Uzasadnienie
Zgodnie z treścią art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. ‒ Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r. poz. 718; dalej: ppsa) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki.
Wykładnia gramatyczna komentowanego przepisu wskazuje, że wszystkie opisane w nim nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty, tzn. niebudzący wątpliwości, bezsporny, pewny (v. Słownik języka polskiego PWN L-P, Warszawa 1995 pod redakcją prof. Mieczysława Szymczaka, s. 421). Oczywistość wadliwości może wynikać z samej natury niedokładności, błędu lub omyłki, jak też z porównania ich z innymi nie budzącymi wątpliwości okolicznościami. Wyraża się ona bowiem w tym, że jest natychmiast rozpoznawalna i wynika jednoznacznie z treści orzeczenia (v. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 8 września 2016 r., II FSK 1772/13, www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
W niniejszej sprawie nie ulega wątpliwości, że w punkcie drugim sentencji postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 września 2017 r., sygn. akt I GSK 2292/15, w wyniku oczywistej omyłki pisarskiej, w wersie trzecim od dołu, błędnie wskazano stronę, której należy zwrócić uiszczony przez nią wpis od skargi kasacyjnej jako: "Dyrektorowi Izby Administracji Skarbowej w Warszawie", zamiast prawidłowo: "Arkadiuszowi W.".
W związku z powyższym, na podstawie art. 156 § 1 w zw. z art. 193 ppsa, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.