Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. postanowieniem z 7 lutego 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 74/11 odrzucił skargę K. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] listopada 2010 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd pierwszej instancji przyjął następujący stan sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w G. decyzją z [...] listopada 2010 r. określił skarżącemu wysokość zobowiązania w podatku akcyzowym za miesiąc styczeń 2005 r. w kwocie [...] zł. Decyzja ta wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie jej zaskarżenia, została doręczona w dniu [...] listopada 2010 r.
K. M. w dniu [...] grudnia 2010 r. wniósł skargę na powyższą decyzję bezpośrednio do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G.. Sąd w dniu [...] grudnia 2010 r. przesłał skargę do Dyrektora Izby Celnej w G.. Ustawowy termin do wniesienia skargi upływał zaś w dniu [...] grudnia 2010 r.
Zdaniem Sądu, skargę należało uznać za niedopuszczalną, albowiem została ona wniesiona po upływie 30-dniowego terminu określonego w art. 53 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.).
K. M. zaskarżył powyższe postanowienie w całości, domagając się jego uchylenia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w G..
Postanowieniu zarzucił naruszenie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z [...] listopada 2010 r. z uchybieniem terminu nastąpiło z winy skarżącego.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżący powołał okoliczności, które jego zdaniem spowodowały, że złożył skargę po terminie m. in.: depresja, śmierć matki oraz pozostawanie pod wpływem środków farmakologicznych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw.
W rozpoznawanej sprawie przedmiotem zaskarżenia było postanowienie odrzucające skargę z uwagi na przekroczenie trzydziestodniowego terminu do jej wniesienia (art. 53 § 1 p.p.s.a.).
Według skarżącego Sąd pierwszej instancji naruszył art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. poprzez przyjęcie, że wniesienie skargi z uchybieniem terminu nastąpiło z winy skarżącego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, zarzut naruszenia art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. jest chybiony. Przede wszystkim należy zauważyć, że skarżący nie kwestionuje ustalenia Sądu pierwszej instancji o wniesieniu skargi z przekroczeniem terminu. W myśl art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Z treści powołanego przepisu nie wynika, by odrzucenie skargi z przyczyny wskazanej w art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. było następstwem stwierdzenia winy skarżącego w uchybieniu terminu. Przeciwnie, naruszenie terminu do wniesienia skargi prowadzi do jej odrzucenia niezależnie od przyczyn, które spowodowały wspomniane naruszenie. W związku z tym stwierdzić należy, że Sąd pierwszej instancji trafnie odrzucił skargę, którą wniesiono po upływie terminu do jej wniesienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że podnoszone w skardze kasacyjnej argumenty dotyczące braku winy skarżącego w naruszeniu terminu do wniesienia skargi były przedmiotem rozpoznania WSA w postanowieniu z dnia [...] sierpnia 2011 r., które to postanowienie zostało uchylone przez NSA postanowieniem z dnia [...] listopada 2011 r. sygn. akt I GZ 173/11 i sprawa w tym zakresie będzie ponownie rozpoznawana przez Sąd I instancji.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 oraz 182 § 1 i § 3 p.p.s.a., oddalił skargę kasacyjną.