Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach wyrokiem z dnia 17 stycznia 2018 r. oddalił skargę D. Ś.na decyzję Zarządu Województwa Śląskiego z dnia [...] maja 2017 r. w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zwrotu dofinansowania w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013.
W uzasadnieniu wyroku Sąd I instancji wskazał, że w sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji skierowanej do F. A. stroną takiego postępowania niewątpliwie byłaby ta F., jako że dla niej – jako beneficjenta - regulacje ustawy o zasadach prowadzenia polityki rozwoju i przepisy unijne ustanawiają prawa i obowiązki, co znalazło wyraz najpierw w umowie o dofinansowanie wraz z aneksami, a następnie w decyzjach zobowiązujących do zwrotu. Natomiast dla określonych tą umową i decyzją praw i obowiązków skarżąca nie posiada statusu strony, jako że nie dotyczą one jej interesu prawnego. Ma ona w tej sprawie co najwyżej interes faktyczny, który jednak nie rodzi uprawnienia do żądania stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązującej do zwrotu.
Skargę kasacyjną od powyższego wyroku złożyła skarżąca, wnosząc o jego uchylenie w całości oraz przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania Sądowi I instancji oraz o zasądzenie kosztów postępowania według norm przepisanych.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2019 r. skarżąca wniosła o zawieszenie postępowania przed NSA na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.) w związku ze złożeniem w dniu 6 listopada 2018 r. przez F. A. wniosku o stwierdzenie nieważności decyzji Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zobowiązania F. A. do zwrotu dofinansowania. Zdaniem skarżącej, stwierdzenie nieważności ww. decyzji z [...] lipca 2012 r. spowoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania zawisłego przed NSA.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 192 p.p.s.a. postępowanie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym, z wyjątkiem przypadków określonych w art. 123-125 p.p.s.a., ulega zawieszeniu jedynie na zgodny wniosek stron.
W myśl art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej.
Podkreślić należy, że zawieszenie postępowania na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. nie jest obligatoryjne. Wyraz "może" zawarty w dyspozycji powyższego przepisu wskazuje na to, iż zawieszenie postępowania sądowego zależy od uznania Sądu. Zawieszenie to, wpływające na czas trwania rozpoznawania sprawy, jest uzasadnione tylko wtedy, gdy wynik innego postępowania może wywrzeć bezpośredni wpływ na rozstrzygnięcie sprawy z punktu widzenia realizacji celu postępowania sądowoadministracyjnego. Zawieszenie postępowania powinno być uzasadnione również ze względów celowości, sprawiedliwości oraz ekonomiki procesowej. Ocena w tym zakresie należy do sądu rozpoznającego sprawę.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, brak jest podstaw do zawieszenia postępowania sądowoadministracyjnego w tej sprawie. W tym miejscu należy zwrócić uwagę na charakter i istotę postępowania kasacyjnego. Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, biorąc pod rozwagę z urzędu nieważność postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny kontroluje zgodność zaskarżonego orzeczenia z prawem materialnym i procesowym w granicach skargi kasacyjnej. Oznacza to związanie zarzutami i wnioskami skargi kasacyjnej. A zatem zakres rozpoznania sprawy wyznacza strona wnosząca skargę kasacyjną przez przytoczenie podstaw kasacyjnych i ich uzasadnienie.
Przypomnienia wymaga, że niniejsza sprawa dotyczy odmowy stwierdzenia nieważności decyzji w sprawie zwrotu dofinansowania w ramach Programu Operacyjnego Województwa Śląskiego na lata 2007-2013. Została ona zainicjowana skargą D. Ś. na wydaną przez Zarząd Województwa Śląskiego decyzję, utrzymująca w mocy wcześniejszą decyzję tegoż organu odmawiającą stwierdzenia nieważności decyzji zobowiązującej beneficjenta do zwrotu otrzymanego dofinansowania ze środków europejskich. Stroną tego postępowania był beneficjent – F. A., zaś wniosek o stwierdzenie nieważności tej decyzji pochodził od skarżącej D. Ś. Naczelny Sąd Administracyjny zauważa, że postępowanie administracyjne, w którym skarżąca upatruje przesłanki zawieszenia postępowania sądowoadministarcyjnego, zostało wszczęte z wniosku F.A. o stwierdzenie nieważności decyzji Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości w przedmiocie zobowiązania jej do zwrotu dofinansowania z uwagi na niewłaściwą reprezentację (brak organu zarządzającego) w dacie wydania i doręczenia tej decyzji.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, rozstrzygnięcie sprawy wszczęte z wniosku F. A. o stwierdzenie nieważności decyzji Śląskiego Centrum Przedsiębiorczości z dnia [...] lipca 2012 r. w przedmiocie zobowiązania jej do zwrotu nie stanowi kwestii prejudycjalnej z punktu widzenia niniejszego postępowania kasacyjnego.
W takiej sytuacji Naczelny Sąd Administracyjny uznaje, że okoliczność wskazana przez pełnomocnika strony wnoszącej skargę kasacyjną nie stanowi żadnej z przesłanek zawieszenia postępowania, o jakich mowa w art. 125 § 1 p.p.s.a. Z akt sprawy nie wynika również, aby wystąpiły zdarzenia uzasadniające zawieszenie postępowania z urzędu - zarówno obligatoryjne (art. 124 § 1 p.p.s.a.), jak i fakultatywne (art. 125 § 1 p.p.s.a.).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 192 w związku art. 125 § 1 pkt 1, art. 131 i art. 193 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.