Uzasadnienie
Wnioskiem z 10 maja 2023 r. pełnomocnik Gminy Miejskiej K. wystąpił o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 134/22 w sprawie ze skargi kasacyjnej Gminy Miejskiej K. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 1 lipca 2021 r. sygn. akt V SA/Wa 941/20 ze skargi Gminy Miejskiej K. (dalej jako gmina lub skarżąca) na decyzję Ministra Finansów z dnia 25 marca 2020 r. w przedmiocie określenia kwoty dotacji celowej przypadającej do zwrotu. Pełnomocnik wskazał, że organ w niniejszej sprawie nie był reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika, tylko przez radcę w Departamencie Finansowania Sfery Budżetowej w Ministerstwie Finansów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek podlega oddaleniu. Zgodnie z treścią art. 156 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2023 r., poz. 259 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") sąd administracyjny może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Sprostowanie może nastąpić również na żądanie strony (art. 159 p.p.s.a.).
Wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny. Oczywista omyłka w wyroku może wynikać z niedokładności, błędu lub omyłki, jak również z porównania ich z innymi niebudzącymi wątpliwości okolicznościami. Sprostowanie wyroku nie może jednakże prowadzić do zmiany zawartego w nim rozstrzygnięcia. Niedopuszczalność sprostowania prowadząca do zmiany rozstrzygnięcia odnosi się do zmiany zarówno pod względem podmiotowym, jak i przedmiotowym (por. postanowienie NSA z 16 stycznia 2015 r., II OZ 1120/14, LEX nr 1624466, postanowienie SN z 3 marca 1976 r., II CZ 11/76, LEX nr 7806 oraz uchwała SN z 26 kwietnia 1995 r., III CZP 43/95, OSNC 1995/9 a także Dauter B., Kabat A., Niezgódka-Medek M. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz do art. 156 § 1, wyd. VII Lex/el).
Przenosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że wniosek pełnomocnika skarżącej gminy o sprostowanie wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 stycznia 2023 r., sygn. akt I GSK 134/22 nie jest skuteczny. W aktach sądowych znajduje się odpowiedź, którą wniosła w terminie otwartym do jej złożenia r.pr. M. R. będąca profesjonalnym pełnomocnikiem. W aktach sprawy pełnomocnik Ministra potwierdzając zgodność pism z oryginałem powołuje się na numer wpisu na listę radców prawnych Okręgowej Izby Radców Prawnych w W. ([...]).
Z powyższych względów, w oparciu o art. 156 § 1 i 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.