Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 22 września 2023 r., sygn. akt I GSK 2195/19 Naczelny Sąd Administracyjny w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sz. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 11 czerwca 2019 r. sygn. akt V SA/Wa 319/19 w sprawie ze skargi A. Sz. na orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych z dnia 13 września 2018 r. w przedmiocie odpowiedzialności za naruszenie dyscypliny finansów publicznych, uchylił zaskarżony wyrok (pkt. 1), uchylił zaskarżone orzeczenie Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych oraz poprzedzające je orzeczenie Regionalnej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych przy Regionalnej Izbie Obrachunkowej w Krakowie z 13 kwietnia 2018 r., RKO-522/8/18 (pkt.
2) oraz zasądził od Głównej Komisji Orzekającej w Sprawach o Naruszenie Dyscypliny Finansów Publicznych na rzecz skarżącej 777 (siedemset siedemdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postepowania kasacyjnego (pkt. 3).
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 1634.) - dalej "p.p.s.a." sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Na mocy art. 193 p.p.s.a. przepis ten ma zastosowanie również w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym.
W punkcie 3 wyroku Naczelnego Sądu Administracyjnego z 22 września 2023 r., sygn. akt I GSK 2195/19, zasądzono koszty postępowania od organu, na rzecz skarżącej w wysokości 777 zł. Jednak w opisie słownym zasądzonej kwoty wskazano jej wysokość, jako "siedemset sześćdziesiąt siedem" złotych, co stanowiło oczywistą omyłkę ze względu na zasądzenie kwoty w wysokości 777 (siedemset siedemdziesiąt siedem) zł. W tej sytuacji kwota w prawidłowej wysokości w opisie słownym powinna brzmieć "siedemset siedemdziesiąt siedem" złotych.
Powyższy błąd stanowi omyłkę, którą należało skorygować w drodze instytucji sprostowania.
Z tego względu Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 156 § 1 i § 2 w związku z art. 193 p.p.s.a., orzekł jak w postanowieniu.