Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z dnia 23 stycznia 2015 r., sygn. akt I SA/Lu 347/14, oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Izby Celnej w [...] z dnia [...] marca 2014 r., w przedmiocie podatku akcyzowego.
[...] złożył skargę kasacyjną od powyższego wyroku, wnosząc m.in. o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, określającej skarżącemu zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym w wysokości [...] zł.
W uzasadnieniu wniosku wskazał, że wskutek kontroli podatkowych, postępowań podatkowy i karnych, utracił możliwość prowadzenia działalności gospodarczej. Obecnie utrzymuje się z pensji w wysokości [...] zł.
Podał, że kwota określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego wraz odsetkami jest znaczna. Podatnik nie ma możliwości jej zapłacenia. Tym samym wykonanie decyzji podatkowej o znacznej wysokości pozbawi go środków utrzymania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. – dalej: p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli (1) zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub (2) spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zauważyć należy, że sąd może wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli została spełniona co najmniej jedna z ustawowych przesłanek, tj. zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody nie musi mieć charakteru materialnego. Chodzi więc o taką szkodę, która nie będzie mogła być zrekompensowana wskutek zwrotu spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, jak również nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu.
Trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne skutki, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por.: postanowienie NSA z dnia 30 kwietnia 2010 r., II FZ 110/10).
W świetle powyższych uwag należy stwierdzić, że użyte przez ustawodawcę nieostre pojęcia – "znaczna szkoda lub trudne do odwrócenia skutki" wymagają konkretyzacji w dokładnie i wszechstronnie zgromadzonym materiale dowodowym, który powinien w szczególności przedstawić wnioskodawca (por. postanowienia NSA: z dnia 13 maja 2010 r., II FZ 182/10, z dnia 15 września 2010 r., II FZ 417/10, z dnia 9 grudnia 2010 r., II FSK 1836/10). Samo powołanie się przez wnioskodawcę na ustawowe przesłanki bez wskazania, na czym one polegają w realiach konkretnej sprawy, w żaden sposób nie uzasadnia żądania wniosku. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek szczególnie wnikliwego uzasadnienia wniosku. Obowiązkiem sądu jest wszechstronna i wnikliwa ocena argumentów przedstawionych przez wnioskodawcę, jak również wynikających z akt sprawy. W sytuacji, gdy strona nie wskazuje we wniosku okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji z uwagi na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie można przenosić całego ciężaru poszukiwania tych okoliczności na sąd rozpatrujący wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji.
W rozpoznawanej sprawie skarżący w uzasadnieniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Celnej w [...] w zasadzie powtórzył przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Przedstawił jedynie ogólnikowe twierdzenie, co do potencjalnego wpływu wykonania zaskarżonej decyzji na działalność gospodarczą skarżącego. Stwierdzenie, że "kwota określonego zaskarżoną decyzją zobowiązania podatkowego jest znaczna i podatnik nie ma możliwości jej zapłacenia" nie jest precyzyjnym wskazaniem okoliczności, które mogłyby uzasadniać wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej.
Skarżący nie podał najbardziej relewantnych dla rozpoznania jego wniosku informacji, tzn. (1) nie przedstawili aktualnej konkretnej kwoty wszystkich zobowiązań publicznoprawnych, (2) nie podał, czy wszczęto wobec niego egzekucję administracyjną oraz – co najważniejsze – (3) nie przedstawił swojej kondycji finansowej oraz sytuacji ekonomicznej przedsiębiorstwa skarżącego.
W konsekwencji Naczelny Sąd Administracyjny nie może ocenić, czy wykonanie decyzji Dyrektora Izby Celnej rzeczywiście może grozić ziszczeniem się jednej z okoliczności wskazanych w art. 61 § 3 p.p.s.a., a uzasadniających wstrzymanie aktu administracyjnego. Skarżący nie przedłożył żadnych dokumentów pozwalających na zrekonstruowanie jego sytuacji finansowej oraz prowadzonej przez niego firmy. Tym samym skarżący uniemożliwił ocenę, czy zagrożenie wyrządzenia znacznej szkody majątkowej poprzez wykonanie zaskarżonej decyzji w jego przypadku jest realne. Nie przedstawił w konkretnych informacjach swojej sytuacji finansowej i nie wykazał, że wykonanie ww. decyzji doprowadziłoby do ziszczenia przynajmniej jednej z przesłanek wstrzymania wykonania aktu, które wskazuje art. 61 § 3 p.p.s.a., tzn. "znacznej szkody" lub "trudnych do odwrócenia skutków".
Uwzględnienie powyżej wskazanego charakteru prawnego instytucji wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu oraz niewystarczającego uzasadnienia wniosku skarżącego, prowadzi do konkluzji, że rozpoznany wniosek jest bezzasadny.
Stąd Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 61 § 5 oraz 193 p.p.s.a.