Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi wyrokiem z dnia 27 kwietnia 2005 r., sygn. akt III SA/Łd 25/04, po rozpoznaniu skargi "[...]" Spółki z o.o. w Łodzi na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Łodzi z dnia 5 grudnia 2003 r., nr [...], uchylił zaskarżoną decyzję i orzekł, że do dnia uprawomocnienia się wyroku decyzja ta nie podlega wykonaniu.
Sąd orzekał w następującym stanie faktycznym. Decyzją z dnia 5 grudnia 2003 r., nr [...] Dyrektor Izby Celnej w Łodzi po rozpatrzeniu odwołania Spółki [...]" utrzymał w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego I w Łodzi z dnia 24 czerwca 2003 r. uznającą za nieprawidłowe zgłoszenie celne [...] z dnia 1 sierpnia 2001 r. w zakresie klasyfikacji taryfowej towaru opisanego w pozycji 1 zgłoszenia celnego. Na podstawie zgłoszenia celnego firma [...] Spółka Jawna wnioskowała o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru z pozycji 1 opisanego jako "szpachlówki samochodowe" przyporządkowując ten towar do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej.
W wyniku przeprowadzonej w firmie kontroli postimportowej i na podstawie analizy materiału dowodowego zgromadzonego w trakcie tej kontroli w postaci katalogu reklamowego ICR ([...]), katalogu reklamowego [...] "Innowacje motoryzacyjne od 1953", kserokopii danych technicznych dla produktów z firmy [...]oraz z firmy ICR, kserokopii karty zgłoszenia niebezpiecznej substancji do rejestru dla szpachlówek profesjonalnych - Gold, Silver, Premium - organ celny I instancji ustalił, że sprowadzony towar składa się ze szpachli poliestrowej i utwardzacza oraz zgodnie z katalogiem producenta:
- - towar o nazwie GOLD to wysokiej jakości szpachlówka lekka o barwie złotej, posiadająca gładką teksturę, dzięki czemu doskonale się szlifuje. Służy ona do wypełniania wgnieceń i nierówności powierzchni wykonanych ze stali galwanizowanych i aluminium. Utwardzana jest w stosunku 100:2 utwardzaczem do kitów poliestrowych i może być pokrywana wszystkimi aktualnie dostępnymi środkami przygotowawczymi;
- - towar o nazwie SILVER to wysokiej jakości szpachlówka lekka, której zaletą jest łatwe rozprowadzanie, elastyczność oraz łatwe szlifowanie. Służy ona do wypełniania wgnieceń i nierówności powierzchni wykonanych ze stali galwanizowanych, aluminium, i stosowana jest do napraw łodzi. Utwardzana w stosunku 100:2 utwardzaczem do kitów poliestrowych i może być pokrywana wszystkimi dostępnymi środkami przygotowawczymi.
W świetle zgromadzonego materiału dowodowego określającego stan towaru oraz kierując się Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej i wskazówkami interpretacyjnymi zawartymi w Wyjaśnieniach do Taryfy celnej - organ celny I instancji uznał, że wskazana przez stronę klasyfikacja taryfowa sprowadzonych towarów do kodu PCN 3214 90 00 0 Taryfy celnej, obejmująca towary pozostałe, inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie" - jest nieprawidłowa.
W ocenie organu celnego charakter i przeznaczenie towarów nakazują zaklasyfikować importowany towar do kodu PCN 3214 10 90 0. Pozycja ta obejmuje bowiem "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy: wypełniacze malarskie". Sprowadzony przez stronę towar, zgodnie z nomenklaturą taryfową mieści się zdaniem organów celnych w grupie towarów określanych jako wypełniacze malarskie. Importowane produkty to podkłady wypełniające na bazie tworzyw sztucznych z wypełniaczem (związki mineralne) stosowane do wypełniania i używania do prac na nowych i naprawianych elementach stosowane do napraw łodzi, do elementów z włókien szklanych i części nadwozia.
Zdaniem organu, ustalony w sprawie stan faktyczny towaru, jego skład i przeznaczenie w świetle Wyjaśnień do Taryfy celnej nie pozostawiał wątpliwości, że prawidłową klasyfikacją taryfową jest przyporządkowanie sprowadzonych towarów do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej.
W tej sytuacji organ celny I instancji uznał zgłoszenie celnej z dnia 1 sierpnia 2001 r., za nieprawidłowe w zakresie klasyfikacji taryfowej sprowadzonego towaru i zaklasyfikował sprowadzony towar do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej.
Dyrektor Izby Celnej w Łodzi po rozpatrzeniu odwołaniu podzielił w całości stanowisko organu I instancji co do zasadności zaklasyfikowania importowanego towaru do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej i nie znalazł podstaw do zmiany decyzji, uznając, że podnoszone przez stronę argumenty naruszenia przepisów zarówno prawa materialnego jak i procesowego nie znajdują podstaw w zgromadzonym w sprawie materiale dowodowym.
Wojewódzki Sad Administracyjny w wyroku uchylającym zaskarżoną decyzję stwierdził, że w toku postępowania przed organami celnymi nie poczyniono pełnych ustaleń faktycznych, co przyczyniło się do naruszenia prawa, tj. art. 85 § 1, art. 13 § 5 Kodeksu celnego.
Sąd wskazał, że przedmiotem sporu jest klasyfikacja taryfowa towaru o nazwach handlowych GOLD i SILVER opisanego przez skarżącą jako "szpachlówki samochodowe", zadeklarowane do kodu PCN 3214 90 00 0 obejmującego towary "pozostałe", inne niż "kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy oraz wypełniacze malarskie" który został uznany przez organy celne za nieprawidłowy i zmieniony na kod PCN 3214 10 90 0 obejmujący wypełniacze malarskie.
Sąd I instancji podał, że w przedmiotowej sprawie organy celne zmieniły zaproponowany przez importera kod PCN 3214 90 000 uznając, że z uwagi na charakter i przeznaczenie importowanych towarów właściwą klasyfikacją taryfową jest przyporządkowanie sprowadzonych towarów o nazwach handlowych GOLD i SILVER do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej obejmującej wypełniacze malarskie. Zdaniem organów celnych potwierdzeniem tego stanowiska są obowiązujące przepisy prawa. Zgodnie bowiem z Wyjaśnieniami do Taryfy celnej (tom II, str. 649) produkty należące do grupy "wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów itd." - odróżniają się od mastyksów i preparatów podobnych tym, że stosuje się je na ogół na znacznie większych powierzchniach. Różnią się ono ponadto od farb, pokostów i produktów podobnych tym, że zawierają dużą ilość wypełniaczy i (jeśli są obecne) pigmentów, przy czym zawartość tych składników jest zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych.
Zdaniem organów wypełniacze malarskie służą do przygotowania powierzchni (np. ścian wewnętrznych) do malowania przez wyrównanie ich nierówności i wypełnienie w razie potrzeby szczelin i otworów w ścianach oraz usunięcie porowatości. Po stwardnieniu i wygładzeniu służą jako podłoże pod farby. Do grupy tej zalicza się również wypełniacze na bazie oleju, kauczuku, kleju itd. Wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd." Natomiast mastyksy na bazie tworzyw sztucznych zgodnie z ich definicją zawartą w cytowanych wyjaśnieniach do Taryfy celnej (tom II, str. 649) to preparaty składające się z tworzyw sztucznych (żywic poliestrowych, poliuretanowych i epoksydowych) z dodatkiem dużej ilości (do 80%) różnych wypełniaczy (np. gliny, piasku i innych krzemianów, dwutlenku tytanu i sproszkowanych metali). Niektóre z tych mastyksów stosuje się po dodaniu utwardzacza; służą do uszczelniania niektórych złączy, jako wypełniacze lub szczeliwa karoserii, do napraw części metalowych lub do przymocowania ich do innych materiałów itd.
W opinii organów celnych w kontekście powyższych Wyjaśnień zasadną była zmiana klasyfikacji taryfowej importowanych produktów, które służą do wypełniania wgnieceń i nierówności powierzchni wykonanych ze stali galwanizowanych, aluminium i tworzywa sztucznego.
W ocenie Sądu ze stanowiskiem organów celnych nie można się zgodzić. Analiza wyżej wymienionych pozycji Taryfy celnej prowadzi do wniosku, że w świetle nomenklatury taryfowej wypełniacze malarskie na bazie tworzyw sztucznych charakteryzują się tym, że stosuje się je na ogół na znacznie większych powierzchniach i że zawartość w nich wypełniaczy jest duża (do 80%) zwykle znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników lub cieczy dyspersyjnych. Powyższe wskazówki interpretacyjne odnoszą się bez wątpienia do konieczności ustalenia składu towaru podlegającego klasyfikacji taryfowej ze szczególnym uwzględnieniem zawartości wypełniaczy, a nie jak to uczyniły organy celne ograniczenia się tylko do zbadania charakteru i możliwości zastosowania towarów.
W ocenie Sądu na podstawie zgromadzonego w sprawie materiału dowodowego organ I instancji stwierdził, że przedmiotowe towary składają się ze szpachli poliestrowej i utwardzacza, zaś organ odwoławczy w uzasadnieniu decyzji jednoznacznie uznaje, że produkty te składają się z poliestrowych żywic. W tej sytuacji, zdaniem Sądu powstaje wątpliwość, czy organy celne przeprowadziły ocenę zgromadzonego materiału dowodowego w zakresie składu sprowadzonych towarów i czy jednoznaczne stwierdzenie organów celnych co do składu produktów jest wynikiem tej oceny, czy też skład towarów został całkowicie zignorowany wobec skupienia uwagi organów celnych na przeznaczeniu tych towarów. Z uzasadnienia decyzji trudno o tym wnioskować, bowiem z wyjątkiem stwierdzenia co organy celne zaliczyły w poczet materiału dowodowego nie zamieściły one stanowiska świadczącego o analizie i ocenie tego materiału pod kątem jego spójności i kompletności w odniesieniu do poszczególnych komponentów sprowadzonych towarów.
Nie dokonały także analizy składu tych towarów w kontekście zastosowanych przepisów prawa, tj. Wyjaśnień do Taryfy celnej, w świetle których możliwość zaklasyfikowania danego towaru do pozycji wypełniaczy malarskich decydowało ustalenie, czy w skład importowanego towaru wchodzą wypełniacze, pigmenty, spoiwa i rozpuszczalniki względnie ciecze dyspersyjne.
Mając powyższe na uwadze, Sąd stwierdził, że prowadzone przez organy celne postępowanie w przedmiotowej sprawie od początku obarczone było wadą niewyjaśnienia stanu faktycznego sprowadzonych towarów w zakresie ustalenia stanu (składu ilościowego, procentowego) towarów, które organy celne przyporządkowały do pozycji 3214 10 90 0, uznanej przez nie jako najwłaściwszą dla importowanych produktów. Stanowi to naruszenie art. 85 § 1 Kodeksu celnego, w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
Na rozprawie w dniu 23 marca 2005 r. strona skarżąca przedstawiła pismo procesowe uzupełnione pismem z dnia 27 kwietnia 2005 r., w którym przedstawiła procentowy skład produktów importowanych w niniejszej sprawie. W powyższym piśmie strona skarżąca powołując się na korespondencję z eksporterem poinformowała, że towary będące przedmiotem odprawy składają się z hydroksylowych żywic (29%-34%), rozpuszczalników (15%-17%), pigmentów (0,03%-1,3%), związków mineralnych (49%-52%), co świadczy o tym, że sprowadzone towary nie mogą być klasyfikowane do pozycji wypełniaczy malarskich, gdyż w świetle nomenklatury taryfowej wypełniacze malarskie charakteryzują się tym, że zawartość wypełniaczy i pigmentów jest znacznie większa niż zawartość spoiw i rozpuszczalników.
Mając na uwadze przedłożone na rozprawie przez skarżącą dowody dotyczące składu procentowego towarów o nazwach handlowych GOLD, SILVER i PREMIUM, Sąd zauważył, że jako składnik tych towarów eksporter wskazał m.in. żywice hydroksylowe tymczasem z dokumentów zgromadzonych w postępowaniu toczącym się przed organami celnymi wynika, że składnikiem importowanych towarów były żywice poliestrowe. W tej sytuacji moc dowodowa przedstawionych dokumentów musi być poprzedzona wyjaśnieniem, czy żywice hydroksylowe i poliestrowe to komponenty tożsame. Wyjaśnienie tych wątpliwości, zdaniem Sądu, powinno być przedmiotem postępowania przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
Wobec powyższego Sąd I instancji uznał, że rozstrzygnięcie merytoryczne zmieniające klasyfikację taryfową importowanego towaru było przedwczesne. W sprawie nie wyjaśniono bowiem okoliczności istotnych dla sprawy. W ocenie Sądu, organy celne dokonując w niniejszej sprawie klasyfikacji taryfowej importowanych produktów do pozycji 3214 10 90 0 Taryfy celnej skupiły się przede wszystkim na ich funkcji i sposobie wykorzystania pomijając całkowicie skład i rolę poszczególnych składników. Tymczasem w świetle obowiązujących przepisów prawa produkty o określonych cechach scharakteryzowanych poprzez wskazanie ich składników oraz możliwości zastosowań mogą być zgodnie z nomenklaturą taryfową klasyfikowane do powyższej pozycji, tj. wypełniaczy malarskich.
Sąd wskazał, że przy ponownym rozpatrywaniu sprawy organy celne powinny wyjaśnić jaki jest skład importowanych produktów, jaką rolę pełnią poszczególne składniki i w jakiej proporcji owe składniki występują. Także ocena przedłożonych na rozprawie przed WSA dowodów określających skład procentowy towarów powinna stać się przedmiotem analizy przy ponownym rozpatrywaniu sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w Łodzi wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi zaskarżając go w całości i wnosząc o jego uchylenie i rozpoznanie skargi oraz o zwrot kosztów procesu w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Zaskarżonemu wyrokowi zarzucił:
- I. Mogące mieć istotny wpływ na wynik sprawy naruszenie przepisów postępowania, o którym mowa w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – dalej: p.p.s.a. tj.:
- - 141 § 4 zd. 1 p.p.s.a poprzez niewłaściwe wyjaśnienie stanu faktycznego sprawy polegające na bezpodstawnym uzależnieniu dokonania klasyfikacji towarowej sprowadzonego towaru od zawartości procentowej poszczególnych składników towaru oraz od roli (jakie pełnią poszczególne składniki) w towarze. Powyższe działanie miało oczywisty wpływ na rozstrzygnięcie dokonane przez Sąd, gdyż sankcjonowało niewłaściwe podstawy uchylenia zaskarżonej decyzji.
- II. Naruszenie prawa materialnego poprzez błędną jego wykładnię, o którym mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj.:
- - naruszenie Taryfy celnej stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 20 grudnia 2000 r. - w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253), Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej podanych we wskazanej Taryfie celnej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej stanowiących załącznik do rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 24 sierpnia 1999 r. (Dz. U. Nr 74, poz. 830) przez błędne uznanie, że zaklasyfikowanie importowanego przez stronę towaru do kodu PCN 3214 10 90 0 Taryfy celnej jest nieuzasadnione.
Powyższe zarzuty zostały szczegółowo przedstawione przez skarżącego w obszernym uzasadnieniu skargi kasacyjnej.
Na rozprawie przed Naczelnym Sądem Administracyjnym pełnomocnik Dyrektora Izby Celnej w Łodzi przyznał, iż organy administracji celnej nie rozważały i nie dokonywały ocen, czy importowane towary mogły być wykorzystywane na dużych, czy małych powierzchniach (protokół rozprawy k. 59).
W odpowiedzi na skargę kasacyjną "[...]" Spółka z o.o. w Łodzi wniosła o oddalenie skargi kasacyjnej i zasądzenie na jej rzecz kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do art. 183 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej p.p.s.a.) Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w drugiej instancji w zakresie wyznaczonym w skardze kasacyjnej. Granice te Sąd przekracza z własnej inicjatywy jedynie w przypadku nieważności postępowania (art. 183 § 2 powołanej ustawy), jednakże w rozpoznawanej sprawie taka sytuacja nie zachodzi.
Skargę kasacyjną, zgodnie z art. 174 p.p.s.a., można oprzeć na naruszeniu prawa materialnego przez błędną jego wykładnię lub niewłaściwe zastosowanie lub na naruszeniu przepisów postępowania, jeżeli uchybienie to mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy.
Dyrektor Izby Celnej w Łodzi zarzucił zaskarżonemu wyrokowi naruszenie przepisów prawa materialnego w zakresie klasyfikacji importowanego przez stronę towaru poprzez błędną wykładnię Taryfy celnej, Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz Wyjaśnień do Taryfy celnej, a także naruszenie przepisów procedury administracyjnej przez bezpodstawne uzależnienie klasyfikacji sprowadzonego towaru od zawartości procentowej poszczególnych jego składników oraz roli, jaką te składniki pełnią w towarze. Podważał zatem ocenę stanu faktycznego sprawy, to jest prawidłowość, zasadność ciągu logicznego czynności Sądu I instancji prowadzących do wydania wyroku.
Zarzuty skargi kasacyjnej w istotnej części nie są trafne.
Rozbieżność w zastosowaniu kodu i Wyjaśnień do Taryfy celnej mieści się w ramach pozycji 3214 Taryfy celnej, stanowiącej załącznik do rozporządzenia Rady Ministrów z 20 grudnia 2000 r. w sprawie ustanowienia Taryfy celnej (Dz. U. Nr 119, poz. 1253 ze zm.), tym samym pomiędzy stronami nie ma sporu co do stwierdzenia, iż importowane preparaty należą do grupy towarowej "Kit szklarski, kit ogrodniczy, kity żywiczne, masy uszczelniające i inne mastyksy; wypełniacze malarskie, nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów, itp."
Spór istnieje natomiast co do identyfikacji poszczególnych preparatów, ich zaklasyfikowania do właściwej podpozycji Taryfy celnej, z czym importer może wiązać istotne dla siebie skutki prawne i faktyczne związane ze stawką celną i wymiarem cła, a także w zakresie podatkowym.
Dokonując klasyfikacji taryfowej organy celne ograniczyły się do stwierdzenia, iż wnioskowana przez importera podpozycja 3214 90 (pozostałe, czyli nieogniotrwałe preparaty powierzchniowe do fasad, ścian wewnętrznych, podłóg, sufitów itp.) nie jest prawidłowa, co pozwala zaklasyfikować towary do podpozycji 3214 10, bez dokładnych ustaleń w zakresie ich właściwej, przedmiotowej identyfikacji.
W związku z tym należy zwrócić uwagę, że zgodnie z art. 13 § 5 Kodeksu celnego "Klasyfikację towarów w taryfie celnej określa kod Taryfy celnej". Tak więc z punktu widzenia przepisów Kodeksu celnego dla prawidłowej klasyfikacji taryfowej istotny jest kod Taryfy celnej, innymi słowy o klasyfikacji taryfowej przesądza nie pozycja czy podpozycja, ale cały, pełny kod Taryfy celnej (PCN).
Stosowana w Polsce Taryfa Celna przyjęła nazewnictwo i pełne zasady interpretacji Scalonej Nomenklatury Określania i Kodowania Towarów, wprowadzonej w życie Międzynarodową Konwencją w sprawie Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów, sporządzoną w Brukseli 14 czerwca 1993 r. (zał. do Dz. U. z 1997 r. Nr 11, poz. 62). Klasyfikacja towarów w Nomenklaturze Scalonej podlega warunkom określającym zasady, na których jest oparta, oraz Ogólnym Regułom zapewniającym jednolitą interpretację, co oznacza, że dany towar jest zawsze klasyfikowany do jednej i tej samej pozycji lub podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych, które mogłyby być brane pod uwagę.
Nie można wobec tego podzielić stanowiska, że dla potrzeb klasyfikacji taryfowej towaru wiążące i wystarczające jest jedynie wyeliminowanie kodu wnioskowanego przez importera, ze wskazaniem możliwego innego, ale niepełnego kodu Taryfy celnej. Nie jest bowiem istotne, że zastosowana przez organy celne obu instancji klasyfikacja na poziomie podpozycji 3214 10 jest prawidłowa, a nieprawidłowo określony został przez importera kod PCN na poziomie podpozycji 3214 90, gdyż jak wskazano wyżej, o klasyfikacji taryfowej przesądza pełny kod (PCN) Taryfy celnej.
Należy zgodzić się z poglądem Sądu I instancji, że przyporządkowanie, jedynie z uwagi na ich charakter i przeznaczenie, towarów sprowadzonych jako szpachlówki samochodowe do kodu obejmującego wypełniacze malarskie, oparte zostało na niewystarczających przesłankach.
Z Wyjaśnień do Taryfy celnej wynika m.in., że wypełniacze malarskie służą do przygotowania powierzchni (na ogół dużych) do malowania, a wypełniacze na bazie tworzyw sztucznych o składzie podobnym do mastyksów tego samego typu wykorzystywane są do nadwozi itd. Cechują się nadto określonym składem odróżniającym je od farb, pokostów i produktów podobnych.
Tego rodzaju wskazówki interpretacyjne wskazują na konieczność dokładnego ustalenia składu towaru podlegającego klasyfikacji taryfowej, ze szczególnym uwzględnieniem w konkretnym wypadku zawartości wypełniaczy, a nie ograniczenia się tylko do zbadania charakteru towarów i możliwości ich zastosowania.
Należy zwrócić uwagę, iż w zakresie składu chemicznego towarów strona skarżąca wypowiadała się dopiero w toku postępowania przed Sądem I instancji (k. 59-60 akt WSA w Łodzi), a co do rodzaju powierzchni, na których preparaty zgodnie z przeznaczeniem miały być wykorzystywane, w ogóle nie prowadziła rozważań i nie dokonywała ocen.
Trafnie zatem Sąd I instancji zauważył, że dokonując zmiany klasyfikacji taryfowej importowanych towarów organy celne powinny wyjaśnić i wziąć pod uwagę wszystkie przesłanki decydujące o potrzebie zmiany klasyfikacji taryfowej sprowadzonych produktów.
Postępowanie celne obarczone wadą niewyjaśnienia stanu faktycznego w zakresie ustalenia składu ilościowego i procentowego importowanych towarów, roli składników, a w tym kontekście także ich przeznaczenia, prowadzone było z naruszeniem art. 85 § 1 Kodeksu celnego, w świetle którego należności celne przywozowe są wymagalne według stanu towaru i jego wartości celnej w dniu przyjęcia zgłoszenia celnego i według stawek w tym dniu obowiązujących.
W tej sytuacji, co najmniej przedwczesna decyzja organu odwoławczego co do klasyfikacji taryfowej towarów, podlegała wzruszeniu. W konsekwencji także skarga kasacyjna podlega oddaleniu, jako pozbawiona usprawiedliwionych podstaw (art. 184 p.p.s.a.).
Rozstrzygnięcie o kosztach postępowania uzasadnia art. 204 pkt 2 p.p.s.a. m.s.