Uzasadnienie
Postanowieniem objętym skargą kasacyjną Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku pozostawił bez rozpatrzenia skargę P. A., G. A. – wspólników F. s. c. P. A., G. A. (dalej: skarżąca Spółka) na informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu.
Uzasadniając swoje rozstrzygnięcie Sąd I instancji wskazał, że informacja Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2018 r. w przedmiocie nieuwzględnienia protestu została doręczona skarżącym w dniu 11 stycznia 2018 r. Przewidziany zatem w art. 61 ust. 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (t.j. Dz. U. z 2016 r., poz. 217, dalej: ustawa wdrożeniowa) termin 14 dni od dnia otrzymania informacji, do wniesienia skargi upływał w dniu 25 stycznia 2018 r. Skargę nadano za pośrednictwem Poczty Polskiej w dniu 26 stycznia 2018 r., a zatem dzień po upływie wskazanego terminu. Sąd I instancji na podstawie art. 61 ust. 6 pkt 1 ustawy wdrożeniowej, pozostawił skargę bez rozpatrzenia. Na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Sąd orzekł o zwrocie wpisu.
Skargę kasacyjną od powyższego postanowienia wniosła pełnomocnik skarżącej Spółki wnosząc o uchylenie postanowienia w całości i przekazanie sprawy Sądowi I instancji do ponownego rozpatrzenia oraz zasądzenie od organu kosztów postępowania według norm przepisanych. Zaskarżonemu postanowieniu zarzucono naruszenie art. 61 ust. 6 pkt 1 w zw. z art. 45 ust. 4 ustawy wdrożeniowej i art. 40 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2017 r., poz. 1257 ze zm.; dalej: k.p.a.) poprzez stwierdzenie, że skarga do Sądu I instancji w zakresie nieuwzględnienia protestu została wniesiona po terminie, podczas gdy do chwili obecnej informacja o nieuwzględnieniu protestu nie została doręczona ustanowionemu w sprawie pełnomocnikowi.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługuje na uwzględnienie.
W rozpoznawanej sprawie skarga do Sądu I instancji została złożona na podstawie art. 61 ust. 1 u.z.r.p., zgodnie z którym wnioskodawcy w przypadku nieuwzględnienia protestu przysługuje prawo wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Ustawa o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 reguluje tryb wnoszenia skargi do sądu administracyjnego w tego rodzaju sprawach, stanowiąc w art. 61 ust. 2 ustawy, że skarga do sądu administracyjnego w przypadku nieuwzględnienia protestu, negatywnej ponownej oceny projektu lub pozostawienia protestu bez rozpatrzenia jest wnoszona przez wnioskodawcę w terminie 14 dni od dnia otrzymania informacji, o której mowa w art. 58 ust. 1 albo ust. 4 pkt 2, art. 59 albo art. 66 ust. 2 pkt 1 tej ustawy. Z akt niniejszej sprawy wynika jednoznacznie, że skarżąca otrzymała informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu w dniu 11 stycznia 2018 r. (z.p.o. k. 24 akt sądowych).
Natomiast z pełnomocnictwa dołączonego przez stronę do skargi (k. 8 akt sądowych) wynika, że skarżącą Spółkę reprezentował pełnomocnik M. M. i to on był upoważniony do "obsługi oraz uzyskiwania wszelkich informacji i dokumentacji w tym korespondencji związanej z wnioskowaniem o dofinansowanie (...)". Pełnomocnictwo dla M. M. datowane było 7 lutego 2017 r., zatem zaskarżona przez stronę informacja Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia [...] stycznia 2018 r. powinna być doręczona pełnomocnikowi skarżącej Spółki.
Naczelny Sąd Administracyjny wskazuje, że pominięcie przez organ pełnomocnika w toku czynności postępowania administracyjnego, niweczy skutki staranności strony w dążeniu do ochrony swych praw i interesów oraz otrzymania takiej ochrony prawnej, jaką powinna ona uzyskać w państwie prawa (zob.: postanowienie SN z 9 września 1993 r. III ARN 45/93 - OSNCP 1994/5 poz. 112 oraz wyrok NSA z 8 listopada 2017 r., sygn. akt II GSK 1547/17).
W świetle powyższych okoliczności Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że ocena uchybienia terminu do wniesienia skargi dokonana przez Sąd I instancji w zaskarżonym postanowieniu była nieuzasadniona. Rozpoznając ponownie sprawę skarżącej Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zobowiązany będzie w pierwszej kolejności ustalić czy pełnomocnik M. M. otrzymał informację Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia z dnia [...] stycznia 2018 r., nr [...] w przedmiocie oceny wniosku o dofinansowanie projektu lub ewentualnie czy doszło do cofnięcia pełnomocnictwa w okresie od jego udzielenia tj. 7 lutego 2017 r. do dnia wydania rozstrzygnięcia organu. Dopiero te informacje pozwolą Sądowi I instancji ustalić czy skarga skarżącej Spółki z dnia 26 stycznia 2018 r. została wniesiona po terminie. Kwestia zgodnego z prawem doręczenia rozstrzygnięcia pełnomocnikowi skarżącej Spółki jest bowiem o tyle istotna, że pozwoli ustalić od jakiego momentu zaczyna biec termin do wniesienia skargi.
Z tych względów Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 § 1 w związku z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia
Odnosząc się do wniosku strony o zasądzenie kosztów postępowania kasacyjnego należy zauważyć, że Naczelny Sąd Administracyjny w uchwale z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07 (ONSAiWSA 2008, nr 3, poz.
42) wyjaśnił, że przepisy art. 203 i 204 p.p.s.a. nie mają zastosowania, gdy przedmiotem skargi kasacyjnej jest postanowienie sądu pierwszej instancji kończące postępowanie w sprawie. Do wspomnianej kategorii należy postanowienie o pozostawieniu skargi bez rozpatrzenia. Obowiązek respektowania przytoczonego stanowiska przez Naczelny Sąd Administracyjny wynika z ogólnie wiążącej mocy uchwał (art. 269 § 1 p.p.s.a.).