Uzasadnienie
W wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 29 czerwca 2020 r. sygn. akt
I GSK 2116/19 w sprawie ze skargi kasacyjnej Prezydenta [A.] od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z 10 września 2019 r., sygn. akt III SA/Łd 629/19 w sprawie ze skargi Prezydenta [A.] na postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z [...] maja 2019 r., nr [...] w przedmiocie umorzenia postępowania egzekucyjnego w pkt 3 sentencji omyłkowo wskazano, że koszty postępowania dla Prezydenta [A.] należne są od "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast prawidłowo wskazać nazwę organu zobowiązanego do uiszczenia kosztów, tj. "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi".
Nie istnieją wątpliwości, że wskazanym wyrokiem z 29 czerwca 2020 r. Naczelny Sąd Administracyjny w pkt 1 sentencji uchylił zaskarżony wyrok WSA w Łodzi z 10 września 2019 r., w pkt 2 uchylił zaskarżone postanowienie Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi z [...] maja 2019 r. oraz poprzedzające je postanowienie Naczelnika Urzędu Skarbowego w O. z [...] kwietnia 2019 r. nr [...].
Natomiast w pkt 3 sentencji NSA rozstrzygnął o kosztach postępowania należnych na rzecz wnoszącego skargę kasacyjną Prezydenta [A.], błędnie jednak wskazując w nazwie organu jego siedzibę, tj. wskazano "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Warszawie" zamiast prawidłowo: "Dyrektora Izby Administracji Skarbowej w Łodzi". A zatem błąd w pkt 3 sentencji stanowi oczywistą omyłkę, o której mowa w art. 156 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem, sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki (§ 1), sprostowanie sąd może postanowić na posiedzeniu niejawnym (§ 2 zd. 1).
Zaistniały błąd, o oczywistym charakterze, wymagał sprostowania i dlatego stosownie do art. 156 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 p.p.s.a. NSA postanowił jak w sentencji.