Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. wyrokiem z dnia 27 marca 2013r., sygn. akt I SA/Gd 1428/12 oddalił skargę R. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] października 2012r., nr [...] o podatku akcyzowym w kwocie 20.205,00 zł z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki [...].
W skardze kasacyjnej złożonej do Naczelnego Sądu Administracyjnego w dniu 13 czerwca 2013r. R. S. wniósł o uchylenie zaskarżonego wyroku i rozpoznanie skargi, a ewentualnie o uchylenie tego wyroku i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania WSA w G. oraz zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych. W skardze kasacyjnej zawarł też wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] października 2012r. o wskazanym wyżej numerze.
Uzasadniając wniosek R. S. argumentował, że wykonanie zaskarżonej decyzji, wstrzymanej przez WSA w G. postanowieniem z dnia 16 stycznia 2013r. spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ skierowanie egzekucji do jego majątku najprawdopodobniej uniemożliwi mu powrót do czynnego wykonywania działalności gospodarczej, którą obecnie – z uwagi na powszechny kryzys gospodarczy – zawiesił. Wnioskodawca podał również, że posiada status bezrobotnego, natomiast kwota zobowiązania podatkowego określona decyzją jest wyższa od dochodu jaki uzyskał w 2012r., co wynika z zeznania podatkowego za 2012r.
Ponadto wyjaśnił, że cierpi na przewlekłe zapalenie jelita grubego, które jest wywołane m.in. stresem (załączył dwa zaświadczenia lekarskie z dnia 5 grudnia 2012r.). W ocenie wnioskodawcy odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje, że zostanie wszczęte postępowanie egzekucyjne z jego majątku, zatem jego stres się powiększy i będzie miał negatywny wpływ na organizm, powodując nasilenie choroby a wraz z nim pogorszenie stanu zdrowia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z treścią przepisu art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012r., poz. 270 ze zm.) dalej powoływanej jako "p.p.s.a.", po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 tego przepisu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...).
Jak zatem wynika z treści cytowanego przepisu przesłankami do wstrzymania wykonania decyzji przez sąd są niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, przy czym zaznaczyć należy, iż szkoda nie musi mieć charakteru materialnego, natomiast trudne do odwrócenia skutki to skutki faktyczne lub prawne, które raz zaistniałe spowodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, a powrót do stanu poprzedniego może nastąpić po długim czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków.
Zastosowanie wobec wnioskodawcy ochrony tymczasowej w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie jest zasadne.
Z argumentacji przedstawionej we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie wynikają przesłanki zawarte w omówionym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Podkreślenia wymaga, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata należności oznaczonej w decyzji jest odwracalna. W przypadku uchylenia decyzji uiszczona należność podlega zwrotowi (por. postanowienie NSA z dnia 20 grudnia 2011r., sygn. akt I GZ 217/11, publik. Lex nr 1149086). Wyjaśnić także należy, że zawieszenie wykonywania działalności gospodarczej samo z siebie nie uzasadnia wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 6 grudnia 2011r., sygn. akt I GZ 181/11, publik. Lex nr 1096347).
Ponadto ryzyko prowadzenia działalności gospodarczej obarcza przedsiębiorcę. Wszczęcie i prowadzenie postępowania egzekucyjnego z majątku przedsiębiorcy z tytułu zobowiązania powstałego z powodu prowadzenia działalności gospodarczej nie jest równoznaczne ani z likwidacją działalności, ani nie powoduje obowiązku jej zawieszenia, natomiast niewątpliwie stanowi koszt związany z jej wykonywaniem. Ryzyko powstania tego kosztu spoczywa na przedsiębiorcy i w świetle przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. w okolicznościach tej sprawy nie ma żadnego znaczenia.
Również bez znaczenia pozostaje fakt, że w 2012r. wnioskodawca uzyskał niższy dochód z pozarolniczej działalności gospodarczej (4.882,88 zł) oraz innych źródeł (8.277,75 zł; łącznie 13.160,63 zł) niż kwota zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym określona w zaskarżonej decyzji (20.205,00 zł), bowiem z akt niniejszej sprawy nie wynika stan majątkowy skarżącego, ani jego możliwości płatnicze (nie są znane inne źródła przychodów poza zawieszoną działalnością gospodarczą) i nie wiadomo jakie trudne do odwrócenia skutki lub znaczną szkodę mogłoby mu wyrządzić wykonanie decyzji. W tym kontekście udokumentowany zaświadczeniami lekarskimi z dnia 5 grudnia 2012r. stan zdrowia R. S. i jego prawdopodobne pogorszenie się na skutek stresu, który może się nasilić podczas przymusowego egzekwowania należności podatkowej pozostaje bez wpływu na ocenę złożonego wniosku.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.