona składająca wniosek w sposób nieprawidłowy, powinna być przez sąd każdorazowo wzywana do usunięcia braków tak złożonego wniosku, niezależnie od tego czy jest osobą fizyczną czy też nie.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Na wstępie należy zaznaczyć, że w przedmiotowej sprawie doszło do naruszenia przepisów dotyczących doręczenia pism stronom, co w dalszej kolejności rzutowało na cały przebieg toczącego się postępowania. Jak wynika z akt sprawy, a konkretnie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 24 sierpnia 2004 r. I SA/Ka 1154/03 oraz z pisma stwierdzającego odbiór wezwania do uiszczenia wpisu od skargi kasacyjnej, wezwanie sądu mylnie doręczono na adres skarżącej Spółki, a nie na adres jej pełnomocnika. Zgodnie z treścią art. 67 par. 5 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w przypadku ustanowienia pełnomocnika lub osoby upoważnionej do odbioru pism w postępowaniu sądowym, doręczenia należy dokonać tym osobom. Skoro tak, to adresem właściwym do doręczeń jest adres wskazany przez pełnomocnika skarżącej Spółki. Jako adres właściwy do doręczeń wskazano adres kancelarii pełnomocnika skarżącej Spółki.
Pełnomocnik Spółki nie znając treści pisma, a tym samym ewentualnych następstw prawnych z nim związanych, jest de facto pozbawiony możliwości obrony praw swego mocodawcy, dlatego też pisma sądowe doręczone pod niewłaściwy adres są bezskuteczne i nie mogą wywoływać żadnych skutków prawnych.
Ponieważ w przedmiotowej sprawie pełnomocnik skarżącego, nie wiedząc o treści wezwania do uiszczenia wpisu od skargi w sprawie I SA/Ka 1154/03, mylnie przesłanego na adres jego mocodawcy, złożył wniosek o zwolnienie go od kosztów sądowych w dwóch egzemplarzach, opatrując go sygnaturą akt I SA/Ka 1155/03,to przyjęcie przez Sąd pierwszej instancji założenia, że jeden z egzemplarzy wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych opatrzony I SA/Ka 1155/03, dotyczył faktycznie sprawy I SA/Ka 1154/03, wobec faktu nieprawidłowego doręczenia jednego z wezwań, było niezasadne.
Z uwagi na powyższe okoliczności Sąd na podstawie art. 185 par. 1 w związku z art. 197 par. 2 Prawa o ustroju sądów powszechnych postanowił orzec jak w sentencji.