Uzasadnienie
Wyrokiem z 11 lipca 2019 r., sygn. akt III SA/Po 322/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę "A." Spółki z o.o. w L. na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z dnia [...] lutego 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego.
W skardze kasacyjnej od powyższego wyroku skarżąca Spółka zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej: p.p.s.a.), sąd po przekazaniu mu skargi może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy.
Przesłanki powyższe, mogące uzasadniać wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu można rozważać dopiero po stwierdzeniu, że dany akt nadaje się do wykonania (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 stycznia 2009 r., sygn. akt II FZ 631/08, www.orzeczenia.nsa.gov.pl.). Akt podlega wykonaniu, jeżeli dokonuje zmian w zakresie praw lub obowiązków strony (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 lutego 2008 r., sygn. akt I FSK 431/07).
W rozpoznawanej sprawie złożony wniosek dotyczy wstrzymania wykonania postanowienia Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Poznaniu z [...] lutego 2019 r. utrzymujące w mocy postanowienie o umorzeniu postępowania egzekucyjnego. Z postanowienia tego nie wynika nałożenie na skarżącą Spółkę żadnych obowiązków podlegających wykonaniu w sposób dobrowolny, czy też przymusowy. Zaskarżony akt jest rozstrzygnięciem kończącym egzekucję prowadzoną na podstawie tytułów wykonawczych na skutek bezskutecznej egzekucji. Nie jest ono zatem dla Spółki źródłem obowiązku, gdyż nie nakłada na nią żadnych powinności określonego zachowania. Stanowi ono rozstrzygnięcie proceduralne niewywierające skutku w sferze wykonalności. Nie obliguje strony do działania, nie może być wykonane w trybie przymusowym i co więcej - samo zostało wydane w toku takiego postępowania. Nie powoduje również powstania skutków w sferze interesu prawnego strony, nie nakłada na nią nowych praw bądź obowiązków podlegających wykonaniu.
Postanowienie to nie posiada cech, które mogłyby spowodować potencjalne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 p.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 28 września 2016 r., sygn. akt II FZ 502/16; z dnia 30 listopada 2015 r., sygn. akt II FZ 826/15; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 11 czerwca 2015 r., sygn. akt III SA/Po 537/15). Zaskarżone postanowienie nie nadaje się w związku z tym do wykonania.
Tym samym wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. nie jest możliwe, a wniosek w tym przedmiocie powinien zostać oddalony.
Z wymienionych powodów oraz na podstawie art. 184 w związku z art. 197 § 2 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.