Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 26 września 2006 r., sygn. akt V SA/Wa 1150/06 oddalił skargę K. C. - Przedsiębiorstwo Usługowe w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Celnej w Warszawie z dnia [...] marca 2006 r., nr [...] w przedmiocie odmowy uchylenia decyzji ostatecznej wymierzającej opłatę manipulacyjną dodatkową za czynności funkcjonariuszy celnych poza siedzibą urzędu celnego.
K. C. - Przedsiębiorstwo Usługowe w Warszawie zaskarżył powyższy wyrok w całości zarzucając:
- I. Naruszenie przepisów postępowania, o których mowa w art. 174 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz.1270 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", tj.:
- 1. art. 134 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. i art. 21 ust. 1 Konstytucji poprzez przyjęcie, iż w przedmiotowej sprawie nie istnieje ważny interes finansowy strony.
- 2. art. 134 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a. poprzez nierozważenie przez Sąd I instancji i przyjęcie, iż w sprawie nie istnieje ważny interes strony w postaci satysfakcji z uzyskania sprawiedliwego rozstrzygnięcia.
- 3. art. 134 § 1, art. 141 § 4 oraz art. 145 § 1 pkt 1 lit. c) p.p.s.a., a także art. 2 i art. 7 Konstytucji poprzez przyjęcie, iż w sprawie nie istnieje interes publiczny.
- II. Naruszenie przepisów prawa materialnego, o których mowa w art. 174 pkt 1 p.p.s.a., tj.:
- 1. art. 2, art. 7 oraz art. 21 ust. 1 Konstytucji poprzez ich niewłaściwe zastosowanie,
- 2. art. 276 § 1 Kodeksu celnego poprzez jego błędną wykładnię,
- 3. art. 275 § 3 pkt 1 Kodeksu celnego poprzez niewłaściwe zastosowanie art. 275 § 4 pkt 5 Kodeksu celnego poprzez jego błędną wykładnię.
Skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Przepis art. 176 p.p.s.a. zawiera dwojakiego rodzaju wymagania, którym powinna odpowiadać skarga kasacyjna. Po pierwsze, powinna ona czynić zadość wymaganiom formalnym przepisanym dla pisma w postępowaniu sądowym, wymienionym w art. 46 oraz art. 47 p.p.s.a. Po drugie, skarga kasacyjna powinna spełniać wymagania szczególne, materialne, właściwe tylko dla niej, a mianowicie powinna zawierać:
- 1. oznaczenie zaskarżonego orzeczenia,
- 2. wskazanie, czy jest ono zaskarżone w całości, czy w części,
- 3. przytoczenie podstaw kasacyjnych,
- 4. wniosek o zmianę lub uchylenie orzeczenia,
- 5. oznaczenie zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Niespełnienie wymagań przepisanych dla pism w postępowaniu sądowym, stanowi brak formalny skargi kasacyjnej, który może być uzupełniony w trybie art. 49 w zw. z art. 193 p.p.s.a. Natomiast niespełnienie wymagań szczególnych przewidzianych tylko dla skargi kasacyjnej w art. 176 p.p.s.a. nie podlega sanacji, gdyż tego rodzaju braki mają charakter materialny i są nieusuwalne.
Zgodnie z art. 183 § 1 p.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny rozpoznaje sprawę w granicach skargi kasacyjnej, bierze jednak z urzędu pod rozwagę nieważność postępowania. W świetle tego przepisu Naczelny Sąd Administracyjny władny jest badać sprawę tylko z punktu widzenia podstawy kasacyjnej zawartej w skardze kasacyjnej oraz może uwzględnić taką skargę tylko w ramach zawartego w niej wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia wojewódzkiego sądu administracyjnego z oznaczeniem zakresu żądanego uchylenia lub zmiany.
Brak wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego orzeczenia stanowi brak nieusuwalny (materialny) skargi kasacyjnej uniemożliwiający jej rozpoznanie, gdyż brak ten nie może być uzupełniony w trybie art. 49 p.p.s.a., ponieważ tryb ten dotyczy wymagań wymienionych w art. 46 i 47 p.p.s.a. Tryb ten w odniesieniu do skargi kasacyjnej może być poprzez art. 113 p.p.s.a. stosowany, ale tylko wyłącznie w razie niespełnienia wymagań wymienionych w pierwszej części art. 176 p.p.s.a. (por. postanowienie NSA z dnia 16 marca 2004 r., sygn. akt FSK 209/04, ONSAiWSA 2004/1/13 z glosą aprobującą A. Skoczylasa w OSP 2004/6/73, postanowienie NSA z dnia 19 kwietnia 2005 r., sygn. akt FSK 1077/04, opubl. Monitor Podatkowy 2005/6/2, postanowienie NSA z dnia 6 lipca 2004 r., sygn. akt OSK 160/04, LEX nr 156428).
Odnosząc powyższe rozważania na grunt rozpoznawalnej sprawy należy zauważyć, że wniesiona w niniejszej sprawie skarga kasacyjna nie zawiera wniosku o uchylenie lub zmianę zaskarżonego wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie (art. 176 in fine p.p.s.a.). Brak ten wobec związania Naczelnego Sądu Administracyjnego granicami skargi kasacyjnej (art. 183 § 1 p.p.s.a.) uniemożliwia merytoryczne rozpoznanie skargi kasacyjnej. Skarga ta jest bowiem pozbawiona jednego ze swych podstawowych elementów i jako niedopuszczalna podlega odrzuceniu na podstawie art. 180 w związku z art. 178 p.p.s.a.
Z tych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji.