Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 17 maja 2012 r., sygn. akt III SA/Łd 275/12, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] stycznia 2012 r. w przedmiocie określenia kwoty wynikającej z długu celnego.
Sąd I instancji orzekał w następujący stanie sprawy:
W dniu [...] listopada 2008 r. [...] Sp. z o. o. z siedzibą w Ł. (dalej: skarżąca) dokonała zgłoszenia celnego uzupełniającego do procedury dopuszczenia do obrotu po uprzednim objęciu procedurą składu celnego towarów opisanych jako: "Zabawki przedstawiające zwierzęta". Do zgłoszenia celnego załączono fakturę handlową z dnia [...] września 2008 r., na podstawie której zadeklarowano łączną wartość zgłoszonych towarów w wysokości 2.148,26 USD.
Decyzją z dnia [...] października 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego I w Ł. określił skarżącej niezaksięgowaną kwotę należności wynikającą z długu celnego w wysokości 239 zł z tytułu importu towaru objętego zgłoszeniem celnym uzupełniającym.
Decyzją z dnia [...] stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w Ł. utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję. W uzasadnieniu decyzji podano, że zgłoszony towar o nazwie handlowej "S. F. R.", "S. C.R.", " B. B. B.", "Z.R.", "G.R.", to zabawki przedstawiające zwierzęta wykonane z tworzyw sztucznych. Organ, przypomniawszy zasady przyporządkowania towaru taryfie celnej, wskazał, że spółka zadeklarowała dla zgłoszonych towarów kod 9503 00 49 90 Wspólnej Taryfy Celnej. W ramach podpozycji – Zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie rozróżnia się na poziomie dwóch kresek towary:
- - - Wypchane objęte kodem CN 9503 00 41
- - - Pozostałe objęte kodem CN 9503 00 49.
Organ wskazał, że zgodnie z Notami wyjaśniającymi (załącznika do Obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy Celnej) w punkcie (D) Pozostałe zabawki – grupa ta obejmuje zabawki przeznaczone zasadniczo do zabawy dla ludzi (dzieci lub dorosłych). Jednakże zabawki, które ze względu na swoją budowę, kształt lub zasadniczy materiał są możliwe do zidentyfikowania jako zabawki wyłącznie dla przeznaczone dla zwierząt, np. zwierząt domowych, nie klasyfikuje się do tej pozycji, ale są klasyfikowane do swojej własnej, właściwej pozycji. Ta grupa obejmuje wszystkie zabawki niewłączone do punktów od (A) do (C). Wiele zabawek ma napęd mechaniczny lub elektryczny. Obejmują one m.in. w podpunkcie xxii zabawkowe skarbonki, grzechotki dziecięce, pajacyki wyskakujące z pudełek; zabawkowe teatry z postaciami lub bez itp. W odniesieniu do towarów o nr art. 23486, 23488, 23510, 33929, 33931 zabawek grzechotek wykonanych z tworzyw sztucznych, przytoczone powyżej Noty Wyjaśniające wykluczają klasyfikację do kodu 9503 00 49 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego pozostałe zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie.
Sprowadzony towar opisany w ww. zgłoszeniu celnym należy klasyfikować do kodu 9503 00 95 00 Wspólnej Taryfy Celnej obejmującego " zabawki –pozostałe,--pozostałe --- z tworzyw sztucznych". Dla tego kodu stawka celna erga omnes dla krajów trzecich wynosi 4,7% zgodnie z załącznikiem do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, zmienionym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20 września 2007 r. Powyższa klasyfikacja została dokonana na podstawie reguły 1 i 6 ORINS z uwzględnieniem stanu faktycznego, w świetle którego sprowadzony towar to zabawki grzechotki wykonane z tworzywa sztucznego. Tworzywo sztuczne natomiast, z którego wykonane są grzechotki, decyduje o zasadniczym charakterze wyrobu i determinuje zdaniem organu klasyfikację do kodu 9503 00 95.
Organ drugiej instancji za uzasadnione uznał retrospektywne zaksięgowanie w trybie art. 220 ust. 1 WKC kwoty należności celnych dla towaru.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. oddalił skargę na powyższą decyzję.
Przywoławszy wyjaśnienia do działu 95 Taryfy celnej, Sąd wskazał, że zabawek grzechotek w kształcie zwierzątek wykonanych z tworzywa sztucznego nie można zaklasyfikować do podpozycji 9503 00 49 obejmującej pozostałe zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie. O zasadniczym bowiem charakterze wyrobów, który determinuje klasyfikację do kodu 9503 00 95 decyduje ich funkcja (przeznaczenie) - grzechotki, a nie ich kształt (zabawki przypominające zwierzęta, mające kształt zwierząt) oraz tworzywo sztuczne, z którego wykonane są grzechotki. Sprowadzony towar to więc przede wszystkim grzechotki posiadające jedynie kształt zwierząt.
W ocenie WSA treść Not Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej Unii Europejskiej, w tym do podpozycji 9503 00 95, potwierdzają, że przyjęta przez organy celne klasyfikacja taryfowa zgłoszonego towaru do kodu 9503 00 95 jest prawidłowa. Za uzasadnione należy przyjąć, że zabawki o niewielkich rozmiarach (dokumentacja fotograficzna) mające kształt zwierzątek (ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy) wykonane z tworzywa sztucznego, których głównym przeznaczeniem (funkcją) jest grzechotka (zabawka wydająca dźwięk, który ma stymulować rozwój dziecka) należy klasyfikować do pozostałych zabawek wykonanych z tworzywa sztucznego, a nie jak chce tego skarżąca do zabawek przedstawiających zwierzęta.
Sąd wskazał, że w niniejszej sprawie reguły 1, 3b i 6 ORINS doprowadziły do ustalenia przez organ celny prawidłowego kodu dla zgłoszonego towaru - sporny artykuł to zabawka dla dzieci - grzechotka dziecięca, wykonana z tworzywa sztucznego, co zdecydowało o zakwalifikowaniu towaru zgłoszenia celnego do kodu CN Wspólnej Taryfy Celnej. W ocenie WSA prawidłowe jest stanowisko organu celnego, że sprowadzone grzechotki z tworzywa sztucznego mające postać zwierząt, na poziomie jednokreskowym najtrafniej opisuje podpozycja obejmująca pozostałe zabawki. Podpozycja ta została uszczegółowiona w Zintegrowanej Taryfie Wspólnot Europejskich. Wiążące Informacje Taryfowe, na które powołuje się pełnomocnik spółki, zostały wydane przez niemieckie i słoweńskie organy administracji celnej innym podmiotom gospodarczym niż skarżąca spółka. Niemiecki i słoweński organ administracji celnej udzielił wiążącej informacji taryfowej w oparciu o dane, które uznał za wystarczające dla rozstrzygnięcia kwestii klasyfikacji towarowej przedstawionego mu towaru.
Nie oznacza to jednak konieczności stosowania tak ustalonej klasyfikacji przez inne organy celne w stosunku do innych podmiotów, tym bardziej gdy tak jak w przedmiotowej sprawie organy przekonywująco uzasadniły zastosowanie odmiennej klasyfikacji taryfowej.
Przyjmując za prawidłowy tok rozumowania organów celnych uzasadniony zastosowaniem reguły 1 i 6 ORINS, powoływanymi przepisami oraz pomocnymi w interpretacji pojęć Notami Wyjaśniającymi do HS, za niezasadny należy uznać zarzut niezastosowania reguły 3a do działu 95. Jak wykazano wyżej klasyfikacja taryfowa sprowadzonych towarów była bowiem możliwa przy zastosowaniu reguły 1 i 6 ORINS i Not Wyjaśniających do HS. Sąd za niezasadny uznał więc zarzut naruszenia art. 120 Ordynacji podatkowej.
Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przez organy celne powoływanych w skardze przepisów art. 122, 180 § 1, 187 § 1, 188, 191 i 210 § 4 Ordynacji podatkowej a decyzja wypełnia przesłanki art. 210 § 4 Ordynacji podatkowej.
Wobec powyższego, zdaniem Sądu I instancji, organ celny określił niezaksięgowaną kwotę wynikającą z długu celnego dla przedmiotowego towaru na podstawie art. 220 ust. 1 WKC oraz art. 51 ustawy - Prawo celne.
Skargę kasacyjną od wyroku złożyła [...] Sp. z o.o., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania oraz zasądzenie na rzecz skarżącej kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zarzuciła:
- I. Naruszenie przepisów postępowania, które miało istotny wpływ na wynik sprawy, tj: 1. art. 145 § 1 pkt 1 lit. c/ p.p.s.a. przez oddalenie skargi, mimo że skarga była zasadna i zaakceptowanie w ten sposób naruszeń procedury, do których doszło w toku rozpoznania sprawy, a polegających na tym, iż organy celne przyjęły z obrazą art. art. 120, art. 122, art. 180 § 1, art. 187 § 1, art. 188, art. 191, art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm.; dalej o.p.), że:
- 1) prawidłowo zastosowały w rozpoznaniu sprawy regułę 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej A, a zawartą w Załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 roku w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz.U.UE.L.87.256.1), a z której wynika, że do celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, podczas gdy organ dokonał klasyfikacji towaru w postaci pięciu zabawek z tworzywa sztucznego przedstawiających postacie zwierząt, tj. ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy - nieuwzględniając cech tych zabawek widocznych na pierwszy rzut oka oraz istotnych treści odpowiednich pozycji, podpozycji Taryfy, a co oznacza, że wadliwe zinterpretował i w konsekwencji wadliwie zastosował regułę 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej dokonując wadliwej klasyfikacji spornych towarów, a co oznacza, że organ nie rozstrzygał na podstawie prawa biorącego pod rozwagę stan faktyczny w sprawie;
- 2) treść podpozycji Taryfy 9503 00 49 a obejmującej zabawki przedstawiające zwierzęta lub postaci inne niż ludzkie nie obejmuje zabawek przedstawiających postacie zwierząt, tj.: ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy, gdyż o ich klasyfikacji do kodu 9503 00 95 - pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych decyduje ich funkcja grzechotki, podczas gdy obiektywne cechy tych zabawek już na pierwszy rzut oka pozwalają zidentyfikować je jako zwierzątka, a co skutkowało dokonaniem dowolnej oceny materiału zgromadzonego w sprawie, tj. istotnych cech ocenianej zabawki i klasyfikacją towarów sprzecznie z treścią pozycji 9503 00 49;
- 3) bez istotnego znaczenia dla prawidłowego rozstrzygnięcia w sprawie pozostaje reguła 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej, podczas gdy zgodnie z tą regułą, jeżeli towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowane do dwóch lub więcej pozycji, to pozycja określająca towar w sposób bardziej szczegółowy ma pierwszeństwo przed pozycjami określającymi towar w sposób bardziej ogólny, a która to wskazówka Interpretacyjna pozwala ustalić, że pojęcie zabawka przedstawiająca zwierzątko ma znaczenie bardziej szczegółowe niż pojęcie pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych, co powinno skutkować zaklasyfikowaniem zabawek przedstawiających postacie zwierząt, tj.: ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy do zakresu pozycji 9503 00 49 mającej w tym konkretnym przypadku pierwszeństwo przez pozycją 9503 00 95 pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych, a co skutkowało dokonaniem dowolnej oceny istotnych cech ocenianej zabawki i klasyfikacją towarów sprzecznie z treścią pozycji 9503 00 49;
- 4) nie jest cechą istotną decydującą o klasyfikacji zabawek przedstawiających postacie: ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy — to, że są to zabawki przedstawiające: zwierzęta, gdyż istotną ich cechą decydującą o klasyfikacji jest fakt wydawania dźwięku (grzechotania) - podczas gdy żadna z pozycji Taryfy nie wymienia zabawek, które ze względu na cechę wydawania dźwięku (grzechotania) należy klasyfikować do kodu Taryfy 9503 00 95 jako grzechotki, tj. inne zabawki z tworzyw sztucznych, co świadczy o wadliwym ustaleniem stanu faktycznego w sprawie poprzez dowolną ocenę istotnych cech zabawek z punktu widzenia treści Taryfy;
- 5) bez znaczenia dla ustalenia zakresu desygnatów pojęcia zabawki przedstawiające postacie zwierząt pozostaje treść Wiążących Informacji Taryfowych - nr GB501009906, - w której grzechotka a mająca postać zwierzątka - kolorowy plastikowy robak, a wskazanych przez stronę tak na etapie postępowania administracyjnego, jak i na etapie postępowania przed WSA w Ł. jako dowód z dokumentu a także WiT - ów nr [...] oraz nr [...],- obrazujących rozumienie zakresu tego pojęcia przez organy celne Wspólnoty tożsame z rozumieniem strony, podczas gdy jednolitość stosowania prawa celnego w szczególności kodów Taryfy Celnej i w ślad za tym stawek celnych stanowi naczelną zasadę prawa wspólnotowego gwarantującego przedsiębiorcom równe traktowanie, a co skutkowało niepodjęciem przez organ wszelkich niezbędnych czynności w celu ustalenia stanu faktycznego w sprawie poprzez wszczęcie procedury wyjaśniającej rozbieżności w klasyfikowaniu tożsamych rodzajowo towarów przez organy różnych państwa członkowskich;
- - dowolne i wadliwe ustalenie, że zabawki przedstawiające postać ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy - należy zaklasyfikować do grupy zabawek o cechach niedających się precyzyjnie określić, tj. do grupy pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych, podczas gdy przy uwzględnieniu obiektywnych cech, właściwości i przeznaczenia tych towarów mieści się on w zakresie pojęcia zabawki przedstawiające zwierzęta lub postaci inne niż ludzkie, a co wyklucza klasyfikowanie jej do pozycji pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych o niedających się określić zasadniczych cechach tych zabawek;
- 6) pominięcie przez organ dowodów przedłożonych przez stronę w toku postępowania, tj. informacji o WIT-ach wydanych przez organy innych państw członkowskich klasyfikujących towary podobne do ocenianej zabawki, tj. zabawki przedstawiające zwierzęta i pełniące funkcję grzechotki do kodu taryfy 9403 00 49 tak jak uczyniła to skarżąca spółka, co skutkowało niepodjęciem niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz niedopuszczeniem dowodu, który mógł istotnie przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a także skutkować wykluczeniem błędu polskich organów celnych w klasyfikacji towarów objętych zaskarżoną decyzją;
- 7) nota wyjaśniająca Rady Współpracy Celnej do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów (HS) wskazuje, iż zabawki grzechotki powinny być klasyfikowane jako pozostałe zabawki - podczas gdy treść noty obejmuje pozycją nazwaną pozostałe zabawki (9503) (A) zarówno zabawki przedstawiające zwierzęta (1) jak i dziecięce grzechotki (21), a to z uwagi na dawną i już nieobowiązującą numerację kodów Taryfy i wobec czego treść noty - wbrew twierdzeniu organów i Sądu pierwszej instancji - w ogóle nie rozstrzyga, która z cech, tj.: kształt zabawki przedstawiający zwierzątko czy też funkcja grzechotania takiej zabawki decydują o jej klasyfikacji do danego kodu Taryfy.
- II. Naruszenie prawa materialnego:
a/ reguły 1 oraz reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej w zw. z treścią podpozycji 9503 00 49 Taryfy Celnej, a zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 87.256.1 ze zm. w tym zmiana wprowadzona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 r. zmieniającym załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 2007.286.1 ze zm.) - przez wadliwą wykładnię wskazanych przepisów i w konsekwencji ich wadliwe zastosowanie, a polegających na przyjęciu, iż zabawki z tworzywa sztucznego mające postać: ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy są pozostałymi zabawkami z tworzyw sztucznych, podczas gdy już na pierwszy rzut oka można ustalić, że sporne zabawki posiadają wszystkie istotne cechy zwierzątek, a wydawanie przez nie dźwięku grzechotania jest cechą wtórną wobec ich jednoznacznego kształtu, co nie pozwala na ich zaklasyfikowanie do pozycji nie określającej żadnych cech wyróżniających dla zabawek, tj. do pozycji pozostałe zabawki z tworzyw sztucznych 9503 00 95; b/ art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12.10.1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U.UE.L1992.302.1; Dz.U.UE-sp.02-4-307 ze zm.) oraz art. 51 ustawy z dnia 19.03.2004 r. Prawo Celne (Dz.U.2004.68.622 ze zm.) poprzez ich zastosowanie, podczas gdy wobec zaklasyfikowania przez skarżącą spółkę spornego towaru do prawidłowego kodu Taryfy nie było podstaw do określenia skarżącej niezaksięgowanej kwoty należności wynikającej z długu celnego.
- III. Ponadto strona skarżąca wniosła o to:
- 1. Aby Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wystąpił do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej z pytaniami prejudycjalnymi:
1/ " Czy treść pozycji taryfy celnej 9503 00 49 z uwzględnieniem reguły 3a Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej zawartych w rozporządzeniu Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23.07.1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 87.256.1 ze zm. w tym zmiana wprowadzona rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/2007 z dnia 20.09.2007 r. zmieniającym załącznik nr I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. UE L 2007.286.1 ze zam.) - należy rozumieć jako obejmującą towary w postaci zabawek z tworzywa sztucznego mających postać: ryby, kraba, gąsienicy, zebry i żyrafy i jednocześnie wydających przy poruszaniu nimi dźwięk grzechotania".
2/ "Czy treść noty wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów w zakresie w jakim wskazuje, iż pozycją 9503 Pozostałe zabawki (A) objęte są zarówno zabawki przedstawiające zwierzęta (1) jak i dziecięce grzechotki (21) rozstrzyga, iż zabawka z tworzywa sztucznego przedstawiająca zwierzątko będąca jednocześnie grzechotką nie może być zaliczona do pozycji Taryfy o brzmieniu: zabawki przedstawiające zwierzęta z uwagi na wydawany dźwięk grzechotania".
2/a/ W przypadku pozytywnej odpowiedzi na pytanie 2/ wnoszę o odpowiedź na pytanie: "Czy treść noty wyjaśniającej Rady Współpracy Celnej do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów w zakresie w jakim wyłącza z zakresu pojęcia zabawki przedstawiające zwierzęta grzechotki mające postać konkretnego zwierzątka - modyfikuje w sposób niedopuszczalny treść podpozycji 9503 00 49 Taryfy poprzez zawężenie znaczenia pojęcia zabawki przedstawiające zwierzęta z uwagi na funkcję wydawania dźwięku (grzechotania), a która to cecha nie jest wskazana jako istotna ani w treści pozycji i podpozycji Taryfy, ani w treści uwag do sekcji XX, ani w treści uwag do działu 95 Taryfy, ani w treści reguł interpretacyjnych".
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Zarzuty skargi kasacyjnej zmierzają do podważenia stanowiska Sądu I instancji, który zaakceptował przyjętą przez organy celne klasyfikację taryfową towaru importowanego przez skarżącą do podpozycji 9503 00 95 00 Nomenklatury Scalonej (dalej CN), zawartej w załączniku I do rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. U. L. 256 str.
1) w brzmieniu nadanym rozporządzeniem Komisji (WE) nr 1214/87 z dnia 20 września 2007 r. (Dz. U.L. 286 str. 1). Według skarżącej zabawki - grzechotki w kształcie zwierząt, a to ryby, kraby, zebry i żyrafy, wykonane z tworzywa sztucznego stanowią zabawki przedstawiające zwierzęta ujęte w podpozycji 9503 00 49 90, a nie pozostałe zabawki objęte podpozycją 9503 00 95 00. Tymczasem obiektywne cechy każdego z tych artykułów, właściwości i przeznaczenie pozwalają stwierdzić, że mieszczą się one w zakresie pojęcia zabawki przedstawiające zwierzęta. Sąd I instancji nie dostrzegł, że stanowisko organu jest wynikiem nieprawidłowego zastosowania reguły 1 i 3a ORINS, a także nadanie niewłaściwego znaczenia Notom Wyjaśniającym do HS i CN i Wiążącym Informacjom Taryfowym dotyczącym podpozycji 9503 00 95 00 wydanym przez organy celne innych państw członkowskich.
Skarżąca zarzuciła wyrokowi Sądu pierwszej instancji zarówno naruszenie prawa materialnego, jak i przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Specyfika sprawy oraz sposób sformułowania zarzutów podniesionych w skardze kasacyjnej uzasadniają ich łączną ocenę.
Na wstępie należy przypomnieć, że Nomenklatura Scalona wprowadzona rozporządzeniem nr 2658/87 jest oparta na Zharmonizowanym Systemie Oznaczania i Kodowania Towarów, ustanowionym na podstawie międzynarodowej konwencji w sprawie zharmonizowanego systemu oznaczania i kodowania towarów, sporządzonej w Brukseli dnia 14 czerwca 1983 r. Każda podpozycja CN posiada ośmiocyfrowy numer kodowy, w którym pierwsze sześć cyfr to pozycje i podpozycje HS, zaś cyfra siódma i ósma określają dodatkowe podziały wprowadzone we Wspólnocie.
Dział 95 CN obejmuje zabawki, gry i artykuły sportowe; ich części i akcesoria. Pozycja 9503 ma następujące brzmienie: "Rowery trzykołowe, skutery, samochodziki poruszane pedałami i podobne zabawki na kołach; wózki dla lalek; lalki; pozostałe zabawki; modele redukcyjne (w skali) i podobne modele rekreacyjne, z napędem lub bez; układanki dowolnego rodzaju:" Pozycja ta dzieli się na podpozycje, w tym "zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie" oraz "pozostałe".
Interpretacja przepisów klasyfikacyjnych została uregulowana normatywnie w Ogólnych Regułach Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS), zawartych w części pierwszej, sekcji I, A Nomenklatury Scalonej. Stanowią one między innymi, że: "Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega następującym regułom: 1. Tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów oraz, o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z następującymi regułami: (...)". Powyższe oznacza, że decydujące dla klasyfikacji taryfowej kryteria ustala się w pierwszej kolejności w oparciu o obiektywne cechy i właściwości towaru wskazane w brzmieniu pozycji CN i uwagach do sekcji i działów.
Istotnym instrumentem pomocnym w procesie wykładni przepisów klasyfikacyjnych są noty wyjaśniające do HS wydawane przez Światową Organizację Celną (WCO) oraz noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej wydawane przez Komisję. Wspomniane noty nie mają charakteru wiążącego, stanowią natomiast ważny środek interpretacji przepisów klasyfikacyjnych służący zapewnieniu ich jednolitego stosowania.
W rozpoznawanej sprawie nie było kwestionowane, że skarżąca wprowadziła na obszar celny Wspólnoty towar w postaci zabawek – grzechotek z tworzywa sztucznego przedstawiające zwierzęta. Opisany towar w zgłoszeniu celnym został określony jako "zabawki przedstawiające zwierzęta kod CN 9503 00 49 90. Rozważając prawidłowość zadeklarowanej w zgłoszeniu celnym klasyfikacji taryfowej importowanego towaru Sąd pierwszej instancji, a wcześniej organy celne stwierdziły, że zabawek grzechotek w kształcie zwierzątek wykonanych z tworzywa sztucznego nie można zaklasyfikować do podpozycji 9503 00 49 obejmującej pozostałe zabawki przedstawiające zwierzęta lub postacie inne niż ludzkie. O zasadniczym charakterze tych zabawek, który determinuje klasyfikację towaru do kodu 9503 00 95 decyduje ich funkcja (przeznaczenie grzechotki), a nie ich kształt (zabawki przypominające zwierzęta, mające kształt zwierząt) oraz tworzywo sztuczne, z którego wykonane są grzechotki. Sprowadzony towar to grzechotki, posiadające jedynie kształt zwierząt.
Jak już wspomniano w procesie wykładni przepisów klasyfikacyjnych nie można pomijać not wyjaśniających. W notach zaś wyjaśniających w zakresie pozycji 9503 w punkcie (D) Pozostałe zabawki – grupa ta obejmuje wszystkie zabawki niewłączone do punktów od (A) do (C).
W podpunkcie (xxii) grupy (D) wymieniono zabawkowe skarbonki, grzechotki dziecięce, pajacyki wyskakujące z pudełek, zabawkowe teatry z postaciami lub bez itp., natomiast w podpunkcie (i) wymieniono zabawki przypominające zwierzęta lub stwory niebędące ludźmi, nawet jeśli posiadają dominujące cechy fizyczne ludzi (np. anioły, roboty, diabły i potwory), włączając zabawki wykorzystywane w przedstawieniach kukiełkowych. Ta wskazówka interpretacyjna jednoznacznie zatem wskazuje, że grzechotki dziecięce (bez względu na kształt, w jakim występują) stanowią oddzielną od zwierząt grupę zabawek.
W świetle powyższych rozważań nie można zatem podzielić zarzutów skargi kasacyjnej, iż Sąd I instancji w ślad za organem błędnie zastosował regułę 1 ORINS. Zgodnie z tą regułą dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów. Oznacza to więc, że opisy pozycji i uwagi do sekcji lub działów posiadają pierwszeństwo przy klasyfikacji towarów. To brzmienie pozycji 9503 i not wyjaśniających wyraźnie wskazywało, iż zabawek grzechotek w kształcie zwierzątek, wykonanych z tworzywa sztucznego nie można było zaklasyfikować do podpozycji 9503 00 49, gdyż decydujące znaczenie, determinujące klasyfikację do kodu 9503 00 95 miała funkcja zabawki (jej przeznaczenie jako grzechotki),a nie jej kształt w postaci zwierząt.
Naczelny Sąd Administracyjny nie podziela także wywodów skargi kasacyjnej zmierzających do wykazania, że w procesie klasyfikacji niesłusznie pominięto regułę 3a ORINS. Klasyfikacja importowanych przez skarżącą artykułów możliwa była przy zastosowaniu reguły 1 ORINS. W związku z tym stosowanie dalszych reguł nie było konieczne. Dodać także należy, że stosowanie kolejnych reguł ORINS jest możliwe, o ile nie są one sprzeczne z treścią pozycji i uwag do sekcji i działów. Z dotychczasowych rozważań wynika, że treść pozycji i uwag do działu 95 a także uwzględnienie przywołanych not wyjaśniających pozwoliło na klasyfikację taryfową importowanego towaru.
W związku z tym nie sposób przyjąć, że w sprawie zaistniała sytuacja, o której mowa w regule 3a, tj. towary na pierwszy rzut oka są klasyfikowalne do dwóch lub więcej pozycji, zwłaszcza gdy się uwzględni, że spór co klasyfikacji importowanych zabawek toczył się wyłącznie w ramach pozycji 9503.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego nietrafny jest także podnoszony przez skarżącą zarzut pominięcia przy ustalaniu desygnatów pojęcia "zabawki przedstawiające postacie zwierząt" Wiążących Informacji Taryfowych. Sąd pierwszej instancji szczegółowo odniósł się do tego zagadnienia i wyjaśnił zasady wydawania i mocy wiążącej WIT. Rozważania WSA w tym zakresie należy uznać za prawidłowe. W szczególności podzielić należy stanowisko Sądu pierwszej instancji, że Wiążące Informacje Taryfowe mają znaczenie przy klasyfikacji konkretnych, szczegółowo zidentyfikowanych towarów, a nie rodzajów towarów, jak chce tego skarżąca.
Konsekwencją prawidłowej klasyfikacji importowanego przez skarżącą towaru było zastosowanie innej (wyższej) stawki celnej i określenie niezaksięgowanej kwoty długu celnego. Wbrew stanowisku skarżącej działanie organu zaakceptowane przez Sąd pierwszej instancji nie wiązało się z naruszeniem art. 220 ust. 1 WKC i art. 51 Prawa celnego.
Podsumowując stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji nie dopuścił się zarzucanych naruszeń prawa, gdyż zaskarżona decyzja słusznie została oceniona jako zgodna z prawem.
W tym miejscu należało odnieść się do wniosku o przedstawienie Trybunałowi Sprawiedliwości Unii Europejskiej (TSUE) pytań prejudycjalnych o treści podanej w skardze kasacyjnej.
Przede wszystkim należy zauważyć, że przesłanki dopuszczalności pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości zostały określone w art. 267 TFUE. Są one następujące: pytanie prawne musi dotyczyć wykładni lub/i ważności przepisów prawa wspólnotowego, kwestia wykładni lub/i obowiązywania prawa wspólnotowego została podniesiona przed sądem lub trybunałem państwa członkowskiego oraz rozstrzygnięcie tej kwestii jest niezbędne do wydania przez sąd lub trybunał orzeczenia. Z użytego w art. 267 TFUE pojęcia "niezbędne" należy wnioskować, że ostatnio wymieniona przesłanka nie zachodzi w sytuacjach, gdy odpowiedź na pytanie prawne w żaden sposób nie wpłynie na wynik sprawy lub gdy wykładnia prawa wspólnotowego nie ma odniesienia do istoty sprawy lub przedmiotu skargi.
Na ogół przyjmuje się, że przedstawienie pytania prawnego do Trybunału Sprawiedliwości należy do uznania sądu państwa członkowskiego. Uznanie to przysługuje sądom niższej instancji, które w przeciwieństwie do sądów najwyższych nie są obowiązane, lecz jedynie uprawnione do przedstawienia takiego pytania.
Trybunał Sprawiedliwości jest właściwy do orzekania w trybie prejudycjalnym o wykładni traktatów oraz o ważności i wykładni aktów przyjętych przez instytucje, organy lub jednostki organizacyjne Unii.
Analiza zaproponowanych przez skarżącą pytań prowadzi do wniosku, że żadne z nich nie spełnia warunków koniecznych do przedstawienia Trybunałowi Sprawiedliwości pytania prejudycjalnego.
W przypadku pierwszego pytania Naczelny Sąd Administracyjny, w kontekście dotychczasowych rozważań, stwierdza, że nie zachodzi potrzeba zwrócenia się do TSUE o wykładnię treści podpozycji CN 9503 00 49, gdyż nie wystąpiły wątpliwości co do interpretacji tej normy klasyfikacyjnej. Brak wspomnianych wątpliwości oznacza, że odpowiedź na pytanie prawne zaproponowane przez skarżącą nie była niezbędna do wydania wyroku.
Jeżeli chodzi natomiast o pytania drugie i trzecie, stwierdzić należy, że dotyczą one wyłącznie not wyjaśniających, które nie mają charakteru normatywnego i nie są aktami, o których ważności i wykładni, w myśl art. 267 TFUE, orzeka Trybunał Sprawiedliwości.
Z podanych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny nie uwzględnił wniosku skarżącego o skierowanie pytań prejudycjalnych do Trybunału Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a. w związku z § 14 ust. 2 pkt 2 lit. c/ rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 28 września 2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu (Dz. U. Nr 163, poz. 1349 ze zm.).