Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z 12 czerwca 2013 r., sygn. akt III SA/Gl 327/13, oddalił skargę E. C. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w K. z dnia [...] listopada 2012 r., nr [....] w przedmiocie podatku akcyzowego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku E. C. (dalej: skarżąca) zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji na podstawie art. 193 w zw. z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) albowiem zachodzi niebezpieczeństwo, że wskutek uregulowania przez skarżącą zobowiązania podatkowego zostanie wyrządzona znaczna szkoda w jej mieniu, w wysokości 6 345 zł powiększonej o odsetki i koszty postępowania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy.
Do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy.
Przenosząc te uwagi natury ogólnej na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji.
Odnosząc się do podniesionej przez skarżącą argumentacji, stwierdzić należy, że każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek w finansach zobowiązanego do jej uiszczenia. Nie jest to jednak sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Trudno zaś uznać, iż dla przedsiębiorcy prowadzącego działalność gospodarczą i uzyskującego z tego faktu określone dochody, uiszczenie podatku akcyzowego w kwocie ponad 6000 zł mogło spowodować znaczne szkody.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak postanowieniu.