Uzasadnienie
Syqn.akt l GSK190/11
Wyrokiem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Sz. oddalił skargą S. Ch. na decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Sz. w przedmiocie podatku akcyzowego.
Sąd I instancji orzekł w następującym stanie faktycznym i prawnym: W dniu [...] października 2008 r. S. Ch. złożył Naczelnikowi Urzędu Celnego w Sz. deklarację uproszczoną AKC-U dotyczącą nabycia wewnątrzwspólnotowego, którego przedmiotem był samochód osobowy marki [...] rok produkcji 1994, o numerze nadwozia [...] wyposażony w silnik o pojemności skokowej [...] cm3. W deklaracji tej podatnik, jako podstawę obliczenia podatku, zadeklarował kwotę 2.748 zł, natomiast zobowiązanie podatkowe w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego samochodu osobowego w kwocie 374 zł. Z tą deklaracją podatnik przedstawił między innym sporządzone w języku niemieckim: umowę sprzedaży z dnia [...] października 2008 r., dokument pojazdu [...] oraz zaświadczenie o przeprowadzonym badaniu technicznym pojazdu nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. wraz z dokumentem identyfikacyjnym pojazdu. Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. - na podstawie art. 82 a ust.1 ustawy o podatku akcyzowym - wezwał podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania na kwotę 5.285 zł poprzez złożenie korekty uproszczonej deklaracji nabycia wewnątrzwspólnotowego lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie wysokości podstawy opodatkowania w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego.
W odpowiedzi na wezwanie organu, podatnik - jako uzasadnienie niskiej ceny nabycia pojazdu - pisemnie oświadczył, że zakupiony przez niego samochód był w złym stanie technicznym uniemożliwiającym dalszą jazdę, wymagał naprawy oraz posiadał duży przebieg, stąd jego niska wartość. Do pisma podatnik dołączył wystawiony przez firmę [...] rachunek uproszczony nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r., potwierdzający dokonanie w samochodzie naprawy oraz zlecenie od klienta nr [...] z dnia [...] listopada 2008 r. Dokumenty były wystawione na nazwisko Ch. S. jako nabywca usług i zlecający naprawy. Podatnik wskazał w oświadczeniu, że dokonał, poza naprawą sprzęgła, także innych napraw, tj. silnika elektrycznego, fotela kierowcy, zalania płynem celem próby sprzęgła, dokonał regulacji wolnych obrotów oraz zakupił akumulator i inne drobne rzeczy; pojazd do
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn.akt l GSK190/11 naprawy podatnik transportował do warsztatu na lawecie, co zwiększyło poniesione koszty o kwotę 400 zł w kraju oraz 1500 zł za przywóz samochodu z miejsca zakupu za granicą do kraju. Ponadto, podatnik wskazał, że pojazd miał duży przebieg, tj. 224 tys. km. Z tych przyczyn, podatnik uznał, że kwoty wskazane w deklaracji AKC-U są prawidłowe i nie złożył korekty deklaracji. W tej sytuacji, Naczelnik Urzędu Celnego w Sz. uznał, że podatnik zaniżył podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym oraz kwotę należnego podatku i dnia [...] listopada 2008 r. wszczął z urzędu postępowanie podatkowe mające na celu określenie wysokości zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego tego pojazdu, a po jego przeprowadzeniu, decyzją z dnia [...] grudnia 2008 r. nr [...] określił S. Ch. podstawę opodatkowania podatkiem akcyzowym w wysokości 5.285 zł oraz kwotę tego podatku w wysokości 719 zł.
Po rozpatrzeniu odwołania Dyrektor Izby Celnej w Sz. decyzją z dnia [...] lipca 2009 r. nr [...] uchylił w całości decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] listopada 2008 r. i orzekł co do istoty sprawy, tj. określił podatnikowi zobowiązanie w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 589 zł. Decyzja ta została zaskarżona skargą przez podatnika do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Sz., który wyrokiem z dnia 1 grudnia 2009 r., sygn. akt ISA/Sz 658/09 uchylił zaskarżoną decyzję organu odwoławczego. Wyrok ten z dniem 28 stycznia 2010 r. stał się prawomocny.
Dyrektor Izby Celnej w Sz. decyzję z dnia [...] czerwca 2010 r. uchylił decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w Sz. z dnia [...] lutego 2008 r. i orzekł co do istoty sprawy poprzez określenie podatnikowi zobowiązania w podatku akcyzowym z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 540 zł.
Dyrektor Izby Celnej w Sz. - odwołując się do przepisów art. art. 4 ust. 1 pkt 5, art. 2 pkt 1 i pkt 11, art.3 ust. 2, art. 80 ust. 1 i ust. 2 ustawy o podatku akcyzowym - wskazał, że sprawie obowiązek podatkowy powstał w dniu [...] października 2008 r. (data nabycia pojazdu). Zgodnie z dyspozycją art. 82 ust. 3 ustawy, w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego podstawą opodatkowania jest kwota, jaką nabywca obowiązany jest zapłacić. Jest to przepis szczególny odnoszący się do nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodów osobowych. Ustawodawca w przepisie tym wskazał, iż aby określić podstawę opodatkowania należy znać kwotę jaką podatnik obowiązany był zapłacić za samochód w związku z jego nabyciem. Przepis ten koresponduje z art. 10 ust. 1 pkt 2 ustawy o
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn. akt ł GSK190/11 podatku akcyzowym, zgodnie z którym podstawą opodatkowania jest kwota jaką nabywca jest obowiązany zapłacić za wyroby akcyzowe w przypadku nabycia wewnątrzwspólnotowego. Stosownie do art.10 ust. 5 ustawy, jeżeli nie można określić kwoty podstawy opodatkowania, to jej wysokość ustala się na podstawie przeciętnych cen stosowanych w danej miejscowości lub na rynku krajowym w obrocie wyrobami akcyzowymi tego samego rodzaju w dniu powstania obowiązku podatkowego, pomniejszonych o kwotę podatku od towarów i usług oraz kwotę akcyzy. S. Ch. zadeklarował podstawę opodatkowania podatku akcyzowego w kwocie 2.748 zł, zastosował stawkę akcyzy w wysokości 13,6%. Organ odwoławczy wskazał, że zgodnie z treścią art. 82a ust. 4 ustawy, średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy.
Wobec tego, że podstawa opodatkowania wskazana w deklaracji AKC-U znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu, a podatnik wezwany do jej podwyższenia,nie podwyższył tej wartości Dyrektor Izby Celnej w Sz. określając prawidłową wysokość podstawy opodatkowania dla samochodu osobowego marki [...], przyjął wycenę korzystniejszą dla podatnika, tj. wg programu Eurotax i jako podstawę do zmniejszenia średniej wartości pojazdu przyjął przeciętny stan techniczny. Następnie, organ odwoławczy dokonał odliczenia kosztów części samochodowych i koszt naprawy sprzęgła, które udokumentował podatnik rachunkiem, korekty z tytułu pierwszej rejestracji i związaną z przebiegiem co skutkowało ustaleniem średniej wartości rynkowej samochodu w wysokości 5500 zł. Nie uwzględniono kosztów transportu jako nie związanych ze stanem technicznym pojazdu nie udokumentowanych kosztów wymiany fotela. Wartość ta zawierała podatek o towarów i usług oraz podatek akcyzowy.
Dla określenia wysokości zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego przedmiotowego samochodu osobowego w prawidłowej wysokości, Dyrektor Izby Celnej w Sz., na podstawie art. 10 ust. 5 i art. 82a ust. 2 i 4 ustawy o podatku akcyzowym, dokonał obliczenia podstawy opodatkowania i określił ją na kwotę 3.968 zł. Wskazana przez podatnika wysokość podstawy opodatkowania w kwocie 2.748 zł, według Dyrektora Izby Celnej w Sz., bez uzasadniającej przyczyny znacznie odbiegała od wartości rynkowej tego samochodu. Różnica ta wynosiła 44,4%. Wartość rynkową pojazdu ustalono bowiem w kwocie 3.968
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn. akt I GSK190/11 zł po pomniejszeniu o kwotę podatku VAT, podatku akcyzowego oraz koszty zakupu nowych części wymiany sprzęgła. Następnie, Dyrektor Izby Celnej w Sz. określił wysokość zobowiązania podatkowego z tytułu nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego w kwocie 540 zł.
Oddalając skargę S. Ch. Sąd I Instancji podkreślił,że istotą sporu w niniejszej sprawie jest kwestia podstaw prawnych weryfikowania przez organy podatkowe deklarowanej przez podatnika podstawy opodatkowania akcyzą wewnątrzwspólnotowego nabycia używanych samochodów osobowych, a w szczególności, czy może być nią przepis art. 10 ust. 5 oraz art. 82a ustawy z dnia 23 stycznia 2004 r. o podatku akcyzowym (Dz. U. Nr 29 poz. 257 ze zm. - dalej u.p.a.), a nadto kwestia oceny stanu technicznego samochodu, tj. okoliczności wpływających na obniżenie ceny w stosunku do ceny rynkowej samochodu, podnoszonych przez podatnika: złego stanu technicznego zakupionego pojazdu uniemożliwiającego jazdę, konieczności dokonania napraw oraz duży przebieg, poniesienie kosztów transportowania, rok produkcji samochodu.
Wskazał, że zgodnie z przepisem art. 82a ust. 1, jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju albo nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny, znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. W razie nieudzielenia odpowiedzi, niedokonania zmiany wysokości podstawy opodatkowania lub niewskazania przyczyn, które uzasadniają podanie jej wysokości znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej określi wysokość podstawy opodatkowania (ust. 2). Jeżeli wysokość podstawy opodatkowania ustalona z uwzględnieniem opinii biegłego odbiega co najmniej o 33 % od zadeklarowanej podstawy opodatkowania, koszty opinii biegłego lub biegłych ponosi podatnik (ust. 3).
Średnią wartością rynkową samochodu osobowego jest wartość ustalana na podstawie notowanej na rynku krajowym, w dniu powstania obowiązku podatkowego, średniej ceny zarejestrowanego na terytorium kraju samochodu osobowego tej samej marki, modelu, rocznika oraz - jeżeli jest to możliwe do ustalenia - z tym samym wyposażeniem i o przybliżonym stanie technicznym, co nabyty na terytorium kraju lub nabyty wewnątrzwspólnotowo samochód osobowy (ust.4). Celem wprowadzenia tej regulacji było umożliwienie organom podatkowym oraz
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn. akt I GSK190/11 organom kontroli skarbowej korygowania podstawy opodatkowania podatkiem akcyzowym, gdyż w praktyce bardzo częste były sytuacje, w których podana przez podatników wysokość podstawy opodatkowania nie odzwierciedlała rzeczywistej wartości rynkowej pojazdu. Przy czym, sam ustawodawca dopuszcza możliwość odstępstwa od ceny rynkowej ceny nabytego wewnątrzwspólnotowego samochodu, co wynika jasno z art. 82a ust. 1 u.p.a. Tylko znaczne odstępstwo od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego uzasadnia podjęcie czynności, o których mowa w art. 82a ust. 2 u.p.a. -jednakże ten tryb nie zwalnia organu od uwzględnienia przy ustalaniu średniej wartości rynkowej tych okoliczności, podnoszonych przez stronę -uzasadnionych stosownie do art. 82a ust. 1 u.p.a. i zweryfikowanych przez organ w postępowaniu stosownie do art. 82a ust. 4 u.p.a.
Mając na uwadze powyższe uregulowania oraz uwzględniając, że w rozpatrywanej sprawie nabycie wewnątrzwspólnotowe samochodu nastąpiło w dniu [...] października 2008 r., a podana przez skarżącego wartość pojazdu (2.748 zł) znacznie odbiegała od średniej wartości rynkowej (7.000 zł), w ocenie Sąd i instancji zasadnie organy podatkowe uznały, że w sprawie miał zastosowanie (obowiązujący od dnia 19 lipca 2008 r.) przepis art. 82a u.p.a. Wysokość podatku akcyzowego jest ustalana na podstawie określonych kryteriów, tj. na podstawie średniej wartości rynkowej samochodu osobowego, która stanowi kryterium jasne i obiektywne. Przy tym, nabywca jest w stanie skalkulować opłacalności przywozu. Średniej wartości rynkowej nie można jednak utożsamiać z wartością odpowiedniego samochodu osobowego, gdyż ustalenie tej wartości musi być zindywidualizowane i należy (art. 82a ust. 2 in fine i art. 82a ust. 4 u.p.a.) do obowiązków organu podatkowego.
Ustalenie tej wartości może być dokonane przy pomocy każdego niezabronionego prawem środka dowodowego, a nie tylko za pomocą informacji uzyskanej z informatora Eurotax czy Info-Ekspert. Z przepisu art. 82a ust. 3 u.p.a. wynika wprost, że może to być także opinia biegłego. Ponadto, skoro katalogi cenowe prezentują średnie wartości rynkowe samochodów, a ceny zawarte w tych katalogach odnoszą się do samochodów w pełni sprawnych technicznie, zarejestrowanych i posiadających ważne badania techniczne w Polsce, to organy podatkowe - określając podstawę opodatkowania na podstawie średniej wartości rynkowej samochodu - zobowiązane są uwzględnić szereg okoliczności, w tym wyposażenie oraz stan techniczny sprowadzonego pojazdu. Ustalenie przez organ podstawy opodatkowania samochodu w sytuacji, gdy jego wartość odbiega od średniej wartości rynkowej, nie uwalnia organu od badania wskazywanych przez nabywcę okoliczności, które wpłynęły na ukształtowanie ceny nabycia w umowie sprzedaży
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn. akt I GSK190/11 poniżej ceny rynkowej. O ile zatem podnoszone przez stronę okoliczności faktycznie wystąpiły, to organ winien je uwzględnić - stosownie do uregulowań art. 82a ust. 1 u.p.a. w związku z art. 82a ust. 4 u.p.a..
Wojewódzki Sąd Administracyjny stwierdził,że w zaskarżone decyzji Dyrektor Izby Celnej w Sz. ustalając wartość podstawy opodatkowania uwzględnił koszty naprawy samochodu udokumentowane przez skarżącego, gdyż przyjętą przeciętną cenę samochodu, na podstawie programu Eurotax (korzystniejszą niż wg programu Info-Ekspert) w wysokości 7.000 zł pomniejszył o koszty naprawy sprzęgła obejmujące kupno łożyska, tarczy oraz docisku o wartości [...] zł, koszt usługi wymiany sprzęgła o wartości 500 zł. Ponadto, organ ten wyjaśnił dlaczego nie przyjął innej niż przeciętną cenę samochodu wynikającą z katalogu Eurotax, gdyż wskazał, że zgodnie z tym katalogiem, dla samochodów starszych niż 12-letnie przyjmuje się trzy typy notowań wartości pojazdów, uzależnione od stanu technicznego, tj. stan ponad przeciętny, przeciętny i poniżej przeciętnego; w stanie przeciętnym pojazd posiada widoczne ślady eksploatacji (drobne wgniecenia, rysy na karoserii), ma jednolitą barwę powłoki lakierniczej, oryginalne wyposażenie wnętrza, niezniszczoną tapicerkę wnętrza oraz siedzeń, opony o 50% zużyciu, aktualny przegląd techniczny.
Sąd I instancji stwierdził,że prawidłowo organ nie uwzględnił zmniejszenia wartości samochodu o koszty transportu na lawecie zarówno poniesione w związku z przemieszczeniem na terytorium kraju (1.300 zł) oraz do warsztatu samochodowego (400 zł), gdyż koszty te nie są związane z jego stanem technicznym czy wyposażeniem, a przepis art. 82a ust. 4 ustawy o podatku akcyzowym jasno stanowi, że przy ustalaniu średniej wartości rynkowej bierze się pod uwagę wyposażenie i przybliżony stan techniczny nabytego wewnatrzwspólnotowo samochodu osobowego. Zatem, wszelkie koszty ponoszone przez podatnika, niezwiązane z wyposażeniem i ze stanem technicznym (wyposażeniem) samochodu, nie mają znaczenia w kontekście jego średniej wartości rynkowej.
Odnosząc się do zarzutów skargi dotyczących nieuwzględnienia przez organy podatkowe kosztów naprawy fotela kierowcy poniesionych przez skarżącego oraz nieprawidłowego przyjęcia przez organy podatkowe roku produkcji samochodu, tj. 1994, zamiast 1993, który to rok wynika z prawidłowo odczytanego kodu VIN samochodu (zarzut podniesiony jedynie w skardze), Sąd I instancji podkreślił, że skarżący nie przedstawił w postępowaniu podatkowym (a także nie załączył do skargi) żadnych dowodów na to, że poniósł koszty naprawy fotela kierowcy. Zaś w odniesieniu do roku produkcji samochodu, skarżący w toku postępowania podatkowego przedstawił dokumenty jednoznacznie wskazujące na rok
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn.aktlGSK190/11 produkcji samochodu.
W skardze kasacyjnej od wyroku Sądu I Instancji S. Ch. zarzucił na podstawie art.174 pkt.1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi - dalej p.p.s.a. naruszenie przepisu prawa materialnego- art. 82a ust.1 ustawy z dnia 23 stycznia o podatku akcyzowym - dalej u.p.a. poprzez przyjęcie średniej wartości rynkowej (7.000zł) do porównania z podaną przez skarżącego wartością pojazdu (2.754zł) do oceny zasadności znacznego jej odbiegania oraz na podstawie art.174 pkt. 2 p.p.s.a. naruszenie przepisów postępowania mające istotny wpływ na wynik sprawy-art.145 § 1 pkt. 1 lit.c w zw. z art.151 p.p.s.a poprzez oddalenie skargi przez WSA w sytuacji, gdy decyzja Dyrektora Izby Celnej została wydana z naruszeniem art. 121 i art. 187 ordynacji podatkowej uzasadniającym jej uchylenie ze względu na błędne ustalenie stanu faktycznego przez organy podatkowe. Wniósł o rozważenie przesłanki nieważności postępowania określonej w art. 183 § 2 pkt. 3 p.p.s.a albowiem sprawa została prawomocnie osądzona wyrokiem WSA w Sz. z dnia 18 grudnia sygn. Akt. I SA /Sz 658/09.
Po przedstawieniu dotychczasowego przebiegu postępowania skarżący wyjaśnił, że naruszenie przepisu prawa materialnego- art.82a ust.1 u.p.a poprzez jego niewłaściwe zastosowanie jest konsekwencją błędnie ustalonego stanu faktycznego w zakresie wartości podstawy opodatkowania. Zdaniem skarżącego należało przyjąć wartość pojazdu na kwotę 2.748 zł. Naruszenie wskazanych przepisów postępowania skarżący upatruje w tym, że zaskarżony wyrok w dużej mierze opiera się na nieprawidłowo ustalonym stanie faktycznym. Organ podatkowy nie przeprowadził dowodów z zeznań świadków, nie powołał biegłego choć był zobligowany do podjęcia wszelkich działań zmierzających do zebrania i całościowego rozpatrzenia materiału dowodowego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuję:
W postępowaniu kasacyjnym obowiązuje zasada związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej. Zasada ta wynika z art. 183§1 p.p.s.a i oznacza pełne związanie podstawami zaskarżenia wskazanymi w skardze kasacyjnej. Przytoczone w tym środku odwoławczym przyczyny wadliwości zaskarżonego orzeczenia determinują zakres jego kontroli przez Naczelny Sąd Administracyjny. Sąd ten w odróżnieniu od wojewódzkiego sądu administracyjnego nie bada całokształtu sprawy, tylko weryfikuje zasadność postawionych w skardze kasacyjnej zarzutów. Do
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn. akt I GSK190/11 podjęcia działań z urzędu Naczelny Sąd Administracyjny zobowiązany jest jedynie w sytuacjach określonych w art. 183§2 p.p.s.a, które w tej sprawie nie występują. W szczególności nie zachodzi przesłanka nieważności postępowania określona w pkt 3 §2 art. 183 p.p.s.a wskazywana pod rozwagę w rozpatrywanej skardze kasacyjnej. Naczelny Sąd Administracyjny podkreśla,że stan powagi rzeczy osądzonej powstaje na skutek prawomocnego rozstrzygnięcia przez sąd administracyjny zgodności z prawem określonego działania administracji publicznej pomiędzy tymi samymi stronami. Przenosząc powyższe na grunt rozpatrywanej sprawy należy zauważyć, że zaskarżony skargą kasacyjną wyrok odnosi się do decyzji Dyrektora Izby Celnej w Sz. z dnia [...].06.2010 roku nr [...], zaś prawomocny wyrok WSA w Sz. z dnia 1.12.2009 roku wydany w sprawie sygn. akt I SA/Sz 658/09 dotyczył innej decyzji tego samego organu z dnia [...].07.2009 roku nr [...]. Zatem nie występuje tożsamość decyzji będących przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej.
Stosownie do art. 174 p.p.s.a. skargę kasacyjną można oprzeć na podstawie naruszenia przez sąd I instancji przepisów prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie oraz na podstawie naruszenia przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć wpływ na wynik sprawy.W rozpatrywanej skardze kasacyjnej jako podstawy powołano zarówno naruszenie przepisu prawa materialnego, jak i przepisów postępowania. Co do zasady w pierwszej kolejności należałoby odnieść się do zarzutów naruszenia przepisów postępowania, ponieważ dopiero po przesądzeniu, że stan faktyczny przyjęty przez sąd w zaskarżonym wyroku jest prawidłowy albo nie zastał dostatecznie podważony można przejść do skontrolowania procesu subsumcji danego stanu faktycznego pod zastosowany przez sąd pierwszej instancji przepis prawa materialnego.
Naczelny Sąd Administracyjny w rozpatrywanej sprawie jednak w pierwszej kolejności postanowił odnieść się do podniesionego w skardze kasacyjnej zarzutu naruszenia art. 82a ust1 u.p.a. poprzez jego niewłaściwe zastosowanie polegające zdaniem skarżącego na przyjęciu,że wartość samochodu wskazana jako podstawa opodatkowania przez podatnika na kwotę 2.748zł znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej samochodu. Zgodnie z treścią cytowanego przepisu jeżeli wysokość podstawy opodatkowania w przypadku sprzedaży na terytorium kraju lub nabycia wewnątrzwspólnotowego samochodu osobowego, bez uzasadnionej przyczyny znacznie odbiega od średniej wartości rynkowej tego samochodu osobowego, organ podatkowy lub organ kontroli skarbowej wzywa podatnika do zmiany wysokości
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku
Sygn.aktlGSK190/11 podstawy opodatkowania lub wskazania przyczyn uzasadniających podanie jej wysokości w kwocie znacznie odbiegającej od średniej wartości rynkowej samochodu osobowego. Zwalczenie ustaleń faktycznych poczynionych przez organ podatkowy, a zaakceptowanych w zaskarżonym wyroku przez sąd pierwszej instancji dotyczących ustalenia wartości samochodu nabytego wewnątrzwspólnotowo przez podatnika nie może nastąpić przez zarzut naruszenia prawa materialnego.Niewłaściwe zastosowanie normy praw materialnego polega na tzw. błędzie subsumcji, co wyraża się w tym, że stan faktyczny ustalony w sprawie błędnie uznano za odpowiadający stanowi hipotetycznemu przewidzianemu w normie prawnej albo, że ustalonego stanu faktycznego błędnie nie podciągnięto pod hipotezę określonej normy prawnej Tak uzasadnionego niewłaściwego zastosowania przepisu art. 82a ust.1 u.p.a. w skardze kasacyjnej nie przedstawiono, co czyni postawiony zarzut nie trafnym.
Za nie poddające się merytorycznej ocenie należy uznać zarzut naruszenia przepisów postępowania określonych w petitum skargi kasacyjnej - art.145§1 pkt.1 lit.c p.p.s.a w zw. z art. 151 p.p.s.a poprzez oddalenie skargi gdy decyzja podlegająca kontroli przez sąd I instancji została wydana z naruszeniem art. 121 i 187 ordynacji podatkowej oraz w jej uzasadnieniu- art. 141§4.i 153 p.p.s.a oraz art.122 ordynacji podatkowej. Zgodnie z art. 176 p.p.s.a. skarga kasacyjna powinna zawierać przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie. Sformułowanie zarzutów nie może być ogólnikowe, a ich uzasadnienie powinno umożliwiać sądowi rozpatrującemu skargę kasacyjną ich ocenę. W przypadku zarzutów dotyczących naruszenia przepisów postępowania autor skargi kasacyjnej winien wskazać szczegółowo jednostkę redakcyjną naruszonego przepisu oraz wykazać, iż to naruszenie mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy czego w rozpatrywanej skardze kasacyjnej nie uczynił.
Naczelny Sąd Administracyjny związany granicami skargi kasacyjnej zgodnie z art.183§1 p.p.s.a nie jest uprawniony za stronę do precyzowania zarzutów, szczególnie gdy z uzasadnienia nie można wyprowadzić granic skargi kasacyjnej lub nie przedstawiono go w ogóle.
Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł na podstawie art.184 p.p.s.a.
WSA/wyr.1 - uzasadnienie wyroku