Uzasadnienie
1. Postanowieniem z dnia 1 marca 2018 r., sygn. akt I SA/Rz 26/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie odrzucił skargę W. B. (dalej: Skarżący) na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w R. z dnia 8 listopada 2017 r. w przedmiocie podatku od towarów i usług za czerwiec 2012 r.
2. W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd podał, że: - zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 12 lutego 2018 r. wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 111 zł; - odpis wezwania doręczono jego pełnomocnikowi w dniu 14 lutego 2018 r.; - Skarżący nie zastosował się do wezwania wobec tego skargę należało odrzucić stosownie do art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. poz. 1369, z późn. zm.; dalej: P.p.s.a.)
3. Na powyższe postanowienie Skarżący, reprezentowany przez radcę prawnego, wniósł zażalenie. Sądowi pierwszej instancji zarzucił naruszenie: - art. 220 § 3 P.p.s.a. przez zaniechanie wezwania Skarżącego do uiszczenia wpisu od skargi; - art. 243 § 1 P.p.s.a. przez zaniechanie przyznania Skarżącemu prawa pomocy; - art. 125 § 1 P.p.s.a. przez zaniechanie zawieszenia z urzędu postępowania, w sytuacji gdy rozstrzygnięcie dotyczące skargi było zależne od innego postępowania, tj. postępowania w sprawie przyznania prawa pomocy.
W uzasadnieniu środka zaskarżenia dodano, że wezwanie o opłatę doręczono Skarżącemu, jednak następnie zostało ono cofnięte przez Sąd pierwszej instancji, gdyż błędnie je wysłano przed rozpatrzeniem wniosku o udzielenie prawa pomocy.
- 4. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
- 4.1. Zażalenie jako oczywiście pozbawione usprawiedliwionych podstaw podlegało oddaleniu.
- 4.2. Zgodnie z art. 220 § 3 P.p.s.a skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu. Z akt sądowych wynika, że Skarżącego prawidłowo wezwano do uiszczenia wpisu od skargi, lecz mimo to nie uiścił on żądanej opłaty.
- 4.3. Na etapie realizowania tegoż wezwani Skarżącemu nie przysługiwało bowiem zwolnienie od kosztów sądowych, a postępowanie zainicjowane jego wnioskiem w przedmiocie prawa pomocy zostało prawomocnie zakończone negatywnym dla niego rozstrzygnięciem. Wydane w tym zakresie postanowienia o sygn. akt I SA/Rz 26/18 odpowiednio z dnia 24 stycznia 2018 r. - o odmowie przyznania prawa pomocy oraz z dnia 12 lutego 2018 r. – o utrzymaniu w mocy tego pierwszego, doręczono pełnomocnikowi Skarżącego (zob. odpowiednio karty: 46 i 63 akt sądowych).
- 4.4. Zupełnie chybione były więc motywy zażalenia odnoszące się do obowiązku Sądu pierwszej instancji rozpatrzenia złożonego w sprawie wniosku o przyznanie prawa pomocy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie, o czym już wzmiankowano, zakończył bowiem procedowanie w przedmiocie owego wniosku, nie pozostawiając go tym samym bez rozpoznania, i dopiero po tym wezwał o wpis.
- 4.5. Oczywiście bezzasadne okazały się również te motywy zażalenia, w których wskazano na cofnięcie przez Sąd pierwszej instancji wezwania do uiszczenia wpisu. Z akt sądowych wynika jednoznacznie, że zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 stycznia 2018 r., wezwano Skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od skargi (zarządzenie to doręczono jego pełnomocnikowi). Następnie pismem z dnia 23 stycznia 2018 r. poinformowano pełnomocnika Skarżącego, iż "wskutek omyłki skierowano do niego odpis projektu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału I o wezwaniu do uiszczenia wpisu, mimo że nie został rozpoznany wniosek o prawo pomocy. W związku z tym wezwanie to nie wywołuje skutków procesowych - nie otwiera terminu do uiszczenia wpisu." Przywołane zdarzenia miały jednak miejsce przed wydaniem w stosunku do Skarżącego (i doręczeniem jego pełnomocnikowi) postanowień w przedmiocie prawa pomocy.
Stwierdzić zatem należało, że autor zażalenia nie dostrzegł w sposób należyty okoliczności towarzyszących tej sprawie. Sąd pierwszej instancji odrzucił skargę, ale dopiero po wydaniu ostatecznego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i po niezastosowaniu się przez Skarżącego do zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu z dnia 12 lutego 2018 r. (a nie przedwczesnego wezwania z dnia 19 stycznia 2018 r.) Wywody pełnomocnika Skarżącego zaprezentowane w zażaleniu nie mogły w takim stanie rzeczy wpłynąć na zmianę poprawnego stanowiska Sądu pierwszej instancji o odrzuceniu skargi z uwagi na jej nieopłacenie.
- 4.6. Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 ab initio w związku z art. 197 § 1 i § 2 orzekł jak w sentencji.