Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu postanowieniem z dnia 18 lutego 2109 r., sygn. akt III SA/Wr 54/19 odrzucił skargę A we W. (dalej: skarżąca) na pismo Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy:
A we W. w dniu 15 maja 2018 r. złożyła skargę na pismo Zarządu Województwa Dolnośląskiego z [...] kwietnia 2018 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej odrzucenie.
Zaskarżonym postanowieniem z dnia 18 lutego 2019 r. WSA we Wrocławiu odrzucił skargę.
Stwierdził, że pismo organu z [...] kwietnia 2018 r. jest jedynie informacją o pozostawieniu bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu, a tym samym nie dotyczy ono sytuacji z art. 61 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2017 r., poz. 1460 ze. zm.; dalej: ustawa wdrożeniowa).
Zdaniem Sądu, przepisy ustawy wdrożeniowej wiążą możliwość złożenia środka odwoławczego w postaci protestu oraz późniejszego wniesienia skargi do sądu administracyjnego wyłącznie z oceną projektu, o której mowa w rozdziale 13 tej ustawy oraz jej negatywnym wynikiem. Z treści ustawy wynika zatem, że możliwość złożenia protestu jest uzależniona od wcześniejszej oceny projektu, dokonanej na podstawie kryteriów wyboru projektów. Ocena projektu dotyczy wyłącznie weryfikacji projektu pod kątem spełnienia kryteriów wyboru projektów i jest możliwa dopiero w sytuacji, gdy dany projekt spełnił wymogi formalne, o których mowa w art. 43 ust. 1 ustawy. Tylko złożenie poprawnego formalnie wniosku umożliwia jego późniejszą ocenę. Idąc dalej, zaskarżenie do sądu administracyjnego rozstrzygnięcia w przedmiocie wniosku o dofinansowanie możliwe jest więc tylko w przypadku rozstrzygnięć wydanych po dokonaniu merytorycznej oceny wniosku według kryteriów wyboru.
Sąd I instancji podniósł, że nie stanowi oceny projektu (zaskarżone) pismo w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu. Od takiego rozstrzygnięcia nie przysługuje protest, bowiem możliwość jego wniesienia została w ustawie wdrożeniowej ograniczona jedynie dla przypadku negatywnej oceny projektu. Z tego też powodu niedopuszczalne jest zaskarżenie takiej czynności skargą do sądu.
WSA we Wrocławiu podkreślił, że za niedopuszczalnością skargi przemawia także art. 64 ustawy wdrożeniowej, nakazujący stosować, w zakresie nieuregulowanym w tej ustawie, do postępowania przed sądami administracyjnymi przepisy ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302; dalej: ppsa) określone dla aktów lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 ppsa, tj. innych niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2017 r. poz. 1257 oraz z 2018 r. poz. 149 i 650), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2018 r. poz. 800, ze. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz.U. z 2018 r. poz. 508, 650, 723, 1000 i 1039), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Pozostawienie bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie nie jest natomiast czynnością dotyczącą uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, nie rozstrzyga ono bowiem w sposób bezpośredni o jakichkolwiek uprawnieniach wynikających z prawa materialnego.
A we W. złożyła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia, wnosząc o jego uchylenie w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu we Wrocławiu.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie zasad określonych w art. 7, 8 i 32 ust. 1 Konstytucji RP, a także zasady systemowości prawa, a ponadto:
- 1. naruszenie prawa materialnego przez błędną wykładnię oraz niewłaściwe zastosowanie art. 50, 53 i 64 ustawy wdrożeniowej oraz art. 58 Kodeksu postępowania administracyjnego (kpa);
- 2. naruszenie prawa procesowego art. 3 §§ 1-4 ppsa;
- - w związku z powyższym naruszeniem prawa materialnego niezastosowanie art. 58 kpa, co miało istotny wpływ na wynik sprawy, bowiem skutkowało odrzuceniem skargi, czyli wydaniem postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Zarząd Województwa Dolnośląskiego wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty skargi kasacyjnej sprowadzają się do zakwestionowania stanowiska Sądu I instancji, zgodnie z którym wniesienie skargi na pismo Zarządu Województwa Dolnośląskiego z dnia [...] kwietnia 2018 r., w przedmiocie pozostawienia bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu, wydaną m.in. na podstawie art. 43 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, nie jest dopuszczalne.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego powyższe stanowisko Sądu I instancji jest prawidłowe.
Stosownie do art. 61 ust. 1 ustawy wdrożeniowej skarga do sądu administracyjnego przysługuje w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia. Oznacza to, że możliwe jest jedynie zaskarżenie do sądu informacji wydanych na skutek oceny protestu. Protest może zaś być wniesiony w przypadku negatywnej oceny projektu (art. 53 ust. 1 ustawy wdrożeniowej). W świetle powyższego, pozostawienie przez Zarząd Województwa Dolnośląskiego bez rozpatrzenia wniosku o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych wniosku o dofinansowanie projektu oraz wznowienie procedury oceny projektu nie może być uznane za negatywną jego ocenę w rozumieniu art. 53 ust. 2 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, a w konsekwencji od tego rozstrzygnięcia nie przysługuje prawo do złożenia protestu na podstawie art. 53 ust. 1 tej ustawy. Wniosek strony skarżącej nie przeszedł do kolejnego merytorycznego etapu konkursu, na którym ocenia się projekt, gdyż nie spełnił warunków, które badane są przez organ na etapie wcześniejszym - oceny formalnej złożonego wniosku.
Od wyników oceny wstępnej wniosku nie przysługuje wnioskodawcy żaden środek prawny, w tym w postaci protestu. Protest, jak wskazano wyżej, składać można w przypadku negatywnej oceny projektu, która dokonywana jest po przejściu wniosku przez etap sprawdzenia wymagań formalnych. Jeżeli wniosek skarżącego nie przeszedł pomyślnie weryfikacji formalnej, to nie mógł być dopuszczony do oceny projektu, a więc złożony "protest" ani inny środek odwoławczy stronie nie przysługiwał (tak też NSA: w postanowieniu z 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GSK 2641/19; w postanowieniu z dnia 5 grudnia 2017 r., sygn. akt II GSK 3855/17). Skoro rozstrzygnięcie nie może być zaskarżone protestem, to nie może być również przedmiotem skargi do sądu administracyjnego. Tym samym Sąd I instancji prawidłowo odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 ppsa.
Odnosząc się do zarzutu niezastosowania w sprawie art. 58 kpa, podkreślenia wymaga, że zapisy regulaminu konkursu dla naboru nr [...] wskazują, że do postępowania w zakresie ubiegania się o dofinansowanie oraz udzielania dofinansowania nie stosuje się przepisów kpa.
Czyni to wszystkie zarzuty podniesione w petitum skargi kasacyjnej za nieuzasadnione.
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 184 ppsa Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.
Odnosząc się do zawartego w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniosku o zasądzenie kosztów postępowania należy zauważyć, że w przepisach ustawy - ppsa nie określono podstawy prawnej do zasądzenia przez Naczelny Sąd Administracyjny zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu I instancji kończące postępowanie w sprawie (v. uchwała składu siedmiu sędziów NSA z 4 lutego 2008 r, sygn. I OPS 4/07, ONSAiWSA 2008, nr 2, poz. 23), a takim jest postanowienie o odrzuceniu skargi.