Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie wyrokiem z 25 września 2018 r., sygn. akt III SA/Lu 256/18 na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r., poz. 329 ze zm., dalej: p.p.s.a.) po rozpoznaniu skargi B. S.A. z/s w B. uchylił decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Lublinie z 5 marca 2018 r. oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.
Dyrektor Izby Administracji Skarbowej w Lublinie w złożonej skardze kasacyjnej zaskarżył wyrok WSA w całości. Od skargi kasacyjnej został uiszczony wpis sądowy w wysokości 250 zł.
W piśmie z 23 listopada 2022 r. pełnomocnik organu oświadczył, że cofa skargę kasacyjną od powyższego wyroku WSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Strona, która wniosła skargę kasacyjną może ją cofnąć (art. 60 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Podkreślić należy, że Naczelny Sąd Administracyjny na mocy art. 183 § 1 p.p.s.a. związany jest granicami skargi kasacyjnej, co oznacza, że wiąże go "brak" skargi kasacyjnej, czyli stan po jej cofnięciu. Wynikająca z art. 183 § 1 p.p.s.a. zasada dyspozycyjności sprawia, że cofnięcie skargi kasacyjnej jest dopuszczalne i to bez zgody strony przeciwnej. Cofnięcie skargi kasacyjnej skutkuje wydaniem przez sąd postanowienia o umorzeniu postępowania (art. 161 § 1 pkt 1 w zw. z art. 193 p.p.s.a.). Natomiast na mocy art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd ma obowiązek zwrócić stronie cały uiszczony wpis od pisma cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 60 i art. 161 § 1 pkt 1 w związku z art. 193 p.p.s.a. oraz art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. postanowił jak w sentencji.