Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 3 listopada 2022 r., sygn. akt V SA/Wa 119/22 odrzucił skargę G. [...] Sp. z o.o. w B. na decyzję Prezesa Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 25 listopada 2021 r., w przedmiocie przyznania środków finansowych z tytułu pomocy finansowej w ramach działania "Tworzenie grup producentów i organizacji producentów".
W uzasadnieniu postanowienia Sąd pierwszej instancji wskazał, że skarżąca wniosła skargę na decyzję wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2022 r. poz. 2000), zwanej dalej "k.p.a.". W tej sytuacji stwierdził, że od decyzji o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. skarga nie przysługuje.
Strona skarżąca wniosła skargę kasacyjną, zaskarżając postanowienie Sądu pierwszej instancji w całości, zarzucając na podstawie art. 174 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2022 r. poz. 329) – dalej "p.p.s.a." naruszenie przepisów postępowania, tj.:
- - art. 46 § 1 pkt 3 p.p.s.a. poprzez to, że Sąd I instancji nie rozpoznał skargi złożonej przez stronę skarżącą pomimo tego, że w skardze wskazała na art. 64e p.p.s.a., zgodnie z którym Sąd administracyjny rozpoznając sprzeciw ocenia jedynie istnienie przesłanek do wydania decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 k.p.a. i z ostrożności wniosła ją w terminie 11 dni od dnia doręczenia jej decyzji organu drugiej instancji zachowując termin 14 dniowy, uiściła wystarczającą opłatę sądową, aby Sąd mógł ewentualnie sprawę rozpoznać w granicach sprzeciwu;
- - art. 3 § 2 pkt 1 p.p.s.a. w związku z art. 45 § 1 Konstytucji poprzez odrzucenie skargi złożonej przez stronę i pozbawienie jej prawa dostępu do sądu.
Skarżąca wniosła o uchylenie postanowienia, zasądzenie kosztów postępowania, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych.
W odpowiedzi na skargę kasacyjną organ wniósł o oddalenie skargi kasacyjnej w całości oraz zasądzenie zwrotu kosztów postępowania kasacyjnego.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga kasacyjna zasługiwała na uwzględnienie.
W orzecznictwie od lat za utrwalony uchodzi pogląd, zgodnie z którym niewłaściwe oznaczenie rodzaju pisma nie może wywołać dla strony ujemnych skutków, jeżeli z jego treści wynika jaki jest rodzaj pisma. Każde pismo winno być rozpoznane zgodnie z intencją strony wyrażoną jednoznacznie w jego treści (zob. np. postanowienie NSA z 28.09.2011 r., sygn. akt II OZ 833/11).
Z taką sytuacją mamy do czynienia w tej sprawie. Wprawdzie pismo z dnia 17 grudnia 2021 r. zostało zatytułowane jako skarga, ale jego treść wyraźnie wskazuje, że dotyczy decyzji kasacyjnej zaskarżalnej sprzeciwem. Sprzeciw poza nazwą od skargi się nie różni; podobnie jak skarga należy do środków prawnych odformalizowanych.
Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, poza niewłaściwym określeniem nazwy wniesionego środka, pismo spełnia wszystkie warunki przewidziane dla sprzeciwu, w tym co w zasadzie najbardziej istotne, zostało wniesione w odpowiednim terminie do wniesienia tego środka zaskarżenia. Powinno zatem zostać uznane za sprzeciw. Naczelny Sąd Administracyjny zgadza się z argumentacją podniesioną przez stronę wnoszącą skargę kasacyjną, że odrzucenie skargi pozbawia stronę skarżącą prawa do sądu, co w konsekwencji może się przyczynić do braku uzyskania wiążącego rozstrzygnięcia w sprawie.
Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 185 p.p.s.a. uchylił zaskarżone postanowienie.