Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r., sygn. akt I SA/Sz 633/15, działając na podstawie art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) odrzucił skargę M. S. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w S. z dnia [...] marca 2015 r. w przedmiocie podatku akcyzowego.
W uzasadnieniu Sąd podał, że w związku z wniesioną skargą skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w wysokości 1119 zł, w terminie 7 dni od daty doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu, pod rygorem odrzucenia skargi. Skarżąca w terminie uiściła tytułem wpisu 119 zł. W związku z powyższym Sąd odrzucił skargę, od której pomimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu.
M. S. wniosła skargę kasacyjną od powyższego postanowienia zaskarżając je w całości i wnosząc o jego uchylenie i przekazanie do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji a także o zasądzenia kosztów postępowania. Postanowieniu zarzucono naruszenie:
- - art. 220 § 3 p.p.s.a. polegające na odrzuceniu skargi w sytuacji gdy skarżąca nie uiściła wpisu sądowego w terminie wyłącznie na skutek oczywistej omyłki pisarskiej, a także złożyła niezwłocznie w trybie art. 86 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 87 § 1-2 i § 4 p.p.s.a. wniosek o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego wraz z prawidłowo uiszczoną opłatą;
- - art. 183 § 2 pkt 5 polegające na tym, że Sąd do dnia sporządzenia skargi kasacyjnej nie rozpoznał wniosku o przywrócenie terminu do uiszczenia wpisu sądowego co pozbawia skarżącą możności obrony swoich praw.
Naczelny Sąd Administracyjny orzekł co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Przede wszystkim wskazać należy, że zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, z urzędu bierze jednak pod rozwagę nieważność postępowania, która w rozpatrywanej sprawie nie zachodzi. Oznacza to, że przedmiotem badania sądu są zarzuty podniesione przez stronę. Wynika z tego konieczność ich prawidłowego sformułowania.
Wskazać również trzeba, że zgodnie z art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, od której mimo wezwania nie uiszczono należnego wpisu podlega odrzuceniu. Zgodnie natomiast z § 1 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221 poz. 2193 ze zm.) wpis stosunkowy zależy od wysokości należności pieniężnej objętej zaskarżonym aktem i wynosi ponad 10000 zł do 50000 zł – 3 % wartości przedmiotu zaskarżenia, nie mniej jednak niż 400 zł. W niniejszej sprawie wartość przedmiotu zaskarżenia to 37.293 zł, a zatem prawidłowo Przewodniczący Wydziału wezwał skarżącą do uiszczenia kwoty 1119 zł w terminie 7 dni od dnia doręczenia odpisu zarządzenia o wezwaniu do uiszczenia wpisu.
Skarżąca w dniu 10 czerwca 2015 r. uiściła 119 zł (k.-31 akt sądowych). Sąd zwrócił się zarządzeniem z dnia 12 czerwca 2015 r. (k-32 akt) do Oddziału Finansowo-Budżetowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w S. o udzielenie informacji, czy stosowne uzupełnienie wpisu wpłynęło na rachunek sądu. W odpowiedzi Oddział Finansowo-Budżetowy wskazał, że nie odnotował wpłaty z tego tytułu. Wobec tego, trafnie sąd odrzucił skargę postanowieniem z dnia 25 czerwca 2015 r.
Po doręczeniu tego postanowienia skarżącej (w dniu 6 lipca 2015 r. – karta 44 akt) skarżąca w dniu 13 lipca 2015 r. uiściła wpis sądowy w kwocie 1119 zł i złożyła wniosek o przywrócenie terminu wraz z wnioskiem o niezwłoczne rozpatrzenie sprawy. Sąd postanowieniem z dnia 28 sierpnia 2015 r. odmówił skarżącej przywrócenia terminu do uiszczenia wpisu od skargi.
Należy wyjaśnić, że należną opłatą w rozumieniu art. 220 p.p.s.a. jest opłata uiszczona w wysokości wynikającej z unormowań wskazanego wcześniej rozporządzenia Rady Ministrów w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Odrzucenie skargi z powodu nieuiszczenia pełnego wpisu od niej nie jest nieuprawnionym ograniczeniem prawa do sądu, o czym wypowiadał się zarówno Naczelny Sąd Administracyjny (por. postanowienie NSA z 23 listopada 2010 r., sygn. akt II FZ 486/10), Trybunał Konstytucyjny (wyrok z 16 listopada 2011 r., sygn. akt SK 45/09, OTK-A 2011, Nr 9, poz. 97), jak i Europejski Trybunał Praw Człowieka (m.in. w wyroku w sprawie 6289/73 Airey v. Ireland, par. 20 i n.).
W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 p.p.s.a. w zw. z art. 182 § 1 i 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.