Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 28 marca 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 2033/05 oddalił skargę [...] Sp. z o.o. w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] czerwca 2005 r., Nr [...] w przedmiocie uznania zgłoszenia celnego za nieprawidłowe.
Wyrok ten został wydany na podstawie następującego stanu faktycznego. Na podstawie zgłoszenia celnego dokonanego przez Agencję Celną działająca jako pełnomocnik importera według dokumentu SAD z dnia [...] czerwca 2001 r. Nr [...], objęto procedurą dopuszczenia do obrotu sprowadzony z Danii przez [...] Sp. z o.o. (przejęta przez Spółkę [...] w dniu 4 lutego 2004 r.) towar: "tłuszcz roślinny piekarniczy" o nazwie "[...]" ze stawką celną 0%. Towar ten został zaklasyfikowany w dokumencie SAD według kodu 1516 20 98 0 taryfy celnej.
Naczelnik Urzędu Celnego IV w Warszawie wydał w dniu [...] kwietnia 2004 r. postanowienie wszczynające postępowanie celno - podatkowe mające na celu ustalenie prawidłowego kodu PCN, stawki celnej i kwoty wynikającej z długu celnego. W odpowiedzi z dnia 27 kwietnia 2004 r. skarżąca wyjaśniła, iż tłuszcz [...] nie jest mieszaniną oleju palmowego i uwodornionego oleju palmowego, lecz był wyprodukowany z takiego oleju. W załączeniu skarżąca przesłała tłumaczenie certyfikatu producenta.
Decyzją z dnia [...] maja 2004 r., Nr [...], wydaną na podstawie art. 65 § 4 pkt 1, art. 13 § 1 i § 3 - § 5, art. 85 § 1, art. 222 § 4, art. 231 § 1 pkt 1 i art. 262 Kodeksu celnego, Naczelnik Urzędu Celnego IV w Warszawie uznał powyższe zgłoszenie celne za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej, stawki celnej, wymiaru cła i podatku od towarów i usług. Orzekając w tym zakresie ustalił, że sporny produkt powinien być klasyfikowany według kodu 1517 90 99 0 taryfy celnej, ze stawką celną autonomiczną w wysokości 30% oraz wymierzył odsetki wyrównawcze oraz naliczył kwotę odsetek od zaległości podatkowych.
Dyrektor Izby Celnej w Warszawie utrzymał powyższą decyzję stwierdzając, że zaklasyfikowanie spornego towaru do kodu PCN 1517 90 99 0 obejmującego margarynę: jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych, lub roślinnych, lub frakcji różnych tłuszczów, lub olejów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje, objęte pozycją 1516, jadalne preparaty wykonane z pojedynczego tłuszczu lub oleju (lub ich frakcji), uwodornionego lub nie, który przetworzono przez emulsyfikację, zmaślanie, upostaciowanie, przez organ I instancji było zgodne ze stanem faktycznym wyrobu w dacie dokonania odprawy celnej oraz zasadami klasyfikacji taryfowej. Podniósł, że klasyfikacja spornego produktu do pozycji 1517 wynika również bezpośrednio z reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Systemu Zharmonizowanego (ORINS).
Uzasadniając zasadność i przyczyny wymierzenia odsetek wyrównawczych organ odwoławczy stwierdził, że skarżąca nie wykazała, iż podanie nieprawidłowych danych w zgłoszeniu celnym było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania, w związku z czym wymierzenie tych odsetek było prawidłowe.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie oddalając skargę Spółki [...] na powyższą decyzję podzielił stanowisko organu klasyfikujące towar o nazwie handlowej "[...]" do kodu 1517 90 99 0, ze względu na jego skład: olej palmowy oraz olej palmowy uwodorniony. Sąd wskazał na treść pozycji 1517 Taryfy celnej obejmującej margarynę; jadalne mieszaniny lub wyroby z tłuszczów lub olejów zwierzęcych lub roślinnych, lub z frakcji różnych tłuszczów z niniejszego działu, inne niż jadalne tłuszcze lub oleje lub ich frakcje z pozycji 1516. Mając na uwadze treść tej pozycji Taryfy celnej, a także treść wyjaśnień do tej taryfy, a również opinię klasyfikacyjną zawartą w tomie V, cz. IV str. 2288 Wyjaśnień do taryfy celnej oraz pismo Sekretariatu Światowej Organizacji Celnej z Brukseli z dnia 6 czerwca wyjaśniającego, że wszystkie jadalne mieszanki lub preparaty ze zwierzęcych lub roślinnych tłuszczy lub olejów powinny być zaklasyfikowane w pozycji 1517 Taryfy celnej, stwierdził, że przedmiotowy towar został prawidłowo zaklasyfikowany do tej pozycji.
Sąd uznał za chybiony zarzut dotyczący brak powołania biegłego, gdyż w ocenie Sądu skład sprowadzonego towaru nie budzi wątpliwości. Tłumaczenie certyfikatu producenta pozwala jasno stwierdzić jego skład, a zatem powołanie biegłego byłoby zbędne. Sąd podkreślił, że kwestią sporną była klasyfikacja taryfowa, jednakże biegły nie jest uprawniony do wydania opinii w tym zakresie, gdyż zaklasyfikowanie produktu należy jedynie do kompetencji organów celnych. Organy nie są związane również podanym przez producenta kodem, nie stanowiła więc dowodu wskazanie w fakturze innego kodu Taryfy celnej.
Sąd odnosząc się do zarzutu skargi dotyczącego wymiaru odsetek wyrównawczych, podniósł, że przepisy Kodeksu celnego oraz rozporządzenia Ministra Finansów stwarzają jedynie możliwość odstąpienia od ich wymierzenia przez organ celny w szczególnie określonych okolicznościach. W niniejszej sprawie takie szczególne okoliczności nie zachodzą, skarżąca nie udowodniła, iż podanie nieprawidłowego kodu taryfy celnej w zgłoszeniu celnym było spowodowane szczególnymi okolicznościami, nie wynikającymi z jej zaniedbania lub świadomego działania, nie mógł więc być zastosowany § 5 ust. 3 rozporządzenia Ministra Finansów w sprawie odsetek wyrównawczych.
W ocenie Sądu prawidłowo zostały również naliczone odsetki za zwłokę od zaległości podatkowej, gdyż w sprawie nie wystąpiła żadna z przesłanek uzasadniających nie naliczania odsetek, o której mowa w przepisie art. 54 Ordynacji podatkowej.
W konkluzji Sąd I instancji uznał że zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem, organy prowadziły postępowanie w sposób budzący zaufanie i podjęły wszelkie niezbędne działania w celu wyjaśnienia stanu faktycznego i załatwienia sprawy.
Na podstawie art. 173 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej p.p.s.a., Spółka [...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku i zaskarżając go w całości zarzuciła, że został on wydany z naruszeniem art. 3 § 1 p.p.s.a., art. 135 w zw. z art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 145 § 2 p.p.s.a. w stopniu mającym istotny wpływ na wynik sprawy.
Wskazując na powyższe podstawy kasacyjne, skarżąca wniosła o:
- 1) uchylenie zaskarżonego wyroku w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie,
- 2) zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej skarżąca podniosła, że organ przed wydaniem decyzji zobowiązany był do powołania biegłego w celu wyjaśnienia składu towaru, biegły zdaniem skarżącej powinien odpowiedzieć na pytanie czy tłuszcz składający się z oleju palmowego i oleju palmowego uwodornionego jest olejem częściowo uwodornionym, czy mieszaniną dwóch różnych olejów. Brak opinii w tym zakresie narusza obowiązki organów celnych wynikających z art. 122, art. 187 i art. 188 w zw. z art. 197 § 1 Ordynacji podatkowej, które to naruszenie miało istotny wpływ na wynik sprawy, a zatem zgodnie z art. 135 i art. 145 § 1 pkt. 1 lit. c) p.p.s.a. decyzja obarczona takim naruszeniem nie może zostać utrzymana w obrocie prawnym.
Skarżąca podniosła również, że organ I instancji orzekał w niniejszej sprawie nie dysponując oficjalnym tłumaczeniem certyfikatu, co stanowi naruszenie art. 122, 180 § 1 i art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej poprzez dokonywanie ustaleń dowodowych o kluczowym znaczeniu w oparciu o materiał obcojęzyczny. Dokument ten w języku polskim został zbadany dopiero przez organ celny II instancji. Zdaniem skarżącej stanowi naruszenie art. 229 Ordynacji podatkowej, gdyż obowiązek zgromadzenia całości materiału dowodowego spoczywa na organie I instancji. W ocenie skarżącej naruszona przez to została zawarta w art. 127 Ordynacji podatkowej zasada dwuinstancyjności postępowania i tym samym zaskarżona decyzja dotknięta jest wadą nieważności na podstawie art. 247 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej.
Dyrektor Izby Celnej w odpowiedzi na skargę kasacyjną wniósł o jej oddalenie, podzielając argumentację Sądu oraz argumentację zawarta w wydanej przez siebie decyzji z dnia 10 czerwca 2005 r.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
W postępowaniu kasacyjnym, uregulowanym przepisami działu IV rozdziału 1 p.p.s.a. obowiązuje zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej. Zasada ta, wynikająca z treści art. 183 § 1 p.p.s.a., oznacza pełne związanie Sądu podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. To zatem wskazane w tym srodku odwoławczym przyczyny wadliwości prawnej zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego, nie bada całokształtu sprawy, tylko zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. Do podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183 § 2 p.p.s.a., które w tej sprawie nie występują.
Podstawy, na których można oprzeć skargę kasacyjną, zostały określone w art. 174 p.p.s.a. Stosownie do punktu 1 tego przepisu skargę kasacyjną można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie. Natomiast w myśl pkt 2 komentowanego przepisu podstawą skargi kasacyjnej może być także naruszenie przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Przywołany pkt 1 art. 174 p.p.s.a. przewiduje dwie formy naruszenia prawa materialnego, a mianowicie błędną jego wykładnię, przez którą należy rozumieć niewłaściwe zrekonstruowanie treści normy prawnej wynikającej z konkretnego przepisu, jak i niewłaściwe zastosowanie, oznaczające dokonanie wadliwej subsumcji przepisu do ustalonego stanu faktycznego.
Również druga podstawa, na którą można się powołać w skardze kasacyjnej, może przejawiać się w tych samych postaciach co naruszenie prawa materialnego, przy czym w sytuacji oparcia skargi kasacyjnej na zarzucie naruszenia przepisów postępowania należy ponadto wykazać istotny wpływ wytkniętego uchybienia na wynik sprawy. A zatem obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną opartą na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie istnienia potencjalnego związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem proceduralnym a wynikiem postępowania sądowoadministracyjnego.
Przystępując do oceny zarzutów podniesionych przez stronę skarżącą, uznać należy, ze nie są one zasadne.
Zarzut braku powołania biegłego w celu wyjaśnienia składu towaru jest o tyle bezzasadny, że w intencji skarżącego biegły miałby udzielić odpowiedzi w zakresie tego, czy tłuszcz składający się z pewnych składników, o znanych cechach fizykochemicznych, powinien być uznany za określony olej, czy mieszaninę dwóch olejów, przy czym ocena ta miałaby być dokonana na gruncie zasad klasyfikacji taryfowej produktu. Jest to zatem pytanie o prawidłowość dokonanej przez organ celny I instancji taryfikacji określonego towaru, a więc de facto o prawidłowa wykładnię prawa.
Racjonalne byłoby wywołanie opinii w sytuacji wątpliwości co do jakichś istotnych cech produktu, jednak cechy te są w przedmiotowej sprawie wykazane innymi dowodami (certyfikatami i specyfikacjami), zaś twierdzenia skarżącego o odmiennych cechach produktu (który w jego ocenie nie stanowi mieszaniny olejów) - są gołosłowne.
Trafny jest zarzut, że organ I instancji orzekał nie dysponując oficjalnym tłumaczeniem certyfikatu, jednak nie przesądza to o zasadności skargi kasacyjnej. Powyższe uchybienie proceduralne z zakresu postępowania dowodowego zostało naprawione w postępowaniu odwoławczym przed organem II instancji, a skarżący nie określa wpływu tego uchybienia na ostateczny wynik sprawy. Jak zaś wyżej wskazano, obowiązkiem wnoszącego skargę kasacyjną opartą na art. 174 pkt 2 p.p.s.a. jest uprawdopodobnienie istnienia potencjalnego związku przyczynowego pomiędzy uchybieniem proceduralnym a wynikiem postępowania sądowadministracyjnego. Braków tych Naczelny Sąd Administracyjny nie uzupełnia we własnym zakresie, a więc nie ustala w postępowaniu kasacyjnym tego związku za skarżącego.
Tym samym powołane przez skarżącego podstawy skargi kasacyjnej nie zasługiwały na uwzględnienie. Podnoszone przez skarżącego okoliczności o charakterze proceduralnym, zaistniałe na etapie postępowania administracyjnego również nie uzasadniały w świetle art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. uchylenia zaskarżonej decyzji przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie.
Uwzględniając powyższe, Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że skarga kasacyjna nie ma usprawiedliwionych podstaw. Z tych wszystkich względów oraz na podstawie art. 184 p.p.s.a. Sąd orzekł jak w sentencji.