Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 19 października 2016 r., sygn. akt III SA/Łd 406/16 oddalił skargę [...] na decyzję Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 marca 2016 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego.
Skargą kasacyjną [...] – dalej: skarżący - zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc o jego uchylenie w całości oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
W piśmie procesowym z dnia 11 stycznia 2017 r. skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Ł. Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 18 marca 2016 r.
W uzasadnieniu wniosku skarżący podkreślił, że wykonanie zaskarżonej decyzji wiązałoby się z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody i spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki. Powołał się na spłatę zaległości z tytułu kredytu hipotecznego oraz rolniczego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek skarżącego nie zasługuje na uwzględnienie.
Przepis art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) daje Sądowi możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu bądź czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być naprawiona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Przesłanka w postaci niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody jest utożsamiana z zagrożeniem dla już istniejącej, aktualnej sytuacji gospodarczej (ekonomicznej) strony postępowania administracyjnego. Trudne do odwrócenia skutki powstają zwykle tam, gdzie po wykonaniu decyzji jest niemożliwy powrót do pierwotnego stanu sprawy.
W obu sytuacjach chodzi o wyjątkowe zagrożenie odpowiadające szczególnej kategorii ochrony tymczasowej strony postępowania. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z § 1 tego przepisu, w myśl, którego wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
Należy zaznaczyć, że wykonanie decyzji dotyczącej należności pieniężnej nie łączy się w każdym wypadku z niebezpieczeństwem wyrządzenia znacznej szkody lub z trudnymi do odwrócenia skutkami, lecz zależy to od okoliczności sprawy, takich jak wysokość kwoty, której dotyczy decyzja, czy wielkość obrotów wnioskującego przedsiębiorcy. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc powyższe uwagi natury ogólnej na grunt tej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie wykazał, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. strona wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji winna wykazać w samym wniosku i poprzez odpowiednią (aktualną) dokumentację, że wstrzymanie wykonania jest niezbędne ze względu na zaistnienie powyższych przesłanek ustawowych. We wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji strona powołała się na okoliczności mające wynikać z potencjalnego wykonania decyzji. Wskazano, że wykonanie decyzji poprzez zajęcie rachunków bankowych, spowoduje po stronie skarżącego niemożność wywiązania się z obowiązków prowadzonej przez niego działalności gospodarczej. Strona korzysta z kredytu hipotecznego oraz rolniczego zaciągniętych w związku z tą działalnością.
Skarżący nie przedłożył jednak wraz z wnioskiem o wstrzymanie wykonania dokumentów dotyczących jego aktualnej sytuacji majątkowej. Do wniosku załączono jedynie: informację o wysokości dochodu (starty) z pozarolniczej działalności gospodarczej (PIT 36L) w roku podatkowym 2015. Tymczasem wniosek jest z 2017 r. Przedłożono harmonogramy spłat kredytów datowane odpowiednio na 2015 i 2016 rok. Nie załączono natomiast jakiejkolwiek dokumentacji dotyczącej stałych przychodów i wydatków przedsiębiorstwa strony skarżącej oraz jej majątku (aktywów i pasywów) za rok 2017 (aktualnych na dzień złożenia wniosku). Brak dokumentacji w tym zakresie uniemożliwia dokonanie przez Sąd oceny, czy wykonanie decyzji faktycznie doprowadzić może do zaistnienia przesłanek skutkujących koniecznością wstrzymania wykonania decyzji. Brak jest, zatem dostatecznych danych i aktualnych dokumentów by twierdzić, że dobrowolne wykonanie zaskarżonej decyzji - w kontekście wysokości kwoty nienależnie pobranych płatności z tytułu realizacji Programu Rolnośrodowiskowego - może prowadzić do wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceny takiej nie sposób przeprowadzić na nieaktualnych dokumentach finansowych.
Reasumując w złożonym wniosku skarżący nie wykazał w sposób, jednoznaczny i niebudzący wątpliwości, że w sprawie zachodzi realna możliwość zaistnienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, brak było podstaw do udzielenia ochrony tymczasowej i wydania orzeczenia zgodnego z jej oczekiwaniami.
Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że w toku postępowania egzekucyjnego zobowiązany posiada ochronę prawną, która umożliwia zachowanie i prowadzenie działalności gospodarczej pomimo stosowania środków egzekucyjnych. Stąd jedynie obawa przed zastosowaniem środków egzekucyjnych nie stanowi o zaistnieniu niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Okoliczność, wszczęcia postępowania egzekucyjnego nie świadczy o wystąpieniu realnego niebezpieczeństwa zakończenia prowadzonej działalności gospodarczej. Wszczęcie tego postępowania zmierzającego do wyegzekwowania kwoty wynikające z zaskarżonej decyzji wprawdzie może mieć wpływ na osiągane przez skarżącego przychody, jednak twierdzenie jakoby mogło ono spowodować znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki nie zostało przez niego uprawdopodobnione.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.