Uzasadnienie
Podczas rozprawy w dniu 9 maja 2013 r. pełnomocnik spółki E. sp. z o.o. wniósł o wyłączenie od rozpoznania sprawy na podstawie art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 nr 270, dalej p.p.s.a.) w związku z art. 39 par. 1 i par. 2 oraz art. 3 par. 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm., dalej p.u.s.a.) składu sędziowskiego tj. Sędziego NSA Joanny Sieńczyło-Chlabicz, Sędziego NSA Joanny Kabat-Rembelskiej oraz Sędziego del. WSA Dariusza Dudry. Jako podstawę wyłączenia pełnomocnik spółki wskazał brak właściwości Izby Gospodarczej do orzekania w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych, które zgodnie z art. 39 par. 1 i 2 p.u.s.a. należą do właściwości Izby Finansowej.
W związku ze złożeniem przedmiotowego wniosku rozprawa została odroczona, a wniosek o wyłączenie składu sędziowskiego przedstawiony Przewodniczącej I Wydziału Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Sędzia NSA Joanna Sieńczyło-Chlabicz, Sędzia NSA Joanna Kabat-Rembelska oraz Sędzia del. WSA Dariusz Dudra złożyli oświadczenia, z których wynikało, że nie istnieje okoliczność tego rodzaju, iż mogłaby wywołać wątpliwości co do ich bezstronności w sprawach ze skarg kasacyjnych E. sp. z o.o. z siedzibą w L. oraz Dyrektora Izby Celnej w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w W. z dnia 27 października 2011 r. sygn. akt I SA/Wr 1132/11.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Instytucja wyłączenia sędziego z mocy prawa lub na wniosek jest istotną gwarancją procesową, która ma zapewnić rozpoznanie sprawy przez sąd w takim składzie orzekającym, którego sędziowie nie pozostają w relacjach osobistych ze stronami oraz nie mieli określonych wcześniej związków z rozpoznawaną sprawą. Ratio legis przepisów o wyłączeniu sędziego sprowadza się do eliminowania przyczyn, które mogą skutkować wątpliwościami, co do bezstronności i obiektywizmu sędziego w rozpoznaniu określonej sprawy.
Zgodnie z powołanym przez pełnomocnika spółki przepisem art. 19 p.p.s.a. sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. Oznacza to, że wniosek o wyłączenie sędziego powinien odnosić się do określonych sędziów i opierać na podstawach wskazujących na istnienie takich okoliczności, które wymagają oceny zasadności wątpliwości co do bezstronności sędziego.
Pełnomocnik spółki E. sp. z o. o. jako podstawę wyłączenia składu rozpoznającego sprawę wskazał brak właściwości Izby Gospodarczej do orzekania w sprawach z zakresu zobowiązań podatkowych, które- jak wskazał- należą do właściwości Izby Finansowej.
W związku z powyższym, zaznaczyć należy, że zgodnie z treścią § 1 pkt 1 Regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego, stanowiącego załącznik do Uchwały Zgromadzenia Ogólnego Sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 8 listopada 2010 r. w sprawie regulaminu wewnętrznego urzędowania Naczelnego Sądu Administracyjnego (M.P. Nr 86, poz. 1007) Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego kieruje pracami i reprezentuje Naczelny Sąd Administracyjny, pełni czynności z zakresu administracji sądowej oraz sprawuje zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów administracyjnych. Zgodnie natomiast z § 2 pkt 4 załącznika Prezes Sądu tworzy w Izbach wydziały orzecznicze, za zgodą Kolegium Sądu, na podstawie ustalonych w przepisach o biurowości kryteriów rzeczowo-problemowych określających przedmiot spraw sądowoadministracyjnych objętych właściwością Izb. Powyższe kompetencje Prezesa Sądu zostały potwierdzone także w treści art. 11 i 12 p.u.s.a., zgodnie z którymi Prezes Naczelnego Sądu Administracyjnego sprawuje zwierzchni nadzór nad działalnością administracyjną sądów administracyjnych i ustala zasady biurowości obowiązujące w tych sądach.
Odnosząc powyższe do postawionego przez stronę zarzutu należy podkreślić, że na podstawie zarządzenia nr 15 Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 września 2009 r. (zmieniającego zarządzenie Prezesa Naczelnego Sądu Administracyjnego nr 17 z dnia 4 grudnia 2007 r. w sprawie utworzenia wydziałów orzeczniczych w Izbach Naczelnego Sądu Administracyjnego i zakresu ich działania) do właściwości Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego należy rozpoznawanie spraw z zakresu podatku akcyzowego, objętych symbolem 6111 w zakresie, w jakim w sprawach o tym symbolu właściwe są organy celne oraz organ je nadzorujący.
Bezsprzecznie sprawa ze skargi E. sp. z o.o. z siedzibą w L. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w W. należy do spraw z zakresu spraw akcyzowych objętych wskazanym symbolem, w których właściwe są organy celne, dlatego też objęta jest właściwością Izby Gospodarczej Naczelnego Sądu Administracyjnego.
Postawiony przez stronę zarzut braku właściwości Izby Gospodarczej do orzekania w sprawach dotyczących podatku akcyzowego jest zatem chybiony w związku z treścią wskazanych regulacji prawnych, a także, zgodnie z treścią art. 18 i 19 p.p.s.a. nie może stanowić przesłanki wyłączenia sędziego lub całego składu sędziowskiego od orzekania w sprawie, zarówno z mocy prawa, jak i na wniosek sędziego lub strony.
Zdaniem składu orzekającego argumentacja wniosku skarżącego nie wskazuje na istnienie po stronie wskazanych sędziów okoliczności uzasadniających wyłączenie ich od orzekania w sprawie.
W tym stanie rzeczy, z uwagi na brak podstaw do wyłączenia sędziów, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 22 § 1 i § 2 w zw. z art. 193 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji.