Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 6 maja 2011 r. Naczelny Sąd Administracyjny oddalił zażalenie J. S. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z dnia 24 lutego 2011 r. odmawiające przyznania stronie prawa pomocy w zakresie całkowitym.
W dniu 2 czerwca 2011 r. wpłynęło do Naczelnego Sądu Administracyjnego pismo skarżącej nazwane jako "sprzeciw od postanowienia przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym". Strona wskazała, że wnosi "sprzeciw" od postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 6 maja 2011 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Pismo skarżącej jest w istocie zażaleniem na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego, gdyż skarżąca nie zgadza się z rozstrzygnięciem NSA i przedstawia w uzasadnieniu argumenty na poparcie tezy przeciwnej.
Zażalenie jednak jest z istoty dewolutywnym środkiem odwoławczym, co oznacza, że może je rozpoznać jedynie sąd wyższej instancji nad sądem, który wydał zaskarżone orzeczenie. Naczelny Sąd Administracyjny jest instancją najwyższą w postępowaniu sądowoadministracyjnym, co oznacza, że orzeczenia tego Sądu są prawomocne i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie. Podstawy wniesienia zażalenia na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego nie daje także art. 194 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej: P.p.s.a., zgodnie z którym zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje jedynie na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego.
Z uwagi na powyższe zażalenie skarżącej (błędnie nazwane "sprzeciwem") jako niedopuszczalne należało na podstawie art. 178 w związku art. 197 § 2 p.p.s.a. odrzucić.