Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 18 grudnia 2012 r., sygn. akt I GSK 1289/11, Naczelny Sąd Administracyjny oddalił skargę kasacyjną [...] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach z dnia 14 stycznia 2011 r., sygn. akt III SA/Gl 1412/10.
Wnioskiem z dnia [...] lutego 2013 r. (data nadania) Dyrektor Izby Celnej w K. wniósł o uzupełnienie powyższego wyroku w części dotyczącej rozstrzygnięcia o kosztach postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 157 § 1 p.p.s.a. strona może (...) zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli Sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien zamieścić z urzędu.
Użyte w przytoczonym przepisie pojęcie "całości skargi", mające również zastosowanie do skargi kasacyjnej (art. 193 p.p.s.a.), określa zakres zawisłości prawnej, o którym po pierwsze, decydują wnioski skargi określające przedmiot zaskarżenia, stanowiący podstawowy element kształtujący zakres kontroli zaskarżonego orzeczenia przez Naczelny Sąd Administracyjny i po drugie, dodatkowe orzeczenia np. rozstrzygnięcia o kosztach postępowania, które według przepisów ustawy sąd powinien zamieścić w wyroku.
Wydany w sprawie wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego spełnia te wymagania, ponieważ rozstrzyga o całości skargi kasacyjnej wniesionej przez [...] przez jej oddalenie.
Okoliczność, iż Naczelny Sąd Administracyjny nie zasądził na rzecz organu kosztów postępowania kasacyjnego nie uzasadnia uzupełnienia wyroku, gdyż nie zasądzenie kosztów postępowania nie oznacza, że Naczelny Sąd Administracyjny nie rozstrzygnął o całości skargi i dodatkowych orzeczeniach, które powinny być zamieszczone w wyroku.
Z akt sprawy wynika, że odpowiedź na skargę kasacyjną sporządził pracownik organu (k. 49 akt sądowych). Z protokołu rozprawy przed NSA w dniu 18 grudnia 2012 r., wynika, że pełnomocnik organu był obecny na posiedzeniu Sądu oraz zgłosił wniosek o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
NSA zauważa, że jest mu z urzędu wiadome, iż skarżącemu organowi zasądzono koszty postępowania kasacyjnego od [...] w wysokości [...] złotych – w pierwszej sprawie z wokandy posiedzenia wyznaczonego w NSA na dzień 18 grudnia 2012 r., tj. w sprawie o sygnaturze akt I GSK 1204/11. Z kolei w pozostałych sprawach ze skargi kasacyjnej [...] NSA na podstawie jej art. 207 § 2 p.p.s.a. odstąpił od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w części, mając na uwadze, że we wszystkich połączonych do wspólnego rozpoznania i rozstrzygnięcia sprawach występował podobny stan faktyczny i prawny, co miało wpływ na nakład pracy pełnomocnika Dyrektora Izby Skarbowej. Pełnomocnik nie sporządził bowiem odpowiedzi na skargę kasacyjną. Jego udział ograniczył się do reprezentowania organu na rozprawie przed NSA w dniu 18 grudnia 2012 r. Stąd zasady słuszności, określone w art. 207 § 2 p.p.s.a., przemawiały za odstąpieniem od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego w całości.
Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o uzupełnienie wyroku, jako pozbawiony usprawiedliwionych podstaw.