Sentencja
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Czesława Socha po rozpoznaniu w dniu 31 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej wniosku A. M. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej A. M. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w G. z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 557/11 w sprawie ze skargi A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego postanawia: oddalić wniosek
Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 27 września 2011 r., sygn. akt I SA/Gd 557/11 Wojewódzki Sąd Administracyjny w G. oddalił skargę A. M. na decyzję Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2011 r., nr [...] w przedmiocie podatku akcyzowego.
Skargą kasacyjną A. M. zaskarżył powyższy wyrok w całości wnosząc między innymi o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Celnej w G. z dnia [...] kwietnia 2011 r. w części przekraczającej kwotę 735 zł w zakresie określenia wysokości zobowiązania podatkowego.
W uzasadnieniu podniesiono, że kwota stanowiąca różnicę pomiędzy kwotą wynikającą z faktury VAT a kwotą określoną przez organy stanowi znaczną kwotę, która w przypadku niewstrzymania wykonania decyzji powiększona zostanie o odsetki. Wyegzekwowanie tej kwoty może spowodować dla przedsiębiorstwa prowadzonego przez skarżącego trudności finansowe. Mogą one przybrać formę opóźnień w dokonywaniu zapłaty za świadczone na rzecz skarżącego usługi oraz zakupywane towary. Może spowodować to utratę wiarygodności wśród kontrahentów, którą trudno będzie odzyskać lub w ogóle nie uda się tego uczynić. Podniesiono również, że niniejsze postępowanie nie jest jedynym w jakim występuje on jako strona. Wyegzekwowanie wszystkich należności w toczących się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w G. sprawach może spowodować, że skarżący zmuszony zostanie do zakończenia prowadzenia działalności gospodarczej.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Wniosek nie znajduje usprawiedliwionych podstaw.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), katalog przesłanek warunkujących wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zamknięty. Sąd jest uprawniony do uwzględnienia wniosku, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, spoczywa na wnioskodawcy. Podkreślić należy, iż do wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, nie jest wystarczające samo twierdzenie strony podniesione we wniosku bądź jego uzasadnieniu. Uzasadnienie wniosku powinno bowiem odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne w stosunku do wnioskodawcy, tj. że wykonanie decyzji może spowodować realne wystąpienie jednej bądź obu przesłanek wymienionych w art. 61 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpoznawanej sprawy stwierdzić należy, że skarżąca nie wykazała, aby zaistniały ustawowe przesłanki wstrzymania zaskarżonej decyzji. We wniosku nie wskazano na fakty, które mogłyby uprawdopodobnić zaistnienie przesłanek potrzebnych do wstrzymania wykonania decyzji, a więc trudnych do odwrócenia skutków lub wyrządzenia znacznej szkody. Sam fakt powołania się na możliwość wyegzekwowania przez organ należności wynikających ze zobowiązania w podatku akcyzowym określonych w decyzji Naczelnika Urzędu Celnego w G. z dnia [...] marca 2010 r. nawet powiększonych o odsetki nie jest wystarczający do uznania, iż zostały uprawdopodobnione przesłanki, o których mowa w powołanym art. 61 § 3 p.p.s.a. Warunku tego nie spełnia również podnoszona okoliczność, że wyegzekwowanie tej należności może doprowadzić do powstania trudności w funkcjonowaniu przedsiębiorstwa skarżącego oraz zachwiania jego reputacji na rynku lub utraty wiarygodności u kontrahentów. Okoliczności te bowiem, bez jakiegokolwiek odzwierciedlenia w dokumentach popierających argumentację wniosku, pozostają twierdzeniami gołosłownymi uniemożliwiającymi Sądowi dokonanie oceny, czy w stosunku do strony zaistnieją bądź niezaistnieją przesłanki, o których mowa w powołanym powyżej przepisie.
Na marginesie zauważyć należy, iż każda decyzja administracyjna zobowiązująca do uiszczenia należności pieniężnych pociąga za sobą dolegliwość rodzącą określony skutek faktyczny w finansach zobowiązanego do ich uiszczenia. Nie jest to więc sytuacja, która sama z siebie uzasadnia zastosowanie wyjątkowego rozwiązania prawnego, jakim jest ochrona tymczasowa w postępowaniu sądowoadministracyjnym.
Walor ochronny ma również prawna możliwość zmiany lub uchylenia przez sąd w każdym czasie, z urzędu lub na żądanie skarżącego, własnego postanowienia w sprawie wstrzymania wykonania aktu, w sytuacji wykazania zmiany okoliczności, które warunkowały jego podjęcie.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 p.p.s.a., oddalił wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.