Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie wyrokiem z 7 lutego 2019 r., sygn. akt I SA/Kr 1269/18 oddalił skargę [...] na decyzję Zakładu Ubezpieczeń Społecznych z 4 września 2018 r. Nr [...], w przedmiocie odmowy umorzenia należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne.
Sąd I instancji orzekał w następującym stanie faktycznym sprawy.
[...] – dalej: skarżąca, strona lub wnioskodawczyni – wniosła o umorzenie należności z tytułu składek na ubezpieczenie zdrowotne osoby ubezpieczonej będącej równocześnie płatnikiem tych składek za okres październik 2013r., grudzień 2013r., od lutego 2014r. do grudnia 2015r., od września 2016r. do kwietnia 2018r. w łącznej kwocie [...] zł, w tym z tytułu: składek – [...] zł
W uzasadnieniu strona wskazała, że z wyjątkiem emerytury, nie posiada obecnie ani nie posiadała w dacie powstania należności żadnych dochodów. Od czasu operacji (mastektomia z uwagi na złośliwy nowotwór piersi) musiała całkowicie ograniczyć działalność zawodową. Nadal figuruje jako osoba prowadząca działalność gospodarczą mimo nieuzyskiwania z niej dochodów, gdyż jest to dla niej jedyna forma kontaktu z ludźmi. Wnioskodawczyni liczy się z nawrotem choroby. Miesięcznie ponosi wydatki (czynsz, prąd, gaz, telefon) w wysokości ok. [...] zł, a leki kosztują ją ok. 250 zł miesięcznie. Na utrzymanie pozostaje jej od 500 do 600 zł, czasem pożycza pieniądze od wnuków.
ZUS ustalił, że wnioskodawczyni figuruje jako płatnik składek od co najmniej 1 stycznia 1999r. do nadal. Według informacji z Centralnej Ewidencji Działalności Gospodarczej prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie działalności prawniczej pod nazwą [...]. Według przedłożonych przez wnioskodawczynię zeznań podatkowych PIT-36 z prowadzonej działalności gospodarczej osiągnęła w 2015r. przychód w wysokości [...] zł i stratę w wysokości [...] zł; w 2016r. przychód zerowy i stratę w wysokości [...] zł; w 2017r. przychód w wysokości 2.600 zł i dochód w wysokości [...] zł. Obecnie z prowadzonej działalności nie uzyskuje dochodu, a jedynym jej źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł netto).
Z kolei od 1 lipca 2000r. strona pobiera świadczenie emerytalne, którego wysokość wynosi [...] zł brutto, dodatek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł, ze świadczenia nie są dokonywane potrącenia, wysokość świadczenia netto wynosi [...] zł. Skarżąca jest stanu wolnego i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Wysokość miesięcznych wydatków ponoszonych z tytułu opłat eksploatacyjnych określiła ona na 400 zł, z tytułu czynszu na [...] zł, natomiast z tytułu kosztów związanych z leczeniem na 300 zł. Do wniosku skarżąca przedłożyła decyzję w sprawie podatku za 2018r. od nieruchomości położonej przy ul. [...], podatek został ustalony dla 7 osób będących wspólnikami nieruchomości (w tym strony) w kwocie [...] zł rocznie, a kwartalna wysokość rat wynosi 624 zł. Strona nie posiada zaległości z tytułu podatku VAT i PIT. We wniosku podała, że na utrzymanie miesięcznie zostaje jej od 500 do 600 zł, czasem pożycza pieniądze od wnuków.
Skarżąca nie pobiera zasiłku z pomocy społecznej jak również nie korzysta z innych form pomocy ze strony państwa. Strona jest współwłaścicielką w 1/7 części lokalu przy ul. [...] o pow. 9 m2 (w którym prowadzi działalność gospodarczą). Według natomiast ustaleń ZUS, jest ona współwłaścicielką w 1/7 części lokalu użytkowego przy [...] o powierzchni 107,40 m2 (KW nr [...]) wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości gruntowej. Nie posiada majątku ruchomego w postaci środków transportu. Z innych składników mienia ruchomego wskazała telewizor, pralkę i lodówkę o łącznej wartości [...] zł. Strona posiada środki pieniężne na rachunku bankowym w kwocie [...] zł.
ZUS podkreślił, że odnośnie sytuacji zdrowotnej strona podała, że jest po mastektomii (złośliwy nowotwór piersi), ma chory staw biodrowy (po operacji), posiada nadciśnienie oraz chorobę zwyrodnieniową kręgosłupa. Z uwagi na zły stan zdrowia nie jest w stanie pracować. Do wniosku skarżąca przedłożyła obszerną dokumentację medyczną. Strona. pozostaje w stałym leczeniu w Poradni Onkologicznej Kliniki (rozpoznanie-rak piersi lewej, stan po mastektomii, chemioterapii, radioterapii, immunoterapii, hormonoterapia letrozol w trakcie).
Zdaniem ZUS w sprawie nie można stwierdzić, aby okoliczności, o których mowa w art. 28 ust. 3 pkt 3, 5 lub 6 ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych (Dz.U. z 2017 r., poz. 1778 ze zm.; dalej: usus), zaistniały w przypadku strony. Naczelnik urzędu skarbowego lub komornik sądowy nie stwierdził braku majątku, z którego można prowadzić egzekucję. Zaległości na koncie wnioskodawczyni nie są objęte postępowaniem egzekucyjnym. W konsekwencji żaden organ egzekucyjny nie mógł wypowiedzieć się co do ściągalności długu składkowego. Strona nie jest całkowicie pozbawiona źródła dochodu. Cały czas prowadzi działalność gospodarczą. Aktualnie z tego tytułu nie uzyskuje żadnych dochodów jednakże posiada dodatkowe źródło dochodu w postaci świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł netto. Strona posiada składnik majątkowy, z którego można prowadzić skuteczną egzekucję, tj. świadczenie emerytalne.
Z uwagi na okres wymagalności zobowiązania składkowego ZUS może w dalszym ciągu, bądź w ramach własnych uprawnień bądź za pośrednictwem innego organu egzekucyjnego przystąpić do egzekwowania należności na zasadach określonych w ustawie o postępowaniu egzekucyjnym w administracji bądź w przepisach o egzekucji sądowej, dokonując zajęcia świadczenia emerytalnego. W toku ewentualnie podejmowanych działań egzekucyjnych uzyska się kwoty, które pokryją nie tylko powstałe koszty egzekucyjne, ale również będą systematyczne zmniejszały zadłużenie względem ZUS.
Ponadto wnioskodawczyni jest współwłaścicielką w 1/7 części nieruchomości, na której może dokonać on zabezpieczenia spłaty należności składkowych. Nieruchomość ta może stanowić przedmiot zabezpieczenia hipotecznego należności z tytułu składek na ubezpieczenia.
ZUS podniósł, że wnioskodawczyni nie wykazała, iż spłata zadłużenia pozbawi ją możliwości zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Ponadto pomimo trudnej sytuacji finansowej nie korzysta ona z pomocy społecznej, ani innych dostępnych form pomocy ze strony państwa przeznaczonej dla osób nie posiadających środków na zaspokojenie niezbędnych potrzeb egzystencjalnych. Zatem strona nie postrzega swojej sytuacji na tyle tragicznie aby korzystać z tego typu form pomocy w zakresie zaspokajania podstawowych potrzeb życiowych. Jak podał organ wnioskodawczyni posiada również 1/7 udziału w majątku nieruchomym w postaci lokalu użytkowego.
Biorąc pod uwagę sytuację finansową oraz wysokość posiadanego zadłużenia, niewątpliwie brak jest możliwości ze strony wnioskodawczyni spłaty zadłużenia jednorazowo. Istnieje jednak możliwość jego spłaty w dłuższym okresie czasu poprzez dokonywanie dobrowolnych wpłat bądź w ratach dostosowanych do możliwości płatniczych strony.
Zdaniem ZUS strona nie wykazała, że poniosła straty materialne w wyniku klęski żywiołowej lub innego nadzwyczajnego zdarzenia powodujących, że opłacenie należności z tytułu składek mogłoby pozbawić ją możliwości dalszego prowadzenia działalności. Nie przedstawiła żadnych dokumentów na potwierdzenie zaistnienia ww. zdarzeń.
ZUS wyjaśnił, że nie kwestionuje sytuacji zdrowotnej wnioskodawczyni, która została w pełni udokumentowana. Problemy zdrowotne nie wpływają na wysokość uzyskiwanego przez stronę dochodu, którym jest świadczenie emerytalne, charakteryzujące się regularnością wypłat niezależnie od stanu zdrowia. Ponadto, cały czas strona wykazuje aktywność zawodową prowadząc działalność gospodarczą.
Uzasadniając oddalenie skargi strony na powyższą decyzję WSA w Krakowie podkreślił, że w sprawie nie zaistniał żaden z przypadków stanowiących o możliwości uznania całkowitej nieściągalności należności od skarżącej. ZUS prawidłowo wskazał, że wobec skarżącej nie została spełniona żadna z przesłanek określonych w art. 28 ust. 3 pkt 1-6 u.s.u.s.
Sąd I instancji wskazał, że skarżąca jest osobą aktywną zawodowo, nie jest pozbawiony źródeł dochodu. Strona nadal prowadzi pozarolniczą działalność gospodarczą w zakresie działalności prawniczej pod nazwą [...]. I to w ramach właśnie tej działalności nie wywiązywała się ona z obowiązku opłacania składek na ubezpieczenie zdrowotne i w ten sposób stała się dłużnikiem ZUS, który naliczył odsetki od nieopłaconych w terminie należności. Według przedłożonych przez skarżącą zeznań podatkowych PIT-36 z prowadzonej działalności gospodarczej osiągnęła w 2015r. przychód w wysokości [...] zł i stratę w wysokości [...] zł; w 2016r. przychód zerowy i stratę w wysokości [...] zł; w 2017r. przychód w wysokości [...] zł i dochód w wysokości [...] zł. Według jej oświadczenia, aktualnie z prowadzonej działalności nie uzyskuje dochodu., a jedynym jej źródłem dochodu jest świadczenie emerytalne w wysokości [...] zł brutto ([...] zł netto).
Pobiera także dodatek pielęgnacyjny w kwocie [...] zł. Ponadto skarżąca jest stanu wolnego i prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Miesięcznie ponosi wydatki z tytułu opłat eksploatacyjnych w kwocie 400 zł, z tytułu czynszu w kwocie [...] zł, natomiast z tytułu kosztów związanych z leczeniem w kwocie 300 zł. Skarżąca nie posiada majątku ruchomego w postaci środków transportu. Strona posiada środki pieniężne na rachunku bankowym w kwocie [...] zł. Skarżąca nie pobiera zasiłku z pomocy społecznej jak również nie korzysta z innych form pomocy ze strony państwa. Skarżąca nie figuruje w ewidencji MOPS. Z ustaleń faktycznych wynika także, że skarżąca jest współwłaścicielką w 1/7 części lokalu użytkowego przy [...] o powierzchni 107,40 m2 wraz z udziałem we współwłasności nieruchomości gruntowej. Powyższe potwierdza decyzja w sprawie podatku za 2018r. od nieruchomości położonej przy ul. [...], podatek został ustalony dla 7 osób będących wspólnikami nieruchomości (w tym skarżącej) w kwocie [...] zł rocznie, a kwartalna wysokość rat wynosi [...] zł.
W ocenie WSA skarżąca posiada stałe źródło dochodu (emeryturę) jak również dysponuje majątkiem w postaci udziału w nieruchomości, co powoduje, że w jej sytuacji nie można stwierdzić wystąpienie całkowitej nieściągalności należności składkowych. Zaległości figurujące na koncie skarżącej nie są objęte postępowaniem egzekucyjnym. Analiza sytuacji skarżącej pozwala wysnuć wniosek, że źródłem "kłopotów" finansowych skarżącej jest prowadzona przez nią działalność gospodarcza w formie kancelarii adwokackiej. Skarżąca zatem powinna rozważyć, zasadność kontynuowania tej działalności, która nie przynosi dochodów, a generuje konieczność zapłaty składek na ubezpieczenie zdrowotne.
Sąd podniósł, że całość zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego, tj. dokumenty złożone przez skarżącą oraz podniesione przez nią okoliczności, jak również dowody pozyskane przez ZUS we własnym zakresie. Organ prawidłowo ustalił stan faktyczny, podjął szereg czynności zmierzających do zgromadzenia kompletnego materiału dowodowego obrazującego stan majątkowy i zdrowotny skarżącej. Oceniając sytuację materialną w kontekście przesłanki określonej w § 3 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia, w toku postępowania ustalono, że skarżąca dysponuje stałym źródłem dochodu w postaci emerytury w wysokości [...] zł brutto (netto [...] zł plus dodatek pielęgnacyjny w wysokości [...] zł). Zestawiając powyższe dochody z ponoszonymi wydatkami sytuacja skarżącej jest trudna, lecz nie uzasadnia przyjęcia, że opłacenie należności z tytułu składek pozbawiłoby skarżącą zaspokojenia niezbędnych potrzeb życiowych. Jak bowiem skarżąca sama oświadczyła, na utrzymanie miesięczne pozostaje jej od 500 do 600 zł. Ponadto posiada środki pieniężne na rachunku bankowym w kwocie [...] zł. W tym miejscu należy także wskazać, że skarżąca w dniu 3 października 2018r. wpłaciła na poczet przedmiotowych zaległości kwotę [...] zł. Jakkolwiek skarżąca uważa w badanym okresie swoją sytuację materialną za tragiczną, to jednak nie korzysta z pomocy społecznej.
Sąd podniósł, że ZUS wyjaśnił stronie zasadność przesłanek, którymi kierował się przy załatwianiu sprawy, co znalazło wyraz w rzeczowym uzasadnieniu decyzji. ZUS podjął wszelkie niezbędne kroki do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienia sprawy przy uwzględnieniu interesu społecznego i słusznego interesu obywatela. W sprawie został w sposób wyczerpujący zebrany i rozpatrzony cały materiał dowodowy, co znalazło odzwierciedlenie w obszernych i rzeczowych motywach rozstrzygnięcia. Zaskarżona decyzja nie narusza art. 7 i art. 10 § 1 k.p.a.
WSA odnosząc się do kwestii przyczyn powstania zadłużenia w kontekście przesłanki z § 3 ust. 1 pkt 2 rozporządzenia należy zauważyć, że skarżąca prowadząc działalność gospodarczą powinien była liczyć się z obowiązkiem uiszczania składek na ubezpieczenia zdrowotne. Niedopuszczalne jest przy tym przenoszenie niedogodnych dla podmiotu podejmującego działalność gospodarczą konsekwencji na ZUS.
[...] wniosła skargę kasacyjną od powyższego wyroku domagając się jego uchylenia w całości i przekazanie sprawy WSA w Krakowie jak również przeprowadzenia dowodu z PIT-18.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucono naruszenie:
- 1. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez mechaniczne potarzania sprzecznych z rzeczywistym stanem rzeczy ustaleń ZUS iż pobierana przeze mnie emerytura wynosi netto [...] zł Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżący kasacyjnie organ przedstawił w uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
2.nieprawidłowść przeprowadzonego postępowania przez przyjęcie, że nie korzystanie z pomocy społecznej albo innych form pomocy ze strony państwa pomimo trudnej sytuacji materialnej, życiowej skarżącej byłoby dowodem świadczącym o jej ubóstwie, a tak, to nie jest takim dowodem mimo, że skarżąca podnosi, że brak środków do życia także brak pieniędzy na zakup leków wymusza korzystanie z pomocy wnuków;
- 3. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez brak reakcji ze strony WSA na zaliczenie przez ZUS zapłaconej przez skarżącą kwoty [...] jako bieżącego zadłużenia na rzecz zadłużenia z 2013 r. które jest ewidentnie przedawnione a Sąd uwzględnia taki fakt z urzędu;
- 4. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez obrazę prawa materialnego z powodu braku stwierdzenia zarówno przez ZUS jak i WSA w Krakowie, że zadłużenie z 2013 r., jest przedawnione
- 5. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez bezkrytyczne powtarzania za ZUS, że ujawnione przez skarżącą kasacyjnie środki są jej oszczędnościami, gdy faktycznie prowadzenie takiego konta jest jej obowiązkiem zawodowym i kwoty na tym koncie są to pieniądze nie skarżącej lecz jej klientów, bo po to prowadzi się takie konta
- 6. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez powtarzanie za ZUS, że kwota [...] zł miesięcznie jako jedyne źródło utrzymania wystarczy na utrzymanie, szczególnie nabywanie lekarstw/ich brak spowoduje jeszcze szybszy zgon niż jest pisany skarżącej przy złośliwym nowotworze i zapłatę zadłużenia
- 7. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez przyjęcie, że skoro powstały zaległości w płatnościach to należy natychmiast przerwać działalność zawodową, podczas gdy przy tego rodzaju działalności nie da się tego uczynić z dnia na dzień, skarżąca nie prowadzi zakładu szewskiego;
- 8. nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez przyjęcie, że dla ZUS jest obojętne, co było przyczyną powstania zaległości, mimo, że jest oczywiste, że powstałe one wraz z bezradnością, wynikającą z ciężkiej choroby
- 9. naruszenie prawa materialnego tj. § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki Pracy i Polityki Społecznej z 3 lipca 2003 r., poprzez nie umorzenie zaległych składek wraz z odsetkami, mimo wykazano, że opłacenie składek pozbawi skarżącą możliwości zaspokojenia podstawowych potrzeb życiowych, a także przez nie umorzenie tych składek mimo zaistnienia i udowodnienia przewlekłej choroby skarżącej złośliwy nowotwór piersi.
Argumentację na poparcie powyższych zarzutów skarżąca kasacyjnie przedstawiła w uzasadnieniu skargi kasacyjnej
Zakład Ubezpieczeń Społecznych w piśmie procesowym z 10 września 2019 r. wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej oraz zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.), a więc w tych granicach, jakie strona wnosząca ten środek odwoławczy sama nakreśli w ramach podstaw, o których mowa w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a., biorąc pod rozwagę z urzędu jedynie nieważność postępowania, której przesłanki określono w art. 183 § 2 p.p.s.a., a która nie zachodzi w niniejszej sprawie.
Wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, lecz uzasadnione jest odniesienie się jedynie do zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych. Na autorze skargi kasacyjnej ciąży zatem obowiązek konkretnego wskazania, które przepisy prawa materialnego zostały przez sąd naruszone zaskarżonym orzeczeniem, na czym polegała ich błędna wykładnia i niewłaściwe zastosowanie oraz jaka powinna być wykładnia prawidłowa i właściwe zastosowanie przepisu (art. 174 pkt 1 p.p.s.a.). Przy naruszeniu prawa procesowego należy wskazać przepisy tego prawa naruszone przez sąd i wpływ naruszenia na wynik sprawy tj. na treść orzeczenia (art. 174 pkt 2 p.p.s.a.). Naczelny Sąd Administracyjny nie jest uprawniony do uzupełniania, czy korygowania wadliwie postawionych zarzutów kasacyjnych. Nie może też samodzielnie ustalać podstaw, kierunków jak i zakresu zaskarżenia.
Wobec takich regulacji poza sporem winna pozostawać okoliczność, iż wywołane skargą kasacyjną postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie polega na ponownym rozpoznaniu sprawy w jej całokształcie, a uzasadnione jest odniesienie się do poszczególnych zarzutów przedstawionych w skardze kasacyjnej w ramach wskazanych podstaw kasacyjnych.
W rozpoznawanej sprawie Skarżąca oparła skargę kasacyjną na obu podstawach określonych w art. 174 pkt 1 i 2 p.p.s.a. tj. na naruszeniu prawa materialnego oraz naruszeniu przepisów postępowania. W związku z takim sformułowaniem podstaw kasacyjnych rozpatrzenia w pierwszej kolejności wymagają zawarte w skardze kasacyjnej zarzuty dotyczące naruszenia przepisów postępowania.
Zarzuty skargi kasacyjnej kwestionujące prawidłowość przeprowadzonego przez organy administracji postępowania dowodowego i dokonanych ustaleń stanu faktycznego, które zostały przyjęte za podstawę wyroku nie są oparte na usprawiedliwionych podstawach. W tym miejscu należy przypomnieć, że oparcie zarzutów skargi kasacyjnej na podstawie wskazanej w art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wymaga wykazania, w czym strona upatruje naruszenia konkretnych przepisów postępowania i uprawdopodobnienia, że tak określone uchybienie miało istotny wpływ na wynik sprawy. Nie jest wystarczające wskazanie okoliczności sprawy, poprzez użycie w każdym zarzucie skargi kasacyjnej sformułowania "nieprawidłowość przeprowadzonego postępowania przez (...)" tak jak to czyni auto skargi kasacyjnej. Prawidłowe podważanie ustaleń faktycznych należy upatrywać, poprzez wskazanie konkretnego naruszenia przepisów prawa procesowego. Niewłaściwe jest wskazanie samych okoliczności sprawy bez wymienienia żadnego z przepisów o charakterze procesowym, ani nie wskazania również na niezbędny element zarzutów procesowych, jakim jest istotny wpływ naruszenia na wynik sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny będąc związany zasadą dyspozycyjności nie może za stronę formułować zarzutów, czy domyślać się naruszenia przepisów jakich strona upatruje.
Zarzut naruszenia przepisu procedury w ramach podstawy kasacyjnej z art. 174 pkt 2 p.p.s.a. wymaga wskazania sposobu naruszenia tego przepisu i wpływu tego naruszenia na wynik sprawy. Inaczej zarzut taki wymyka się spod kontroli Sądu (por. wyrok NSA z 10 sierpnia 2010 r., sygn. akt II GSK 719/09, LEX nr 784298). Zarzuty sformułowanie w pkt 1-8 petitum skargi kasacyjnej okazały się bezskuteczne. Autor skargi kasacyjnej nie wskazał naruszenia jakichkolwiek przepisów prawa procesowego. W orzecznictwie podkreśla się, że jako podstawę kasacyjną należy wskazać konkretny przepis prawa i określić sposób jego naruszenia, ponieważ sąd kasacyjny nie powinien domyślać się intencji skarżącego i formułować za niego zarzutów pod adresem zaskarżonego wyroku (zob. uzasadnienie wyroku NSA z 22 lipca 2004 r., GSK 356/04, ONSAiWSA 2004/3, poz. 72).
Podkreślić należy, że skoro skarżący kasacyjnie nie zakwestionował skutecznie, ustaleń stanu faktycznego dokonanych w sprawie tym samym aby zarzut naruszenia prawa materialnego był skuteczny musi zostać oparty na wykazaniu, że sąd stosując przepis popełnił błąd subsumcji, czyli, że niewłaściwie uznał, iż stan faktyczny przyjęty w sprawie odpowiada stanowi faktycznemu zawartemu w hipotezie normy prawnej zawartej w przepisie prawa. Nie ma możliwości skutecznego powoływania się na zarzut niewłaściwego zastosowania prawa materialnego w sytuacji, gdy nie zakwestionowano skutecznie równocześnie ustaleń stanu faktycznego, na których oparto zaskarżone rozstrzygnięcie. Błędne zastosowanie przepisów materialnoprawnych zasadniczo pozostaje w ścisłym związku z ustaleniami stanu faktycznego sprawy i może być wykazane pod warunkiem wcześniejszego obalenia tych ustaleń czy też dowiedzenia ich wadliwości. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 7 października 2020 r., sygn. akt I GSK 2145/19).
Ustaleń faktycznych nie można zwalczać w drodze zarzutów sformułowanych w ramach podstawy, o której mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a. (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 23 września 2020 r., sygn. akt I FSK 60/18).
Natomiast, gdy skarżący kasacyjnie podnosi zarzut błędnej wykładni określonego przepisu prawa, wówczas winien wskazać, na czym polega błędna wykładnia przepisu prawa i jaka, jego zdaniem, powinna być prawidłowa wykładnia tego przepisu, bo tylko wtedy Naczelny Sąd Administracyjny może odnieść się do tak postawionego zarzutu.
W uzasadnieniu skargi kasacyjnej brak jest jakiejkolwiek argumentacji wskazującej, jaka powinna być prawidłowa wykładnia § 3 ust. 1 rozporządzenia Ministra Gospodarki, Pracy i Polityki Społecznej z 31 lipca 2003 r. oraz w czym przejawia się błąd wykładniczy przedmiotowego przepisu.
Reasumując zarzuty sformułowane przez autora skargi kasacyjnej nie mogły podważyć prawidłowości dokonanej przez Sąd I instancji oceny legalności zaskarżonej decyzji.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. oddalił skargę kasacyjną.