Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z 27 maja 2020 r., sygn. akt III SA/Łd 230/20 na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.) – zwanej dalej "p.p.s.a." oddalił skargę B. S. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z 22 stycznia 2020 r. w przedmiocie umorzenia wznowionego postępowania podatkowego.
Wyrok ten wydano w następującym składzie sędziowskim: sędzia WSA K. Sz., sędzia WSA M. Ł. i sędzia WSA M. K. Oddalając skargę Sąd pierwszej instancji odwołał się do ustaleń poczynionych w postępowaniu prowadzonym w trybie zwykłym, a zakończonym postanowieniem Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z 23 listopada 2012 r. Skarga na to postanowienie została oddalona prawomocnym wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 17 lutego 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 22/16, wydanym w składzie:
sędzia NSA J. N., sędzia NSA T. R. i sędzia WSA M. K. W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu pierwszej instancji zarzucono nieważność postępowania wynikającą z naruszenia przepisów postępowania, tj. art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a. poprzez orzekanie w składzie WSA sędziego M. K., podlegającej wyłączeniu z mocy prawa, która na wcześniejszym etapie postępowania sądowoadministracyjnego, dotyczącego kontroli legalności decyzji wydanej w postępowaniu podatkowym zwyczajnym, brała udział w wydawaniu wyroku. Sformułowano także inne zarzuty naruszenia przepisów postępowania, odnoszące się do art. 145 § 1 pkt 1 lit. c w związku z art. 151 p.p.s.a., art. 219 w związku z art. 208 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 219 w związku z art. 240 § 1 pkt 11 Ordynacji podatkowej, art. 122, art. 122, art. 187 § 1 i art. 188 w związku z art. 243 § 2 Ordynacji podatkowej, art. 269 § 1 p.p.s.a. oraz art. 170 i art. 171 p.p.s.a.
Skarżący wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku w całości i przekazanie sprawy do ponownego rozpatrzenia Sądowi pierwszej instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną, organ wniósł o jej oddalenie oraz o zasądzenie kosztów postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W tej sprawie wystąpiła przesłanka nieważności postępowania uregulowana w art. 183 § 2 pkt 4 p.p.s.a., obligująca Naczelny Sąd Administracyjny do uchylenia zaskarżonego wyroku niezależnie od postawionych zarzutów.
Wskazana podstawa nieważności wiąże się z przyczyną wyłączenia sędziego z mocy ustawy, o której mowa w art. 18 § 1 pkt 6a p.p.s.a., to jest przypadku w którym sędzia miałby orzekać "w sprawach dotyczących skargi na decyzję lub postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty wydanych w postępowaniu administracyjnym nadzwyczajnym, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu sądowoadministracyjnym dotyczącym kontroli legalności decyzji albo postanowienia wydanych w postępowaniu administracyjnym zwyczajnym, brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie.".
Nie ulega wątpliwości, że sędzia WSA M. K. brała udział nie tylko w wydaniu zaskarżonego wyroku, wieńczącego sądową kontrolę postanowienia organu wydanego w trybie nadzwyczajnym, ale także wyroku o sygn. akt III SA/Łd 22/16, mocą którego oddalono skargę wniesioną na postanowienie organu zapadłe w postępowaniu zwyczajnym.
W tej sytuacji skargę należy rozpoznać ponownie w składzie zgodnym z przepisami prawa.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji. O kosztach postępowania Sąd postanowił na podstawie art. 203 pkt 1 p.p.s.a.