Uzasadnienie
K. M. złożył skargę kasacyjną od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 16 września 2014 r., sygn. akt I SA/Gd 1345/13 na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. w przedmiocie podatku akcyzowego.
W złożonej skardze kasacyjnej wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że jej wykonanie doprowadzi do sytuacji, w której przedsiębiorstwo skarżącego nie będzie spłacać swoich zaległości i przestanie funkcjonować. Wskazał, iż zostały także wydane inne decyzje dotyczące zaległości podatkowych, opiewające na znaczne kwoty. Podkreślił, iż działania organów podatkowych spowodują skutki nieodwracalne dla skarżącego i prowadzonej przez niego działalności, w postaci zaprzestania jej prowadzenia. W piśmie z dnia [...] r. będącego uzupełnieniem zawartego w skardze kasacyjnej wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji skarżący przedstawił szeroką argumentację, w jego ocenie przemawiającą za zasadnością złożonego wniosku.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 61 § 3 p.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oznacza to, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego bądź wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. Wprowadzona w omawianym przepisie ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym stanowi wyjątek od zasady wynikającej z art. 61 § 1 p.p.s.a., w myśl której wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego, wymaga podkreślenia, że wykonanie decyzji nakładającej na stronę obowiązek uiszczenia należności pieniężnej tylko w wyjątkowych przypadkach jest źródłem niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków. Zapłata oznaczonej w decyzji należności ma charakter odwracalny. W przypadku uchylenia zaskarżonej do sądu administracyjnego decyzji, uiszczona należność podlega zwrotowi. Z tej też przyczyny strona domagająca się wstrzymania wykonania decyzji nakładającej obowiązek zapłaty należności pieniężnej obowiązana jest wykazać, że występują szczególne okoliczności uzasadniające uwzględnienie jej wniosku.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji powinien zostać szczegółowo uzasadniony. NSA dostrzega jednak, że wskazany niedostatek wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został uzupełniony w piśmie, gdzie strona wskazała okoliczności, które jej zdaniem uprawdopodabniają niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, w związku z wykonaniem zaskarżonej decyzji. Jednak z przedstawionych przez stronę informacji nie wynika, aby takie szczególne okoliczności w niniejszym przypadku występowały.
Skarżący nie przedstawił (poza bilansem z uwzględnieniem bufora oraz rachunkiem zysków i strat, i jednego wezwania do zapłaty, które to dokumenty zostały załączone do pism i wniosków składanych podczas postępowania) dokumentacji potwierdzających wydatki firmy, jak również żadnych innych dokumentów dotyczących zdarzeń opisanych we wskazanym piśmie, np. dotyczących zamrożenia środków na koncie bankowym, czy zaciągnięcia i spłaty kredytu.
W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego przedstawione przez stronę okoliczności nie stanowią przesłanki do przyznania stronie ochrony tymczasowej w postaci wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Skarżący wprawdzie wskazał, że egzekucja należności Skarbu Państwa będzie się wiązała z utratą wszelkich źródeł utrzymania i majątku, a także z problemami w funkcjonowaniu działalności gospodarczej, jednakże nie sposób przyjąć, że okoliczność ta sama w sobie spowoduje znaczną szkodę lub trudne do odwrócenia skutki (tak też: NSA w postanowieniu z 2 lutego 2012 r., I GZ 21/12).
Mając powyższe na uwadze, na podstawie art. 61 § 3 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.