Postanowienie NSA z 15 stycznia 2025 r., I GPP 8/24

Sąd

Naczelny Sąd Administracyjny

Rozpoznanie

w dniu 15 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej skargi K. R. na przewlekłość postępowania przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie

Sprawa

w sprawie o sygnaturze akt V SO/Wa 8/24 w sprawie z wniosku K. R. o wymierzenie grzywny Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego postanawia: oddalić skargę na przewlekłość postępowania.

Skład

Sędzia NSA Beata Sobocha-Holc przewodniczący, sprawozdawca
Sędzia NSA Michał Kowalski przewodniczący
Sędzia del WSA Grzegorz Dudar przewodniczący

Uzasadnienie

Pismem z 20 kwietnia 2024 r. K. R. (dalej zwana: skarżącą) wniosła o wymierzenie grzywny Prezesowi Kasy Rolniczego Ubezpieczenia Społecznego (dalej zwanego: Prezesem KRUS) za nieprzekazanie skargi z 30 lipca 2012 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do właściwego sądu.

Postanowieniem z 30 sierpnia 2024 r. sygn. akt V SO/Wa 8/24 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniosek skarżącej. Postanowienie to stało się prawomocne 15 października 2024 r.

Pismem z 17 listopada 2024 r., na podstawie art. 2 ust 1 oraz art. 3 pkt 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy w postępowaniu przygotowawczym prowadzonym lub nadzorowanym przez prokuratora i postępowaniu sądowym bez nieuzasadnionej zwłoki (Dz. U. z 2023 r. poz. 1725; dalej zwanej: ustawą z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki), skarżąca wniosła o stwierdzenie, że w postepowaniu przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Warszawie w sprawie z wniosku o wymierzenie grzywny Prezesowi KRUS za nieprzekazanie skargi z 30 lipca 2012 r. właściwemu sądowi w związku z bezczynnością Prezesa KRUS w sprawie z wniosku z maja 2011 r. o stwierdzenie nieważności ostatecznej decyzji organu rentowego w Bydgoszczy z 1 kwietnia 2001 r. o zapłacie 834,50 zł za okres 2001/02 do 2002/01 plus kwota odsetek 1 163,44 zł od K. i R. R. na rzecz organu rentowego bez udziału skarżącej w tej sprawie, doszło do przewlekłości postępowania. Skarżąca wniosła także:

• o zalecenie podjęcia przez sąd rozpoznający sprawę co do istoty odpowiednich czynności w wyznaczonym terminie, przez wyznaczenie w terminie 21 dni terminu rozprawy;
• w razie uwzględnienia skargi zobowiązanie sądu do wydania postanowienia zawiadamiając skarżącą o tym, albo orzeczenia co do istoty sprawy, jednocześnie stwierdzając, czy niewydanie postanowienia przez sąd nastąpiło z rażącym naruszeniem prawa;
• przyznanie od Skarbu Państwa na moją rzecz sumy pieniężnej w kwocie 20 000 zł za przewlekłość postępowania na podstawie art. 12 ust. 4 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki.

Naczelny Sąd Administracyjny zażył, co następuje:

Skarga podlega oddaleniu.

Zgodnie z art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, strona może wnieść skargę o stwierdzenie, że w postępowaniu, którego skarga dotyczy, nastąpiło naruszenie jej prawa do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, jeżeli postępowanie zmierzające do wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie trwa dłużej niż to konieczne dla wyjaśnienia istotnych okoliczności faktycznych i prawnych albo dłużej niż to konieczne do załatwienia sprawy egzekucyjnej lub innej dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego (przewlekłość postępowania).

Stosowanie zaś do treści art. 2 ust. 2 powołanej ustawy, dla stwierdzenia, czy w sprawie doszło do przewlekłości postępowania, należy w szczególności ocenić terminowość i prawidłowość czynności podjętych przez sąd w celu wydania rozstrzygnięcia kończącego postępowanie w sprawie albo czynności podjętych przez prokuratora prowadzącego lub nadzorującego postępowanie przygotowawcze w celu zakończenia postępowania przygotowawczego lub czynności podjętych przez sąd lub komornika sądowego w celu przeprowadzenia i zakończenia sprawy egzekucyjnej albo innej sprawy dotyczącej wykonania orzeczenia sądowego. Dokonując tej oceny, uwzględnia się łączny dotychczasowy czas postępowania od jego wszczęcia do chwili rozpoznania skargi, niezależnie od tego, na jakim etapie skarga została wniesiona, a także charakter sprawy, stopień faktycznej i prawnej jej zawiłości, znaczenie dla strony, która wniosła skargę, rozstrzygniętych w niej zagadnień oraz zachowanie się stron, a w szczególności strony, która zarzuciła przewlekłość postępowania.

Mając na uwadze motywy wniesionej skargi a także okoliczności, jakie Naczelny Sąd Administracyjny bierze pod uwagę rozpoznając przedmiotową skargę należy wskazać, że wbrew zarzutowi skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie nie dopuścił się przewlekłości w postępowaniu prowadzonym pod sygn. akt V SO/Wa 8/24.

Wniosek skarżącej z dnia 20 kwietnia 2024 r. (wpływ do WSA 26 kwietnia 2024 r.) o wymierzenie Prezesowi KRUS grzywny za nieprzekazanie skargi z 30 lipca 2012 r. wraz z aktami sprawy oraz odpowiedzią na skargę do właściwego sądu został rozpoznany przez WSA w Warszawie 30 sierpnia 2024 r. Tego dnia sąd wydał bowiem postanowienie o odrzuceniu przedmiotowego wniosku ze względu na brak kognicji sądu administracyjnego do rozpatrzenia sprawy. Przesyłka polecona zawierająca to postanowienie wraz z uzasadnieniem oraz pouczeniem o możliwości złożenia skargi kasacyjnej została wysłana na adres wskazany przez wnioskodawczynię i odebrana przez K. R. 7 października 2024 r. (v. znajdujące się w aktach sprawy potwierdzenie odbioru – k. 35 akt sądowych). Wzmiankowane postanowienie stało się prawomocne od 15 października 2024 r. (v. postanowienie o stwierdzeniu prawomocności z 28 listopada 2024 r. – k. 36 akt sądowych). Tym samym należy stwierdzić, że wniosek strony opatrzony datą 20 kwietnia 2024 r. został prawomocnie rozpoznany przez WSA w Warszawie.

Uwzględniając opisany wyżej sposób procedowania sądu w sprawie o sygn. akt V SO/Wa 8/24 Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że nie dostrzega, aby wystąpiły przesłanki o jakich mowa art. 2 ust. 2 ustawy z dnia 17 czerwca 2004 r. o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki uzasadniające uwzględnienie skargi.

Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, uznając skargę z 17 listopada 2024 r. na przewlekłość za niezasadną, na podstawie art. 12 ust. 1 ustawy o skardze na naruszenie prawa strony do rozpoznania sprawy bez nieuzasadnionej zwłoki, orzekł jak w postanowieniu.