Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 5 kwietnia 2012 r., po rozpatrzeniu sprawy ze skargi [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] lipca 2011 r. w przedmiocie określenia wartości celnej, kwoty długu celnego i zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym i podatku od towarów i usług, uchylił zaskarżoną decyzję, orzekł, że zaskarżona decyzja nie podlega wykonaniu do czasu uprawomocnienia się wyroku oraz zasądził od organu określoną kwotę na rzecz [...] tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego.
I
Z uzasadnienia wyroku wynika, że Sąd pierwszej instancji przyjął za podstawę rozstrzygnięcia następujące ustalenia.
W dniu [...] marca 2008 r. [...] dokonał zgłoszenia celnego, wnioskując o objęcie sprowadzonego z USA samochodu osobowego marki Mitsubishi Eclipse, wyprodukowanego w 2006 r., nr nadwozia [...], o poj. 2400 cm3 procedurą dopuszczenia do obrotu (SAD nr [...]).
Do zgłoszenia celnego załączył m.in. rachunek z dnia 20.12.2007 r. określający cenę zakupionego samochodu na kwotę 2.100,- USD.
Urząd Celny przeprowadził kontrolę zgłoszenia celnego, w wyniku której stwierdzono, iż zadeklarowana wartość używanego samochodu jest zaniżona.
W związku z powyższym, postanowieniem nr [...] z dnia [...].06.2011r. Naczelnik Urzędu Celnego II w Warszawie wszczął z urzędu postępowanie w stosunku do zgłoszenia celnego [...] z dnia [...].03.2008 r. w sprawie ustalenia prawidłowej kwoty długu celnego i należnych podatków, a następnie decyzją z dnia 11.10.2010 r. orzekł o retrospektywnym zarejestrowaniu cła, określił zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu ww. importu, określił zobowiązanie podatkowe w podatku od towarów i usług z tytułu ww. importu, a następnie wezwał [...] do wpłaty różnicy kwoty cła, różnicy podatku akcyzowego oraz do wpłaty różnicy podatku od towarów i usług.
Po rozpoznaniu wniesionego odwołania, Dyrektor Izby Celnej w Warszawie decyzją z [...].07.2011r. uchylił decyzję organu I instancji w całości i orzekł w kwestii wartości celnej przedmiotowego samochodu, a następnie określił należności celno-podatkowe wynikające ze zgłoszenia celnego nr [...] z [...].03.2008 r.
W rozstrzygnięciu, a także jego motywach przyjęto, że wartość celna samochodu wynosi 11.341 PLN, przy czym kwotę wynikającą z długu celnego określono na 501 PLN, podatek akcyzowy ustalono w wysokości 1.697 PLN, zaś podatek VAT określono na kwotę 3.118 PLN.
Strona złożyła do WSA w Warszawie skargę na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie, domagając się uchylenia decyzji w części dotyczącej nowej wartości celnej samochodu.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, prezentując argumentację przedstawioną w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Sąd pierwszej instancji uchylając zaskarżoną decyzję zaznaczył, iż jednym z podstawowych obowiązków ciążących na organach administracji publicznej jest zgromadzenie materiału dowodowego, który przy zastosowaniu zasady swobodnej oceny dowodów będzie stanowił podstawę ustaleń faktycznych.
W ocenie Sądu pierwszej instancji dokument w postaci,,Protokołu kontroli planowej prawidłowości objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu w OC VI w Warszawie...", w decyzji organu II instancji został całkowicie pominięty, a jego treść jest niezwykle korzystna dla skarżącego – w zakresie należności publicznoprawnych; gdyż z jego treści wynika, że w zakresie zgłoszenia celnego dot. przedmiotowego samochodu wysokość tych należności wynosi zaledwie 2.325 PLN. Składa się na to: cło – 443 PLN, akcyza – 663 PLN oraz VAT – 1.219 PLN, a przytoczone wartości istotnie różnią się od kwot wskazanych w decyzji organu II instancji.
Sąd pierwszej instancji wskazał, iż w ponownym postępowaniu należy ustalić skąd wynikają istotne różnice w określeniu należności publicznoprawnych wynikających z uzasadnienia uchylonej decyzji i wyliczeń zawartych na k. 75 akt administracyjnych, zaś ustalenie ich ostatecznej wysokości powinno nastąpić z poszanowaniem zasady swobodnej oceny dowodów.
Sąd pierwszej instancji podsumowując zaznaczył, iż kontrolę Sądu uniemożliwia sama konstrukcja uzasadnienia, albowiem na str. 11 motywów zaskarżonej decyzji znajduje się zdanie, któremu brakuje zakończenia,,Jednocześnie należy zauważyć, że przy ustaleniu wartości celnej używanego samochodu zastosowanie metody ustalenia". – a to uchybienie uniemożliwia poznanie pełnych motywów, jakimi kierował się organ II instancji.
II
Skargę kasacyjną złożył Dyrektor Izby Celnej w [...], wnosząc o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi lub uchylenie wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego wg norm przepisanych wraz z kosztami zastępstwa procesowego.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił naruszenie art. 145 § 1 pkt. 1 lit c/ p.p.s.a. w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez uwzględnienie skargi, pomimo że postępowanie przeprowadzone przed organem II instancji nie było dotknięte żadną z wad wskazanych przez Sąd, tj.: nie naruszało zasady swobodnej oceny dowodów zawartej w art. 191 ustawy z 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz.U. z 2005 r. Nr 8, poz. 60 z póź. zm.)
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej kasator podniósł szereg argumentów na poparcie zawartych w niej zarzutów.
III
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Skarga kasacyjna jest zasadna.
Organ zarzucił Sądowi pierwszej instancji naruszenie przepisu art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. w związku z art. 191 Ordynacji podatkowej poprzez wadliwe przyjęcie przez Sąd, iż organ naruszył zasadę swobodnej oceny dowodów zgromadzonych w niniejszej sprawie, tj. zasadę, o której mowa w art. 191 Ordynacji podatkowej.
Należy przypomnieć, iż z art. 191 wynika, iż organ podatkowy ocenia na podstawie całego zebranego materiału dowodowego, czy dana okoliczność została udowodniona.
Swobodna ocena dowodów winna być dokonana zgodnie z normami prawa procesowego przy zachowaniu określonych reguł tej oceny.
Sąd pierwszej instancji uchylił zaskarżoną decyzję jedynie z tego powodu, że organ nie odniósł się protokół kontroli planowej prawidłowości objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu, w którym to protokole wskazano wartość pojazdu będącego przedmiotem postępowania w niniejszej sprawie, a protokół ten zdaniem Sądu jest dowodem istotnym gdy wynika z niego, że wartość pojazdu jest znacznie niższa niż przyjęta przez organ w zaskarżonej decyzji.
Zasadnie w skardze kasacyjnej podniesiono, iż Sąd zarzucając naruszenie art. 191 Ordynacji podatkowej nie zauważył, iż protokół kontroli planowej prawidłowości objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu w Oddziale Celnym VI w Warszawie obejmował kontrolę kilku zgłoszeń celnych, w tym przedmiotowego zgłoszenia z dnia [...] marca 2008 r. samochodu marki Mitsubishi Eclipse i stanowił dopiero postawę do wszczęcia postępowania w niniejszej sprawie. Protokół ten został sporządzony w grudniu 2009 r. tylko do użytku służbowego i nie był dowodem przeprowadzonym w niniejszej sprawie.
Postępowanie w niniejszej sprawie zostało wszczęte z urzędu postanowieniem Naczelnika Urzędu Celnego II w Warszawie z dnia [...] czerwca 2010 r., a przesłanką jego wszczęcia był wynik przeprowadzonej wcześniej kontroli, który sugerował, na podstawie dokonanych przez kontrolowanych czynności, iż występują nieprawidłowości odnośnie zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym wartości samochodu.
Kontrolerzy dokonali kalkulacji na podstawie załączonych przez importera do zgłoszenia celnego dowodów, tj. opinii rzeczoznawcy, uśrednionych wartości tego typu pojazdów z USA, po pomniejszeniu o korektę przez rzeczoznawcę.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego zasadny jest zarzut, iż wadliwie Sąd pierwszej instancji przyjął, że organ naruszył przepis art. 191 Ordynacji podatkowej.
Z uzasadnienia zaskarżonej decyzji wynika bowiem, iż organ odniósł się do zebranego materiału dowodowego w sprawie.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, uchylenie zaskarżonej decyzji na takiej podstawie jak wskazał to Sąd pierwszej instancji jest nieprawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny ponownie rozpoznając skargę, musi rozpoznać sprawę w jej granicach, nie może tak jak w zaskarżonym wyroku pozostawić rozpoznanie zarzutów skargi organowi II instancji.
Reasumując powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny przyjął zasadność skargi kasacyjnej i na podstawie art. 185 § 1 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 203 pkt 2 p.p.s.a.