Postanowienie NSA z 7 czerwca 2024 r., I GPP 6/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 7 czerwca 2024 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi H. Ś. na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym

Sprawa

w sprawie o sygnaturze akt I GZ 54/24 w sprawie z wniosku H. Ś. o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny w trybie art. 55 § 1 p.p.s.a. postanawia: odrzucić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Dariusz Dudra przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z 13 maja 2024 r. H. Ś. wniósł skargę na przewlekłość postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym w sprawie toczącej się przed pod sygn. akt I GZ 54/24, w związku z wniesieniem przez H. Ś. zażalenia na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału I Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 20 grudnia 2023 r., sygn. akt I SA/Ol 4/23 w zakresie wezwania do uiszczenia wpisu sądowego, w sprawie wniosku o wymierzenie Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych grzywny w trybie art. 55 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 ze zm.; dalej: p.p.s.a.).

Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga na przewlekłość postępowania podlegała odrzuceniu.

Wprowadzając instytucję skargi, o której mowa w art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz.U. z 2018 r. poz. 75 ze zm., dalej: u.s.p.p.), prawodawca sformułował wymogi, jakie winna ona spełniać. Skarga ta winna przede wszystkim czynić zadość wymaganiom przewidzianym dla pisma procesowego (art. 6 ust. 1 ustawy). W dalszej kolejności normodawca określił kolejne wymogi, tj. żądanie stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy (art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p.), a także przytoczenie okoliczności uzasadniających żądanie (art. 6 ust. 2 pkt 2 u.s.p.p.). Jeżeli skarga nie spełnienia ustawowo określonych wymogów wskazanych w art. 6 ust. 2 ustawy, Sąd zobligowany jest do jej odrzucenia bez wzywania do uzupełnienia braków, o czym stanowi art. 9 ust. 1 przywołanego aktu.

Naczelny Sąd Administracyjny, analizując skargę sformułowaną w piśmie z 13 maja 2024 r., stwierdza, że przedmiotowa skarga spełnia jedynie wymóg wyrażony w art. 6 ust. 2 pkt 1 u.s.p.p., tj. odnoszący się do żądania stwierdzenia przewlekłości postępowania w sprawie, której skarga dotyczy. Skarga ta nie spełnia jednakże warunku określonego w pkt 2 tego przepisu, tj. przytoczenia okoliczności uzasadniających wskazane żądanie. Sformułowanie odnoszące się do nieważności postępowania na podstawie art. 183 § 2 pkt 4 i 5 p.p.s.a. nie może być uznane za spełniające wymóg określony w art. 6 ust. 2 pkt 2 ustawy, albowiem nie precyzuje okresów, w których Sąd pozostawał w zwłoce i nie podejmował czynności możliwych do realizacji na określonym etapie bądź też podejmował czynności o charakterze zbędnym. Skarżący nie spełnił ustawowo określonego wymogu, formułując jedynie zarzuty pod adresem sędziego orzekającego w sprawie oraz sekretarza sądowego poświadczającego za zgodność z oryginałem odpisu postanowienia doręczonego stronie. Lektura całego uzasadnienia wniesionego pisma ostatecznie nie pozwoliła na ustalenie, którego konkretnie okresu dotyczy stan rzekomej przewlekłości w sprawie I GZ 54/24.

Mając powyższe na względzie, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł o odrzuceniu skargi na podstawie art. 9 ust. 1 w zw. z art. 8 ust. 2 u.s.p.p., art. 197 § 1 i art. 16 § 2 p.p.s.a.