Uzasadnienie
Postanowieniem z 12 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Kr 147/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie odrzucił skargę M.S. (dalej jako: "skarżący" lub "podatnik") na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 4 sierpnia 2017 r. w przedmiocie odmowy zwrotu różnicy podatku naliczonego nad należnym w podatku od towarów i usług za I kwartał 2011 r.
Sąd uznał bowiem, że skarżący wniósł skargę z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej "p.p.s.a."). WSA w Krakowie wyjaśnił, że zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu 9 sierpnia 2017 r. Zatem trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał 8 września 2017 r. Tymczasem skarga została wniesiona 10 stycznia 2018 r., a więc z uchybieniem terminu ustawowego i jako taka podlegała odrzuceniu stosownie do treści art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
W złożonym zażaleniu skarżący wniósł o uchylenie powyższego postanowienia. W jego uzasadnieniu podniósł, że 21 sierpnia 2017 r. złożył wniosek o uzupełnienie co do rozstrzygnięcia decyzji z 4 sierpnia 2017 r., a następnie po otrzymaniu odmowy uzupełnienia tej decyzji, w dniu 10 października 2017 r. złożył zażalenie wobec odmowy uzupełnienia powyższej decyzji. Postanowienie oddalające powyższe zażalenie i utrzymujące odmowę uzupełnienia decyzji w mocy zostało doręczone zastępczo 11 grudnia 2017 r. Skarżący podniósł, że w przypadku wydania postanowienia o oddaleniu zażalenia i utrzymaniu w mocy odmowy uzupełnienia decyzji termin dla strony do wniesienia skargi biegnie od dnia jego doręczenia. Oznacza to, że termin wniesienia skargi na powyższą decyzję upływał 10 stycznia 2018 r., co oznacza, że skarga została wniesiona w terminie.
Jednocześnie skarżący, po analizie akt sprawy, uzupełnił swoją argumentację, wskazując, że w aktach podatkowych brak jest zażalenia z 10 października 2017 r. i dalszej prowadzonej w tym przedmiocie korespondencji.
Zarządzeniem z 26 kwietnia 2018 r. Przewodniczący Wydziału WSA w Krakowie zwrócił się do Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie o wyjaśnienie kwestii braku dokumentacji w nadesłanych aktach administracyjnych.
W sporządzonej w dniu 9 maja 2018 r. odpowiedzi Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Krakowie wyjaśnił, że termin do wniesienia skargi w rozpoznawanej sprawie rozpoczął swój bieg w dniu 11 grudnia 2017 r., tj. w dniu otrzymania przez podatnika postanowienia z 16 listopada 2017 r. Organ nadesłał zarazem brakujące dokumenty, które potwierdzały stanowisko strony skarżącej, co do terminowości złożonej przez niego skargi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zażalenie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 p.p.s.a. skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi, w terminie trzydziestu dni od daty doręczenia rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do treści art. 53 § 4 p.p.s.a. termin, o którym mowa w § 1 i 2, uważa się za zachowany także wtedy, gdy przed jego upływem strona wniosła skargę wprost do sądu administracyjnego. W takim przypadku sąd ten niezwłocznie przesyła skargę odpowiednio do organu, który wydał zaskarżone rozstrzygnięcie, wydał akt lub podjął inną czynność, będącą przedmiotem skargi.
W niniejszej sprawie trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi został zachowany. Jak wynika bowiem z przekazanej przez organ w piśmie z 9 maja 2018 r. dokumentacji termin do wniesienia skargi na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Krakowie z 4 sierpnia 2017 r. upływał w dniu 10 stycznia 2018 r., co oznacza, że skarga została wniesiona w terminie. Nie było zatem podstaw do jej odrzucenia w oparciu o art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art. 197 i art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.