Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. wyrokiem z dnia 3 lipca 2013 r., sygn. akt I SA/Bk 177/13, działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) oddalił skargę W. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w B. z dnia [...] marca 2013 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w B. z dnia [...] grudnia 2012 r. określającą skarżącemu wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Land Rover Defender w wysokości 12.776 zł oraz odmawiającą stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego na kwotę 12.776 zł.
Sąd I instancji wskazał w swoim rozstrzygnięciu ustalenia faktyczne i stanowisko Dyrektora Izby Celnej. Organ ten ustalił, że skarżący w dniu 20 kwietnia 2012 r. w ramach prowadzonej działalności gospodarczej nabył przedmiotowy samochód na terenie Niemiec za kwotę 16.500 Euro. W dniu 26 lipca 2012 r. złożył w Urzędzie Celnym w B. deklarację AKC-U, dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego marki Land Rover Defender, w której zadeklarował należny podatek akcyzowy w kwocie 12.776,00 zł, obliczony od podstawy opodatkowania w wysokości 68.688,00 zł, przy zastosowaniu 18,6 % stawki podatku.
Następnie w dniu 31 sierpnia 2012 r. Skarżący złożył wniosek o zwrot podatku akcyzowego opłaconego w związku z zakupem tego samochodu, wskazując, że w trakcie czynności rejestracyjnych i weryfikacji dokumentów pojazdu zgłoszonego jako osobowy okazało się, że jest to samochód ciężarowy i jako taki został ostatecznie zarejestrowany.
Organ stwierdził, że z kserokopii akt spornego pojazdu uzyskanych z Urzędu Miejskiego w B. wynika, że pojazd został zgłoszony do rejestracji w dniu 7 sierpnia 2012 r. przez W. R., który nabył go od Skarżącego. Do wniosku rejestracyjnego dołączono zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu wydane przez uprawnionego diagnostę M. D. W dokumencie identyfikacyjnym pojazdu stanowiącym załącznik do tego zaświadczenia diagnosta wskazał m.in., że samochód jest samochodem ciężarowym, typu VAN, liczba miejsc do siedzenia - 7. Decyzją Prezydenta Miasta B. z 7 sierpnia 2012 r. pojazd został czasowo zarejestrowany.
Organ ustalił, że w dniu 4 września 2012 r. W. R. złożył do Urzędu Miejskiego w B. wnioski o dokonanie w dowodzie rejestracyjnym zmiany ilości miejsc do siedzenia w samochodzie, dołączając zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu z 3 września 2012 r., w którym uprawniony diagnosta M. G. w opisie zmian dokonanych w pojeździe wskazał, że z pojazdu wymontowano 5 miejsc dla pasażerów oraz przestawiono przegrodę oddzielającą część ładunkową od pasażerskiej. W polu III dokumentu określającym nowe dane techniczne pojazdu po dokonaniu zmian wskazano m.in. masę własną: 2055 kg, dopuszczalną ładowność 945 kg oraz liczbę miejsc siedzących 2 (włączając siedzenie kierowcy).
W wyniku dokonanych w dniu 28 września 2012 r. oględzin organ stwierdził, że sporny pojazd posiada bryłę samochodu osobowego, tylne okna umiejscowione wzdłuż dwubocznych paneli, drzwi wahadłowe, tylną szybę ogrzewaną z wycieraczką, brak stałego panelu lub przegrody między przednim rzędem siedzeń a tylną przestrzenią towarową. Ponadto w samochodzie zamontowany został jeden rząd siedzeń, natomiast samochód jest przystosowany do montażu jeszcze dwóch rzędów siedzeń. Wyposażenie całego wnętrza pojazdu przeznaczone jest do przewozu pasażerów. W tylnej części pojazdu jest zamontowane oświetlenie w podsufitce, całe wnętrze jest tapicerowane. Stwierdzono ponadto dywaniki, pasy bezpieczeństwa zamontowane w tylnej części (szt. 2), uchwyty. W. R. oświadczył, że dokonał demontażu kratki przedzielającej przednie siedzenia od tylnej części pojazdu.
W oparciu o zgromadzony materiał dowodowy Naczelnik Urzędu Celnego w B. określił wysokość zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego oraz odmówił stwierdzenia nadpłaty i zwrotu podatku akcyzowego.
Utrzymując w mocy decyzję l-instancyjną organ odwoławczy stwierdził, że materiał dowodowy potwierdza, że przedmiotem wewnątrzwspólnotowego nabycia był siedmiomiejscowy samochód terenowy, posiadający homologację ciężarową wskazującą na kategorię pojazdu N1G. Za bezsporne organ uznał, że samochód został sprowadzony i zarejestrowany w kraju, jako samochód ciężarowy. Następnie, najpóźniej 3 września 2012 r. z pojazdu wymontowano 5 miejsc dla pasażerów oraz przestawiono przegrodę oddzielającą część ładunkową od pasażerskiej. Przegroda została zdemontowana przez właściciela pojazdu i w dniu 28 września 2012 r. pojazd został przedstawiony do oględzin bez przegrody. Organ stwierdził, że pojazd został więc dopuszczony do ruchu z przeznaczeniem dla 7 osób - tyle miejsc wskazano zarówno w niemieckim dowodzie, jak i w zaświadczeniu o badaniu technicznym pojazdu z 6 sierpnia 2012 r. Potwierdza to zaświadczenie o badaniu technicznym pojazdu z 3 września 2012 r.
Organ odwoławczy stwierdził, że organ I instancji prawidłowo zaklasyfikował przedmiotowy pojazd do kodu 8703 Nomenklatury Scalonej, jako samochód zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. W momencie nabycia był on przystosowany do przewozu 7 osób, a późniejsze zmiany zmniejszające ilość foteli nie wpływają na zasadnicze przeznaczenie pojazdu. Okoliczność, że pojazd posiada homologację ciężarową i został zarejestrowany jako pojazd ciężarowy, może mieć jedynie charakter posiłkowy dla klasyfikacji taryfowej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w B. oddalając skargę strony wskazał, że zasadniczy spór w sprawie dotyczy prawidłowości zaklasyfikowania przez organy podatkowe samochodu marki Land Rover Defender do pozycji CN 8703, a w konsekwencji określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu wewnątrzwspólnotowego nabycia tego pojazdu.
Sąd wskazał, że akcyzie nie podlega każde nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu, lecz jedynie takie nabycie, którego przedmiotem jest samochód osobowy, w rozumieniu art. 100 ust. 4 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. z 2011 r. Nr 108, poz. 626; dalej: u.p.a.), niezarejestrowany wcześniej na terytorium kraju, zgodnie z przepisami o ruchu drogowym (art. 100 ust. 1 pkt 2 i ust. 4 u.p.a.).
Sąd podkreślił, że w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdu dla celów poboru akcyzy należy stosować klasyfikację wyrobów akcyzowych w układzie odpowiadającym Scalonej Nomenklaturze (CN). Oceny tej nie przesądzają dane zawarte w dowodzie rejestracyjnym, czy świadectwie homologacji typu samochodu. Dowód rejestracyjny samochodu jest dokumentem stwierdzającym dopuszczenie do ruchu pojazdu samochodowego. Homologacja pojazdu stanowi natomiast sprawdzenie, czy dany typ pojazdu odpowiada określonym wymaganiom, istotnym m.in. z punktu widzenia bezpieczeństwa ruchu drogowego, porządku ruchu na drodze, spokoju publicznego i wydzielania szkodliwych emisji. Klasyfikacja typu pojazdu wynikająca z powyższych dokumentów uwzględnia definicje samochodu osobowego i ciężarowego zamieszczone w odrębnych przepisach, które nie odwołują się do Nomenklatury Scalonej. Dokumenty te nie są zatem wiążące dla organów podatkowych w zakresie klasyfikacji pojazdów celem stwierdzenia, czy pojazd jest wyrobem akcyzowym, bowiem dla potrzeb podatku akcyzowego podstawę prawną rozstrzygnięcia stanowią wyłącznie przepisy podatkowe, tj. przepisy ustawy o podatku akcyzowym, które odrębnie decydują o klasyfikacji pojazdów samochodowych, jako wyrobów akcyzowych.
Dokonując klasyfikacji samochodu marki Land Rover Defender z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej (CN) opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikowanie do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy Celnej opublikowanymi w obwieszczeniu z 1 czerwca 2006 r. oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej znajdującymi się w części I sekcja I pkt A załącznika nr I do rozporządzenia nr 2658/87.
Sąd zaakceptował też pogląd, zgodnie z którym przy klasyfikacji pojazdu do odpowiedniej pozycji CN należy mieć na uwadze jego obiektywne cechy wskazujące na jego zasadnicze przeznaczenie.
W ocenie Sądu stwierdzone na podstawie zgromadzonych dowodów cechy konstrukcyjne pojazdu Land Rover Defender wskazują, że posiada on elementy charakterystyczne dla samochodu zasadniczo przeznaczonego do przewozu osób, a więc prawidłowo został zakwalifikowany przez organy do pozycji CN 8703. W trakcie oględzin samochodu (protokół z 28 września 2012 r. wraz z dokumentacją zdjęciową) ustalono m.in., że posiada on bryłę samochodu osobowego, tylne okna umiejscowione wzdłuż dwubocznych paneli, drzwi wahadłowe, tylną szybę ogrzewaną z wycieraczką, brak stałego panelu lub przegrody między przednim rzędem siedzeń a tylną przestrzenią towarową, zamontowany jeden rząd siedzeń, przy czym samochód jest przystosowany do montażu jeszcze dwóch rzędów siedzeń. Wyposażenie całego wnętrza pojazdu przeznaczone jest do przewozu pasażerów, w tylnej części pojazdu jest zamontowane oświetlenie w podsufitce, całe wnętrze jest tapicerowane, stwierdzono dywaniki, pasy bezpieczeństwa zamontowane w tylnej części (szt. 2), uchwyty.
Samochód sprowadzony na terytorium kraju w dniu 21 lipca 2012 r. był przystosowany do przewozu 7 osób. Tyleż miejsc siedzących wskazano w niemieckim dowodzie rejestracyjnym oraz zaświadczeniu o badaniu technicznym z 6 sierpnia 2012 r. Z kolei w zaświadczeniu o badaniu technicznym w dniu 3 września 2012 r. diagnosta stwierdził, że z pojazdu wymontowano pięć miejsc siedzących. Biorąc zatem pod uwagę konstrukcję samochodu Land Rover Defender, jak też jego wyposażenie, w tym przystosowanie do przewozu 7 osób (łącznie z kierowcą), nie ulega wątpliwości, że był to pojazd zasadniczo przeznaczony do przewozu osób. Organy prawidłowo zatem przyjęły, że mieści się on w pozycji CN 8703.
Sąd podzielił pogląd organu, że pozycja 8703 Nomenklatury Scalonej obejmuje samochody i pozostałe pojazdy silnikowe przeznaczone zasadniczo do przewozu osób włącznie z samochodami osobowo-towarowymi. Takim samochodem osobowo-towarowym jest samochód Land Rover Defender 110, którego podstawowym i najważniejszym (ale nie jedynym) przeznaczeniem jest przewóz osób. Samochodem tym można przewozić również towary, jednakże jest to cecha praktycznie każdego samochodu osobowego.
Sąd uznał za niezasadne zarzuty dotyczące naruszenia art. 120, art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 190, art. 210 § 4 i art. 229 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r. poz. 749 ze zm., dalej: Ordynacja podatkowa).
Skargą kasacyjną W. M. zaskarżył powyższe orzeczenie w całości, wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Wyrokowi zarzucono naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj.: art. 151 i art. 3 § 2 pkt 1 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. a/ i c/ i art. 134 § 1 p.p.s.a. poprzez naruszenie funkcji kontrolnej sądu administracyjnego nad organami administracji publicznej, tj. kontroli działalności Naczelnika Urzędu Celnego w B. oraz Dyrektora Izby Celnej w B., co w konsekwencji doprowadziło do oddalenia skargi i zaniechania uchylenia wydanych przez te organy decyzji, które zapadły z naruszeniem przepisów postępowania podatkowego oraz prawa materialnego, tj.:
- a) art. 120 w zw. z art. 121 § 1 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6 u.p.a. poprzez rażące naruszenie zasady prowadzenia postępowania podatkowego w sposób budzący zaufanie obywateli do organów podatkowych, polegające na oparciu rozstrzygnięcia w przedmiotowej sprawie o argumentację całkowicie odmienną, sprzeczną i wykluczającą argumenty, na które organ I instancji, tj. Naczelnik Urzędu Celnego w B., powoływał się w innych postępowaniach dotyczących określenia zobowiązania podatkowego w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdów, w których to postępowaniach jako strona występował Skarżący, w szczególności oznaczonych symbolem: [...]; [...]; co nie tyle podważa zaufanie do organu podatkowego ale rodzi przekonanie, że organ podatkowy I i II instancji działa przy z góry założonej tezie obowiązku zapłaty podatku akcyzowego przez każdą osobę dokonującą nabycia wewnątrzwspólnotowego pojazdów, a nie w oparciu o przepisy prawa i wszechstronnie zebrany i oceniony materiał dowodowy;
- b) art. 122, art. 124, art. 180, art. 187 § 1, art. 188, art. 190 i art. 229 Ordynacji podatkowej w zw. z art. 6 u.p.a., poprzez niewyjaśnienie wszystkich istotnych okoliczności sprawy i zaniechanie wszechstronnego zebrania i oceny materiału dowodowego;
- c) dokonanie błędnych ustaleń faktycznych w sprawie polegających na przyjęciu, iż samochód marki LAND ROVER Defender nr VIN [...] jest samochodem osobowym, podlegającym zakwalifikowaniu do pozycji CN 8703, w sytuacji gdy z zebranego materiału dowodowego, w szczególności z dokumentu w postaci Europejskiego Świadectwa Zgodności ww. samochodu, stanowiącego świadectwo homologacji producenta tego pojazdu oraz danych uzyskanych od importera samochodów marki Land Rover w Polsce – J. Sp. z o.o, w W. wynika, iż:
- - został on wyprodukowany jako samochód ciężarowy o przeznaczeniu do przewozu towarów; nie ma możliwości zamontowania w nim dodatkowych dwóch rzędów siedzeń, natomiast wyposażenie wnętrza pojazdu w postaci oświetlenia w podsufitce w tylnej części pojazdu, tylna szyba ogrzewana z wycieraczką, bryła pojazdu, sposób umieszczenia tylnych szyb i drzwi nie może stanowić podstawy do uznania pojazdu za osobowy zgodnie z Nomenklaturą Scaloną i zaliczenia do pozycji CN 8703;
- - został wyprodukowany jako samochód ciężarowy terenowy kategorii N1G z 5 miejscami do siedzenia, przy czym należy tu wliczyć miejsce kierowcy, pasażera siedzącego obok kierowcy oraz 3 miejscową składaną i demontowalną ławkę znajdującą się w przestrzeni ładunkowej, co nie pozwala na przyjęcie, iż pojazd ten jest przeznaczony zasadniczo do przewodu osób;
- - pojazd nigdy nie posiadał w przestrzeni ładunkowej stałych siedzeń dla pasażerów z wyposażeniem zabezpieczającym dla każdej osoby lub stałych punktów kotwiących do zamontowania takich siedzeń;
- d) art. 100 ust. 4 u.p.a. poprzez jego błędną wykładnię i przyjęcie, że o zaklasyfikowaniu pojazdu do pozycji CN 8703 decyduje występowanie wyposażenia w postaci tapicerki, oświetlenia, wycieraczek, popielniczek, dywaników, uchwytów i pasów bezpieczeństwa, w sytuacji gdy to przede wszystkim producent decyduje o przeznaczeniu pojazdu, dostosowując jego konstrukcję, uniemożliwiając na stałe umiejscowienie w pojeździe określonego wyposażenia, np. w postaci dodatkowych rzędów siedzeń, określając pojazd w dokumencie homologacji jako samochód ciężarowy, przeznaczony do przewozu towarów, natomiast elementy wewnętrznego wyposażenia w postaci tapicerki, oświetlenia, wycieraczek, popielniczek etc. nie mogą decydować o przeznaczeniu pojazdu i jego klasyfikacji, bowiem mogą być łatwo zdemontowane bez wpływu na jego dominujące/konstrukcyjne przeznaczenie.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną Dyrektor Izby Celnej w B. wniósł o jej oddalenie oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zawiera usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 100 ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym samochody osobowe są to pojazdy samochodowe i pozostałe pojazdy mechaniczne objęte pozycją CN 8703 przeznaczone zasadniczo do przewozu osób, inne niż objęte pozycją 8702, włącznie z samochodami osobowo-towarowymi (kombi) oraz samochodami wyścigowymi, z wyłączeniem pojazdów samochodowych i pozostałych pojazdów, które nie wymagają rejestracji zgodnie z przepisami o ruchu drogowym. Z treści tego przepisu wynika, że dla kwalifikacji danego przedmiotu jako wyboru akcyzowego niezbędne jest jego prawidłowe zaklasyfikowanie do odpowiedniego kodu CN.
Ponadto na potrzebę odwołania się do klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej wskazuje ogólna zasada wyrażona w art. 3 ust. 1 ustawy o podatku akcyzowym, według której do celów poboru akcyzy i oznaczania wyrobów akcyzowych znakami akcyzy stosuje się klasyfikację w układzie odpowiadającym Nomenklaturze Scalonej (CN) zgodnie z rozporządzeniem Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej (Dz. Urz. WE L 256 z 07.09.1987, str. 1, z późn. zm.; Dz. Urz. UE Polskie wydanie specjalne, rozdz. 2, t. 2, str. 382, z późn. zm.).
Noty wyjaśniające do systemu kodowania zostały opublikowane w załączniku do obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz. 880). Zgodnie z tymi wyjaśnieniami klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy, które wskazują, że pojazdy te są przeznaczone zasadniczo do przewozu osób. Niniejsza pozycja obejmuje pojazdy mechaniczne różnego typu (włącznie z pojazdami przeznaczonymi do pływania) przeznaczone do przewozu osób, jednakże nie obejmuje pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8702 oraz w niniejszej pozycji określenie "samochody osobowo-towarowe" oznacza pojazdy przeznaczone do przewozu najwyżej 9 osób (wraz z kierowcą), których wnętrze może być używane bez zmian konstrukcji do przewozu zarówno osób, jak i towarów.
Dalej w wyjaśnieniach stwierdzono, że klasyfikacja pojazdów mechanicznych objętych pozycją 8703 jest wyznaczona przez pewne cechy projektowe, które wskazują, że te pojazdy są głównie przeznaczone raczej do przewozu osób, niż transportu towarów (pozycja 8704).
Związanie sposobem klasyfikacji przyjętej w Nomenklaturze Scalonej uniemożliwia uwzględnienie klasyfikacji wyrobu przeprowadzonej dla innych celów, np. rejestracyjnych. Stąd zarejestrowanie danego samochodu jako ciężarowego – czy to poza granicami kraju, czy też na jego terytorium – nie ma żadnego znaczenia dla klasyfikacji towaru. Z punktu widzenia przepisów ustawy o podatku akcyzowym istotne jest dokonanie prawidłowej klasyfikacji towaru do odpowiedniego kodu CN, bez znaczenia jest natomiast okoliczność, iż w dowodzie rejestracyjnym, czy też zaświadczeniu wydanym przez diagnostę pojazd jest wymieniony jako ciężarowy. Istota klasyfikacji według zasad Nomenklatury Scalonej musi uwzględniać stan towaru, jego konstrukcję oraz zasadnicze przeznaczenie.
Dokonując klasyfikacji samochodu marki Land Rover Defender z punktu widzenia klasyfikacji taryfowej (CN) opartej na zharmonizowanym systemie oznaczania i kodowania towarów, organy uwzględniły cechy pojazdu pozwalające na jego klasyfikację do pozycji 8703, zgodnie z wyjaśnieniami do Taryfy celnej oraz prawidłowo posłużyły się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Sąd I instancji trafnie podzielił stanowisko zaprezentowane przez organy.
Odnosząc się do podniesionych w skardze kasacyjnej zarzutów procesowych, wskazać należy, iż zgodnie z art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej organ podatkowy jest obowiązany zebrać i w sposób wyczerpujący rozpatrzyć cały materiał dowodowy; przepis ten stanowi konkretyzację zasady prawdy obiektywnej wyrażonej w art. 122 Ordynacji podatkowej i wyznacza zakres obowiązków organów w postępowaniu podatkowym. Jego realizacji służy regulacja z art. 180 § 1 Ordynacji podatkowej, zgodnie z którą jako dowód należy dopuścić wszystko, co może przyczynić się do wyjaśnienia sprawy, a nie jest sprzeczne z prawem, oraz art. 188 Ordynacji podatkowej, stanowiący, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te wystarczająco są stwierdzone innym dowodem.
Zebrane według powyższych reguł dowody organ ocenia w kontekście całokształtu zebranego materiału dowodowego pod kątem ustalenia, czy dana okoliczność została udowodniona (art. 191 Ordynacji podatkowej). Z uregulowań tych wynika jednocześnie zasadniczy wniosek, że organy podatkowe, na których ciąży z mocy prawa ustawowy obowiązek ustalenia wszystkich okoliczności faktycznych, musi jednak, jako dysponent tego postępowania czuwać, aby prowadzone postępowanie realizowało swój cel, czyli doprowadziło do wydania rozstrzygnięcia. Stąd przeprowadzone dowody muszą mieć przymiot istotności dla rozstrzygnięcia i zakończenia tego postępowania merytorycznym orzeczeniem. Postępowanie dowodowe nie jest celem samym w sobie, stąd organ może zrezygnować z dowodów wnioskowanych przez stronę, o ile dany dowód nie wniesie niczego do sprawy.
Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w celu zbadania zasadniczego przeznaczenia pojazdu organy celne dokonały ustaleń dotyczących ogólnego wyglądu i podstawowych cech pojazdu. Ustaleniom tym służyły oględziny, z których wynika, jakimi cechami projektowymi, konstrukcyjnymi, jak i wyposażeniem cechuje się przedmiotowy samochód Land Rover Defender. W oparciu o stwierdzone cechy pojazdu Sąd I instancji zaakceptował ustalenia organów podatkowych, że pojazd jest zasadniczo przeznaczony do przewozu osób.
W świetle powyższego, zarzuty skargi kasacyjnej należało uznać za nieusprawiedliwione.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. orzekł jak sentencji.
O kosztach orzeczono na podstawie art. 204 pkt 1 p.p.s.a.