Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z 28 lutego 2011 r. o sygn. akt VIII SAB/Wa 7/11 umorzył postępowanie sądowe w sprawie ze skargi Elektrowni "K" S.A. z siedzibą w Ś.G.na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. przedmiocie nierozpoznania odwołania od decyzji w sprawie stwierdzenia i dokonania zwrotu nadpłaty w podatku akcyzowym. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji podał, że organ wydał żądaną przez stronę decyzję administracyjną w dniu 20 grudnia 2010 r., dlatego postępowanie sądowoadministracyjne stało się bezprzedmiotowe. W tych okolicznościach Sąd I instancji na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) dalej p.p.s.a. umorzył postępowanie sądowe w sprawie.
Od powyższego postanowienia Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł skargę kasacyjną, w której na podstawie art. 174 pkt 2 p.p.s.a. zarzucił naruszenie przepisów postępowania w stopniu mogącym mieć istotny wpływ na wynik sprawy tj:
- 1) art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.s.a. poprzez umorzenie postępowania sądowego pomimo, że decyzja Dyrektora Izby Skarbowej w W. w sprawie odmowy stwierdzenia i dokonania zwrotu w podatku akcyzowym została wydana przed wniesieniem skargi na bezczynność organu odwoławczego tj. pomimo niezaistnienia przesłanek umorzenia postępowania sądowego;
- 2) art. 161 § 1 pkt 3 w związku z art. 141 § 4 w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez naruszenie art. 54 § 1 i § 3 p.p.s.a. poprzez wadliwe przedstawienie stanu sprawy niezgodnie ze stanem rzeczywistym i przyjęcie przez Sąd, iż decyzja Izby Celnej w W. w sprawie odmowy stwierdzenia i dokonania wpisu w podatku akcyzowym została wydana po wniesieniu skargi na bezczynność tego organu,
- 3) art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. w związku z art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. poprzez naruszenie art. 201 § 1 p.p.s.a. w związku z art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez zasądzenie od Dyrektora Izby Celnej w W. na rzecz Skarżącej Spółki Akcyjnej Elektrownia "K" kwoty 357 złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej organ przedstawił rozbudowaną argumentację na poparcie ww. zarzutów.
Mając powyższe na uwadze, Dyrektor Izby Celnej w W. wniósł o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazanie sprawy w całości do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W. i zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie jest uzasadniona i podlega oddaleniu.
W myśl art. 161 § 3 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Z treści cytowanego przepisu wynika, że sąd administracyjny podejmuje rozstrzygnięcie o zakończeniu postępowania, jeżeli w trakcie sprawy sądowoadministracyjnej zaistniało zdarzenie w następstwie, którego kontrola merytoryczna zaskarżonego aktu lub czynności organu administracji publicznej stała się zbędna. Innymi słowy postępowanie sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe, gdy odpadł cel prowadzenia takiego postępowania (por. postanowienie NSA z dnia 20 stycznia 2011 r. sygn. akt II OSK 2453/10). Przy czym istotne jest, aby okoliczność będąca przyczyną umorzenia postępowania sądowoadministracyjnego nastąpiła już po wszczęciu postępowania przed sądem tj. po wniesieniu skargi i miała charakter trwały. Wystąpienie okoliczności przed wniesieniem skargi spowoduje jej odrzucenie przez sąd. (por. J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, LexisNexis Warszawa 2010, str. 381 i n.).
W rozpoznawanej sprawie Elektrownia K. S.A. wniosła skargę na bezczynność Dyrektora Izby Celnej w W. w postępowaniu odwoławczym o stwierdzenie nadpłaty w podatku akcyzowym i jej zwrot. Skarga została złożona, gdyż organ odwoławczy pomimo wniesienia ponaglenia strony był w zwłoce w załatwieniu sprawy tj. nie wydał decyzji w związku z odwołaniem strony od decyzji Naczelnika Urzędu Celnego z dniu 11 marca 2010 r. Skarga na bezczynność organu została wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. w dniu 17 grudnia 2010 r. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej w W. pismem z dnia 25 stycznia 2011 r. powiadomił Sąd o wydaniu decyzji administracyjnej w dniu 20 grudnia 2010 r. Zatem załatwienie sprawy przez organ odwoławczy będącej przedmiotem skargi do sądu administracyjnego nastąpiło po złożeniu skargi na bezczynność, czyli po wszczęciu postępowania sądowoadministracyjnego. W tej sytuacji należy stwierdzić, że skoro organ wydał decyzję administracyjną, której brak był powodem wniesienia skargi to tym samym postępowanie przed wojewódzkim sądem administracyjnym mające na celu zweryfikowanie, czy organ rzeczywiście pozostawał w zwłoce, stało się bezprzedmiotowe.
Z wymienionych powodów Naczelny Sąd Administracyjny stwierdził, że podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 161 § 3 p.p.s.a. jest nieuzasadniony. Podobnie błędny jest podniesiony przez Skarżącego zarzut naruszenia art. 141 § 4 p.p.s.a. w związku z art. 166 p.p.s.a. Sąd I instancji przedstawił, zgodnie z wymogami określonymi w art. 141 § 4 p.p.s.a., stan faktyczny sprawy, podstawę prawną rozstrzygnięcia oraz motywy, którymi kierował się przy wydaniu zaskarżonego orzeczenia. Nie może zostać uwzględniony również zarzut naruszenia przez Sąd I instancji art. 201 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a. poprzez zasądzenie od organu na rzecz strony skarżącej zwrotu kosztów postępowania.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wydanie decyzji po wniesieniu skargi na bezczynność organu, co miało miejsce w rozpoznawanej sprawie, można by było potraktować jak wydanie rozstrzygnięcia przez organ w trybie autokontroli, o której mowa w art. 54 § 3 p.p.s.a. Z tego względu zasądzenie od organu zwrotu kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. z powodu umorzenia postępowania sądowego było prawidłowe.
Mając na uwadze powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.