Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 8 marca 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 41/11, oddalił skargę Przedsiębiorstwa Wielobranżowego "B." M. N., B. N. Spółka jawna w C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] listopada 2010 r. w przedmiocie podatku akcyzowego za miesiące od stycznia do października 2005 r.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku strona zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżąca podała, że uiszczenie zaległości podatkowej w kwocie 622.633,00 zł jest niemożliwe do zapłaty. Próba wyegzekwowania tej kwoty – w ocenie skarżącej – skutkować może licytacją majątku i jest równoznaczna z koniecznością likwidacji działalności gospodarczej oraz zwolnieniem pracowników.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Naczelny Sąd Administracyjny stwierdza, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym, gdyż w razie uwzględnienia przez sąd skargi i uchylenia decyzji skarżący może otrzymać zwrot uiszczonych kwot.
Wobec powyższego w okolicznościach rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że spółka nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do podniesionych przez skarżącą okoliczności wskazać należy, że z załączonego przez skarżącą bilansu sporządzonego na dzień 31 grudnia 2010 r. wynika, że posiada aktywa obrotowe w kwocie 1.562.530,44 zł, na co składają się m.in. zapasy w kwocie 302.847,38 zł, należności krótkoterminowe w kwocie 797.129,68 zł oraz inwestycje krótkoterminowe w kwocie 453.331,90 zł.
Twierdzenie o możliwości licytacji majątku spółki, konieczności likwidacji działalności gospodarczej i zwolnienia pracowników jest niczym niepoparte i hipotetyczne. Nie może być zatem wystarczającą podstawą wstrzymania wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. Skarżąca nie wykazała zatem, że wykonanie decyzji spowoduje dla niej niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków.
Dodać trzeba, że sąd ma również prawną możliwość zmiany lub uchylenia w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.