Uzasadnienie
Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Ł. odrzucił skargę K. Sp. z o.o. w Ł. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji przyjął, że skarga na powyższą decyzję, złożona w dniu 28 lipca 2014 r., została wniesiona z uchybieniem terminu. Zaskarżona decyzja została doręczona Spółce w trybie zastępczym dniu 24 czerwca 2014 r., tj. z upływem 14 dnia pozostawienia jej w urzędzie pocztowym, co oznacza, że 30-dnowy termin do wniesienia skargi zakończył swój bieg w dniu 24 lipca 2014 r. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru tej decyzji wynika, że przesyłka była dwukrotnie awizowana – w dniach 10 i 18 czerwca 2014 r., po czym – wskutek jej niepodjęcia – została skierowana przez urząd pocztowy do zwrotu w dniu 25 czerwca 2014 r. celem przekazania nadawcy. Na zwrotnym potwierdzeniu odbioru znajduje się adnotacja "adresat nie odebrał".
Z kolei z dowodu "Śledzenie przesyłek" wynika, iż w dniu 10 czerwca 2014 r. przesyłka była awizowana o godzinie 16:29. Bez znaczenia w tym kontekście pozostaje okoliczność, że przesyłka zawierająca zaskarżoną decyzję została faktycznie wydana spółce w urzędzie pocztowym w dniu 26 czerwca 2014 r. Jak wyjaśnił pracownik urzędu pocztowego, sporną przesyłkę, pomimo skierowania jej w systemie do zwrotu nadawcy w dniu 25 czerwca 2014 r. w związku z nieodebraniem w terminie, wydano skarżącej na jej prośbę. Innymi słowy, przesyłka została wycofana z procedury zwrotu nadawcy. Powyższe tłumaczy rozbieżność miedzy zapisem co do daty zwrotu przesyłki do organu podatkowego na zwrotnym potwierdzeniu odbioru i internetowym wydruku. Wyjaśnienia te są, zdaniem WSA, logiczne i uprawdopodobniają okoliczności, w jakich doszło do wydania przesyłki.
Reasumując, skuteczne doręczenie przesyłki zawierającej zaskarżoną decyzję nastąpiło w trybie zastępczym w dniu 24 czerwca 2014 r. i to od tej daty rozpoczął 30-dniowy bieg termin do wniesienia skargi. W konsekwencji, skarga wniesiona po tym terminie (28 lipca 2014 r.) podlegała odrzuceniu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia złożyła K. Sp. z o.o. w Ł., wnosząc o jego uchylenie i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz zwrot kosztów postępowania według norm przepisanych.
Zaskarżonemu postanowieniu zarzuciła naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy, tj. art. 53 § 1 i art. 58 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) przez niezgodnie z prawem przyjęcie przez Sąd I instancji, że wniesienie w dniu 28 lipca 2014 r. przez skarżącą skargi nastąpiło po terminie z przepisu art. 53 § 1 p.p.s.a. i poprzez niewłaściwe przez to zastosowanie przepisu art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
Kasator zarzucił ponadto naruszenie art. 144, 150 § 1a zd. 1 i § 2 w zw. z art. 151 ustawy z dnia 289 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2015 r. poz. 613; dalej: o.p.) i art. 233 § 1, art. 277, 244, 245 ustawy z dnia 17 listopada 1964 r. Kodeks postępowania cywilnego (Dz. U. z 2014 r. poz. 101 ze zm.; dalej: k.p.c.) w zw. z art. 106 § 3 i § 5 p.p.s.a. oraz przepisów art. 133 § 1, art. 141 § 4 w zw. z art. 166 p.p.s.a.
W obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej przedstawiono argumenty na poparcie zarzutów.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
W myśl art. 183 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi i z urzędu bierze pod rozwagę nieważność postępowania, która zachodzi w przypadkach wymienionych enumeratywnie w § 2 ww. przepisu. Naczelny Sąd Administracyjny jest związany podstawami skargi kasacyjnej i orzeka w zakresie określonym zarzutami podniesionymi w ramach tych podstaw kasacyjnych. Zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego zarzutami kasacyjnymi ma zastosowanie także w sprawach podlegających rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym.
Zgodnie z art. 53 § 1 w zw. z art. 54 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie za pośrednictwem organu, którego działanie jest przedmiotem skargi. W przypadku wniesienia skargi do organu właściwego po upływie tego terminu, podlega ona odrzuceniu, stosownie art. 58 § 1 pkt 2 tej ustawy.
Kwestią sporną w niniejszej sprawie jest data prawidłowego doręczenia skarżącemu przesyłki, zawierającej decyzję organu II instancji, od której to daty liczony jest termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, Sąd I instancji prawidłowo ustalił powyższą datę w oparciu o zwrotne potwierdzenie odbioru decyzji Dyrektora Izby Celnej w Ł. z dnia [...] czerwca 2015 r., wydruk ze strony internetowej "Śledzenie przesyłek" oraz wyjaśnień pracownika urzędu pocztowego. Wszystkie te dowody wskazują jednoznaczne, że do doręczenia spornej przesyłki doszło – w trybie art. 150 o.p. Przesyłkę awizowano dwukrotnie w dnia 10 i 18 czerwca 2014 r., umieszczając stosowne zawiadomienie w oddawczej skrzynce pocztowej adresata (Poczta Polska S.A. UP Ł. pismem z dnia 18 maja 2015 r. sprostowała ten fakt, podając, że listonosz faktycznie pozostawił przesyłkę w drzwiach siedziby spółki). Rozbieżność między ZPO a internetowym systemem śledzenia przesyłek co do daty pozostawienia powtórnego awizo została wyjaśniona w piśmie pracownika Poczty Polskiej z dnia 30 kwietnia 2015 r., w którym stwierdzono, iż faktycznie przesyłka została powtórnie awizowana w dniu 18 czerwca 2014 r. Po wyjaśnieniu przez Sąd tych okoliczności, ani data, ani miejsce pozostawienia zawiadomień nie budzą wątpliwości, co pozwala stwierdzić, że doręczenie zaskarżonej decyzji nastąpiło zgodnie z przepisami Ordynacji podatkowej.
Zatem termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 25 czerwca 2014 r., zaś ostatnim dniem tego terminu był 24 lipca 2014 r. Jednocześnie zgodzić należy się z Sądem I instancji, że wobec prawidłowego doręczenia (w trybie zastępczym) zaskarżonej decyzji, bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi pozostaje fakt późniejszego odebrania decyzji. W tych okolicznościach, odrzucenie skargi wniesionej 28 lipca 2014 r., czyli po upływie terminu określonego w art. 53 § 1 p.p.s.a. było prawidłowe.
W ocenie NSA, Sąd I instancji bardzo szczegółowo i wnikliwie przeanalizował cały zebrany w sprawie materiał dowodowy w kwestii doręczenia spornej przesyłki, zarówno pochodzący od strony, jak i organu podatkowego, w tym pisemne wyjaśnienia Poczty Polskiej. Odniósł się do tych wszystkich okoliczności i zgodnie z art. 141 § 4 p.p.s.a uzasadnił swoje rozstrzygnięcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sad Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 182 § 1 i § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.