Postanowienie NSA z 30 maja 2018 r., I GPP 2/18

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 30 maja 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia M. S. na postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GPP 2/18 w zakresie odrzucenia skargi na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VIII SAB/Wa 41/12

Sprawa

w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie postanawia: odrzucić zażalenie.

Skład

sędzia NSA Ludmiła Jajkiewicz przewodniczący

Uzasadnienie

Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 kwietnia 2018 r., sygn. akt I GPP 2/18, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej: p.p.s.a.) w zw. z art. 8 ust. 2 ustawy z 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 1259) odrzucił skargę M. S. na przewlekłość postępowania prowadzonego przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie pod sygn. akt VIII SAB/Wa 41/12 w sprawie ze skargi M. S. na bezczynność Dyrektora Mazowieckiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Warszawie.

Na powyższe postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego M. S. wniósł zażalenie, domagając się jego uchylenia oraz "uwzględnienia wniesionych próśb".

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Zażalenie należało odrzucić jako niedopuszczalne.

Zgodnie z art. 194 § 1 p.p.s.a., zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego przysługuje na postanowienia wojewódzkiego sądu administracyjnego, gdy ustawa wyraźnie przewiduje możliwość wniesienia zażalenia oraz na postanowienia wymienione w art. 194 § 1 pkt 1-10 p.p.s.a.. Ustawodawca, w powołanej wyżej ustawie, nie przewidział środków odwoławczych od orzeczeń (zarówno wyroków jak i postanowień) Naczelnego Sądu Administracyjnego. Orzeczenia tego Sądu stają się prawomocne z chwilą ich wydania i nie przysługują od nich żadne środki odwoławcze, w tym także zażalenie (art. 168 § 1 p.p.s.a.) – por. R. Hauser, M. Wierzbowski (red.): Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, 3. wydanie, Wyd. C.H.BECK, Warszawa 2015, s. 725; a także postanowienia NSA: z 20 stycznia 2016 r., sygn. akt I OZ 1715/15, z 25 września 2015 r., sygn. akt II OZ 705/15.

Wniesione w sprawie zażalenie na prawomocne postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego jest zatem niedopuszczalne.

Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.