Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 4 czerwca 2014 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w W. odrzucił skargę P. K. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji w uzasadnieniu wskazał, że skarżący został wezwany zarządzeniem z dnia 15 kwietnia 2014 r. do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie 216 złotych od wniesionej skargi, w terminie siedmiu dni od daty doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. Korespondencja zawierająca odpis zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu była dwukrotnie awizowana w dniach 28 kwietnia 2014 r. i powtórnie w dniu 6 maja 2014 r. i jako nie podjęta w terminie została zwrócona w dniu 14 maja 2014 r. Wobec bezskutecznego upływu terminu do uiszczenia wpisu, Sąd I instancji na mocy art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę.
P. K. skargą kasacyjną zaskarżył w całości postanowienie Sądu I instancji zarzucając mu naruszenie przepisów postępowania mające wpływ na wyniki sprawy, art. 220 § 3 w zw. z art. 73 § 4 p.p.s.a. poprzez odrzucenie skargi w sytuacji, w której wezwanie do uiszczenia wpisu nie zostało skutecznie doręczone skarżącemu, gdyż skarżący nie otrzymał zawiadomienia o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w żaden sposób przewidziany w art. 73 § 2 p.p.s.a.
Podnosząc ten zarzut skarżący kasacyjnie wniósł o uchylenie w całości zaskarżonego postanowienia.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Okolicznością istotną dla oceny prawidłowości objętego skargą kasacyjną postanowienia odrzucającego skargę strony na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., jest prawidłowość zastosowania przez Sąd I instancji doręczenia zastępczego, o której mowa w art. 73 § 4 p.p.s.a., przesyłki zawierającej wezwanie skarżącego do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez niego skargi na opisaną decyzję. Zgodnie z treścią art. 73 § 1 p.p.s.a. w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65 – 72, pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej lub urzędzie gminy dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Przepis § 2 omawianego art. 73 określa natomiast, że zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia umieszcza się na w oddawczej skrzynce pocztowej, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe.
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej lub urzędzie gminy – art. 73 § 3 p.p.s.a. Niepodjęcie przesyłki w terminach określonych w powołanych przepisach i skutkujące jego zwrotem do nadawcy, Sądu, zgodnie z art. 73 § 4 powoduje przyjęcie domniemania doręczenia przesyłki adresatowi. Domniemanie to może zostać obalone między innymi poprzez wykazanie, że instytucja zajmująca się doręczaniem przesyłek nie wypełniał, podejmując próbę doręczenia adresatowi przesyłki, procedury opisanej w przywołanym przepisie lub procedura ta została naruszona w sposób uniemożliwiający przyjęcie domniemania doręczenia.
W przedmiotowej sprawie przesyłka zawierająca wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od wniesionej przez stronę skargi została uznana za skutecznie doręczoną wobec jej awizowania w dniu 28 kwietnia 2014 r., o czym, zgodnie z informacją zawartą na zwrotnym poświadczeniu odbioru i kopercie zawierającej wezwanie, pozostawiono informację (awizo) na drzwiach adresata oraz powtórnego awizowania tej przesyłki w dniu 6 maja 2014. Informacje zawarte na zwrotnym poświadczeniu odbioru i kopercie (odciski stempli pocztowych wraz z adnotacjami doręczyciela dokonywanymi przy odpowiednich datach uwidocznionych na stemplach oraz na zwrotnym poświadczeniu odbioru) wskazują, że procedura doręczenia przeprowadzona została przez doręczyciela w sposób prawidłowy. Prawidłowość przeprowadzenia procedury doręczenia w sposób określony w art. 73 § 1 - 3 p.p.s.a. potwierdzona została również w piśmie P. P. S.A. z dnia 24 lipca 2014 r., skierowanym do skarżącego w związku z zainicjowaniem przez niego procedury reklamacyjnej przesyłki o numerze [...], zawierającej wezwanie do uiszczenia wpisu.
W piśmie tym wskazano, że próba doręczenia przesyłki o podanym numerze nadawczym nastąpiła w dniu 28 kwietnia 2014 r. i z powodu nie zastania osoby uprawnionej do jej odbioru zostało sporządzone zawiadomienie o podjętej próbie doręczenia, które pozostawiono w drzwiach adresat. W dniu 6 maja 2014 r. zostało doręczone powtórne zawiadomienie o awizowaniu. Z powodu niepodjęcia przesyłki w terminie, w dniu 14 maja 2014 r. została zwrócona do nadawcy.
W tym stanie sprawy brak jest podstaw do przyjęcia, aby Sąd I instancji w sposób nieprawidłowy bądź naruszający art. 73 § 4 p.p.s.a. zastosował domniemanie doręczenia skarżącemu wezwania do uiszczenia wpisu od wniesionej przez niego skargi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. z dnia [...] lutego 2014 r., a więc z upływem ostatniego dnia okresu o którym mowa w art. 73 § 1 p.p.s.a.
Skoro skarżący został niewadliwie powiadomiony o konieczności uiszczenia opłaty sądowej, brak uiszczenia wpisu od skargi w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania skutkowało, stosownie do treści art. 220 § 3 p.p.s.a. jej odrzuceniem, co też Sąd I instancji prawidłowo uczynił.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, w oparciu o art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i 2 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.