Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. postanowieniem z dnia 27 marca 2014 r., sygn. akt V SA/Wa 436/14 odrzucił skargę P. D. M. S.A. w W. na interpretację indywidualną Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. w przedmiocie pisemnej interpretacji przepisów prawa podatkowego.
W uzasadnieniu rozstrzygnięcia Sąd I instancji wskazał, że spółka pismem z dnia 7 stycznia 2014 r. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. na wyżej wskazaną interpretację Ministra Finansów z dnia [...] października 2013 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału V z dnia 11 marca 2014 r. wezwano skarżącą do uiszczenia należnego wpisu od skargi w kwocie 200 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącej w dniu 13 marca 2014 r. Siedmiodniowy termin do uiszczenia wpisu upłynął bezskutecznie w dniu 20 marca 2014 r., natomiast opłata od skargi wpłynęła 21 marca 2014 r. Stosownie więc do treści art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.), skarga, od której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu, podlega odrzuceniu przez sąd.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła spółka, zaskarżając go w całości i zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 220 § 3 p.p.s.a. w związku z art. 219 § 2 p.p.s.a. poprzez niesłuszne przyjęcie, że opłatę od wniesionej przez nią skargi uiszczono po terminie wyznaczonym przez Sąd.
Wskazując na powyższe wniosła o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w W., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i rozpoznanie merytoryczne skargi, a także o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
Przedmiotem sporu w niniejszej sprawie jest okoliczność, czy skarżąca uiściła w terminie należny wpis sądowy od skargi czy też nie. W tej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sąd Administracyjnego, w pierwszej kolejności należy wskazać na treść art. 219 § 2 p.p.s.a., z którego wynika, że opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu.
W rozpoznawanej sprawie powodem odrzucenia skargi przez Sąd I instancji było uiszczenie należnego od niej wpisu sądowego z jednodniowym uchybieniem terminu. Sąd I instancji przyjął, na podstawie znajdującego się w aktach sprawy wydruku komputerowego polecenia przelewu w ciężar rachunku skarżącej spółki na rzecz WSA w W. na kwotę 200 zł, że wpis uiszczono 21 marca 2014 r. Wobec tego, że wezwanie do uiszczenia wpisu doręczono stronie w dniu 13 marca 2014 r., termin do uiszczenia opłaty od skargi upłynął w dniu 20 marca 2014 r. W następstwie tych informacji WSA odrzucił skargę spółki, uznając ją za opłaconą po terminie.
Tymczasem z akt sprawy sądowoadministracyjnej wynika, że skarżąca dokonała opłaty od skargi za pośrednictwem elektronicznego przelewu bankowego w dniu 18 marca 2014 r. Wytworzony elektronicznie dokument stanowiący potwierdzenie dokonania stosownej opłaty spółka załączyła do pisma procesowego sporządzonego i nadanego w dniu 18 marca 2014 r., stanowiącego odpowiedź na zarządzenie Sądu z dnia 11 marca, dotyczące wezwania do uiszczenia wpisu oraz uzupełnienia innych braków skargi. Pismo to do Sądu I instancji wpłynęło w dniu 21 marca 2014 r. Z wydruku potwierdzenia wykonania operacji ING Banku Śląskiego wynika, że z rachunku tego banku w dniu 18 marca 2014 r. został nadany przelew kwoty w wysokości 200 zł na rachunek Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. tytułem opłaty od skargi o sygnaturze V SA/Wa 436/14. Z wydruku tego wynika, że data utworzenia tego przelewu to dzień 18 marca 2014 r.
W tej sytuacji, w ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, należy przyjąć, że wpis od skargi został przez stronę uiszczony w terminie. W judykaturze za utrwalony uznać należy pogląd, iż w przypadku dokonywania opłaty sądowej za pośrednictwem banku, za dzień dokonania wpisu uznać należy datę złożenia w banku dyspozycji dokonania zapłaty, pod warunkiem posiadania w tym czasie na rachunku bankowym środków pozwalających na jej realizację (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 14 czerwca 2007 r. sygn. akt II GSK 104/07, postanowienie z dnia 19 grudnia 2008 r., sygn. akt I FSK 1944/08, dostępne w bazie orzeczeń- www.orzeczenia.nsa.gov.pl., wyrok Trybunału Konstytucyjnego z dnia 7 marca 2006 r. sygn. akt SK 11/05, opubl. w OTK-Az 2006 r. nr 3poz. 27). Strona nie może bowiem ponosić ujemnych skutków nienależytego wykonania zleconych zadań (np. polecenia wykonania przelewu) przez podmioty pośredniczące, tj. pocztę lub bank. (por. postanowienie NSA z dnia 16 czerwca 2007 r., II GSK 104/07, LEX nr 338577).
Ponadto należy podkreślić, że polecenie przelewu jest oświadczeniem woli (w rozumieniu art. 60 Kodeksu cywilnego (k.c.)) skierowanym do banku, w którym zlecający prowadzi rachunek. Zgodnie z zasadą swobodnej formy oświadczeń woli wyrażonej w art. 60 k.c., wola osoby dokonującej czynności prawnej może być wyrażona przez każde zachowanie się tej osoby, które ujawnia jej wolę w sposób dostateczny. Aby polecenie przelewu było skuteczne i rodziło skutki prawne, koniecznym jest by zostało ono przez bank przyjęte. W wyniku noweli z dnia 14 lutego 2003 r. (Dz. U. nr 49, poz. 408) Kodeksu cywilnego, która weszła w życie z dniem 25 listopada 2003 r., uregulowano kwestie związane z obrotem prawnym dokonywanym za pomocą elektronicznych środków komunikacji, w tym m.in. termin złożenia oświadczenia woli w postaci elektronicznej. W myśl art. 61 § 2 k.c. oświadczenie woli wyrażone w postaci elektronicznej jest złożone innej osobie z chwilą, gdy wprowadzono je do środka komunikacji elektronicznej w taki sposób, żeby osoba ta mogła zapoznać się z jego treścią.
Mając na uwadze powyższy przepis, należy uznać, że dniem w którym uiszczono wpis sądowy za pomocą elektronicznego środka komunikacji jest dzień, w którym polecenie przelewu wprowadzone zostało do urządzenia nadawczego, w taki sposób, żeby bank mógł zapoznać się z jego treścią (nie zapominając o fakcie, że na rachunku bankowym zlecającego powinny znajdować się środki pozwalające na realizację przelewu). Ponadto, przy ustalaniu terminu dokonania opłat za pomocą przelewu, istotna jest data złożenia dyspozycji, zaś jego realizacja ma znaczenie drugorzędne (por. postanowienie NSA z dnia 8 sierpnia 2013 r., sygn. akt II GZ 469/13). Oświadczenie woli w postaci elektronicznej dokonywane on line zostaje złożone z chwilą jego przejścia do systemu informatycznego prowadzonego i kontrolowanego przez odbiorcę, to jest w momencie przyjęcia oświadczenia przez serwer odbiorcy i zarejestrowania w nim odpowiednich danych (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 10 grudnia 2003 r., sygn. akt V CZ 127/03, OSNC 2005/1/12, OSP 2005/6/76).S
Wobec powyższego, podniesiony w skardze kasacyjnej zarzut naruszenia art. 220 § 3 w zw. z art. 219 § 2 p.p.s.a. zasługuje na uwzględnienie. Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 182 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 2 sentencji.
Stosownie zaś do art. 156 § 1 p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Omyłka pisarska w rozumieniu art. 156 § 1 p.p.s.a., to widoczne, wbrew zamierzeniom sądu niewłaściwe użycie wyrazu, widoczna mylna pisownia, błąd gramatyczny albo niezamierzone opuszczenie jednego lub więcej wyrazu.
W rozpoznawanej sprawie nie ulega wątpliwości, że w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej w sentencji zaskarżonego postanowienia Sądu I instancji błędnie wskazano datę jego wydania, gdyż orzeczenie te zapadło w dniu 27 marca 2014 r., a nie, jak wskazano, w dniu 27 marca 2013 r. W tym zakresie przedmiot sprawy wymagał sprostowania.
Dlatego Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 156 § 1 i 3 p.p.s.a. w zw. z art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w punkcie 1 sentencji postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny nie orzekł o wniosku o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdyż przepisy art. 203 i art. 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o odrzuceniu skargi (por. uchwała Naczelnego Sądu z dnia 4 lutego 2008 r. o sygn. akt I OPS 4/07, publ. ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23). Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny w składzie orzekającym w tej sprawie wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).